Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες

Εγώ αν ήμουν Λεουτσάκος θα είχα παραιτηθεί ήδη και θα γινόμουν καπνός. Ο Μανώλης Σαρρής γράφει στο blog του στο athleticradio.gr για το χειρότερο, οργανωτικά και όχι μόνο, πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Η παροιμία “κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες” έγινε διάσημη και ήρθε ξανά στην επικαιρότητα από το βίντεο που έγινε viral με τον “Αυγολέμονο” να παραπονιέται για άλλον έναν παίκτη που είχε κερδίσει λεφτά στον ιππόδρομο και γκρίνιαζε χωρίς λόγο. Η έννοια της παροιμίας είναι ακριβώς αυτή: Λέγεται για εκείνους που παραπονιούνται παράλογα”.

Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτονται και στην Σούπερ Λιγκ 2 που πήραν μια παροιμιώδη απόφαση η οποία θα μνημονεύεται στο πέρασμα των χρόνων: Να συνεχιστεί το πρωτάθλημα με τα 2/3 των ομάδων δεν ψήφισαν υπέρ της σέντρας και όμως η απόφαση πέρασε επειδή δεν συγκεντρώθηκαν τα 3/4 που απαιτούνταν! Από τις 16 ομάδες της Σούπερ Λιγκ 2 ψήφισαν υπέρ μόνο οι πέντε και οι υπόλοιπες κοιτούσαν το ηλιοβασίλεμα. Οι έξι είπαν “όχι” και οι υπόλοιπες πέντε, για να μην κακοκαρδίσουν κανέναν, ψήφισαν “λευκό”.

Με λίγα λόγια εκείνος που εκτέθηκε περισσότερο από κάθε άλλον, ήταν ο πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ 2 Λεωνίδας Λεουτσάκος. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στην προεδρία του πρωταθλήματος εδώ και 4 χρόνια και κατά την διάρκεια της παρουσίας του η κατηγορία δεν έχει κάνει ούτε ένα βήμα μπροστά. Και όχι μόνο αυτό αλλά κάθε χρόνος που έρχεται, γίνεται και χειρότερο ενώ όταν του λένε ότι είναι από τα χειρότερα πρωταθλήματα της χρονιάς, εκείνος κοιτάζει τον ουρανό για να δει τι χρώμα είναι τα περιστέρια που περνούν.

Πέρυσι πήρε στον λαιμό του όλες τις ομάδες πρωτοστατώντας υπέρ της αναδιάρθρωσης, ξέρετε εκείνης που οι ομάδες πίστευαν ότι θα έπαιρναν 900 χιλιάρικα και τελικά πήραν – να μην πω τι – οδηγώντας τες στον αφανισμό αφού φέτος δύο δεν κατέβηκαν ποτέ.

Αν ήμουν Λεουτσάκος θα είχα παραιτηθεί ήδη από προχθές αλλά επειδή εγώ δεν είμαι ο πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ 2 και εκείνος δεν είναι ο Μανώλης Σαρρής, παραμένει ακόμα στην θέση του.

Μιλάμε για ένα πρωτάθλημα που πλέον παίρνει άνετα το βραβείο του χειρότερου της Ευρώπης με αποφάσεις που αποτελούν μνημείο γκάφας. Όπως η τρομερή ανακοίνωση της Τετάρτης για διεξαγωγή της Σούπερ Λιγκ 1 με 18 ομάδες. Άλλοι ζηλεύουν τις τηλεδιασκέψεις της μεγάλης λίγκας, εγώ για να είμαι ειλικρινής ζηλεύω εκείνες της μικρής. Το τι θα ακούγεται εκεί πέρα με τους διάφορους περίεργους που μαζεύονται, δεν λέγεται.

Η ουσία είναι πως η Σούπερ Λιγκ 2 είναι ένα παρηκμασμένο πρωτάθλημα. Ή μάλλον λάθος το έγραψα. Δεν ήταν, αυτοί που το διοικούν το έκαναν και το έριξαν τόσο χαμηλά που πραγματικά δεν αξίζει να ασχοληθεί άνθρωπος. Όμως είπαμε όταν οι ίδιες οι ομάδες επιλέγουν τον πρόεδρο, τότε δεν πρέπει να παραπονιέται καμία τους. Στην τελική ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ταμείο.

Απάντηση