Από τα …φρύδια του Δεληβοριά στα κλειστά σύνορα για τον Σίνισα Μιχάιλοβιτς

Από τη μια η ελληνική διανόηση μέσω του κυρίου Δεληβοριά θεωρεί ότι τα σύνορα πρέπει να είναι ανοιχτά κι από την άλλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούν ότι ένας Σέρβος,ένας σταρ του ποδοσφαίρου,ο Σίνισα Μιχάιλοβιτς δεν έχει το δικαίωμα να λαμβάνει τις ακριβές θεραπείες για την λευχαιμία,με το σκεπτικό ότι είναι πολίτης από χώρα εκτός ΕΕ (Σερβία).Από το ένα άκρο στο άλλο… Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης

Όσο περνούν τα χρόνια της κρίσης το πράγμα γίνεται όλο και πιο εμφανές:
Το πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι ο απλός άνθρωπος που δουλεύει όλη μέρα και απλά ακολουθεί αυτούς που του λένε το τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.Το πρόβλημα είναι η λεγόμενη διανόηση (εντός ή εκτός εισαγωγικών) που ρόλος της θεωρητικά είναι να δείχνει τον δρόμο στους πολίτες της χώρας αλλά με το μπέρδεμα που έχει η ίδια,το μόνο που καταφέρνει είναι να τον ρίχνει συνεχώς στον…κουβά της Ιστορίας.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα.
Την στιγμή λοιπόν που στην Ιταλία γίνεται δημόσιος διάλογος για το αν ο προπονητής και παλιός παίκτης Σίνισα Μιχάιλοβιτς,με πάρα πολλά χρόνια παρουσίας του στη χώρα και στο ποδόσφαιρο της,έχει το δικαίωμα να παίρνει την ακριβή θεραπεία του για τη λευχαιμία,αφού δεν είναι ούτε από την περιοχή της Μπολώνια.ούτε από την Ιταλία,ούτε καν από χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,στην όμορφη χώρα μας ο αισθαντικός καλλιτέχνης Φοίβος Δεληβοριάς,ταυτισμένος μουσικά με την ποιότητα και το γενικότερο πνεύμα του Έντεχνου δηλώνει ότι τα σύνορα πρέπει να είναι ανοιχτά και οι άνθρωποι που έρχονται χωρίς χαρτιά από την Ασία και την Αφρική είναι ό,τι καλύτερο μας έχει τύχει.

«Αλλοιώνεται ο πληθυσμός μας από του πρόσφυγες και τους μετανάστες, όπως είπε ένας υπουργός»:

Και βέβαια, αλλά προς το καλύτερο. ‘Οταν ένας άνθρωπος σώζεται από το θάνατο στη δική σου αγκαλιά, παύεις να έχεις αυτή τη μοσχαρίσια φάτσα και αυτή την «αρχιδίσια ερημιά» που εκπέμπουν άτομα όπως ο συγκεκριμένος υπουργός. Ας μου επιτραπεί ή έκφραση, είναι από στίχο σε καινούργιο μου τραγούδι. Μια μέρα έβλεπα αυτόν τον υπουργό να μιλάει. Μετά άλλαξα κανάλι και μίλαγε ο Λιάγκας. Το βράδυ είδα στον ύπνο μου δυο γιγάντια αρχίδια που πετούσαν πάνω απ’ την πόλη. Και έγραψα ένα τραγούδι, την «Αγρια Ορχιδέα».

 

Τα δύο άκρα

Είναι προφανές ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με δύο ακραίες νοοτροπίες.
Από τη μια την κουλτούρα που λέει ότι για να ζεις κάπου θα πρέπει να είσαι πάππου προς πάππο από τα μέρη εκείνα,”γκάγκαρος” που έλεγαν και οι παλιοί Αθηναίοι και από την άλλη την επίσης ακραία άποψη που λέει ότι δεν υπάρχουν σύνορα,δεν υπάρχουν κοινωνίες,δεν υπάρχουν λαοί και έθνη και φυσικά όποιος θέλει,πάει όπου θέλει μαζικά,χωρίς οι κοινωνίες υποδοχής να έχουν το δικαίωμα να διαλέξουν τους ανθρώπους που θα υποδεχτούν και τι αξία θα προσθέσουν στη νέα τους πατρίδα.

Από τη μια λοιπόν έχουμε σε πολλές περιπτώσεις μια ρατσιστική Ευρώπη,που δε θέλει (ούτε) τους Σλάβους (όπως και μια σειρά από άλλους λαούς) γιατί τους βλέπει σαν προέκταση της Ρωσίας προς τη Δύση,ακόμη κι αν οι άνθρωποι είναι νόμιμοι μετανάστες στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες και από την άλλη μια ελληνική διανόηση (αμφιλεγόμενης ποιότητας) που νομίζει ότι αν ανοίξουν τα ήδη ανοιχτά σύνορα της χώρας,που βρίσκεται σε μια γεωγραφική θέση πολύ ιδιαίτερη,δε θα συμβεί τίποτα.
Και να πει όπως η Τασία,καλή της ώρα, “ελάτε όλοι,σας περιμένουμε”,με αποτέλεσμα σε μια-δυο γενιές από τώρα να μην υπάρχει Ελλάδα.

Ή μάλλον Ελλάδα μπορεί και να υπάρχει,χωρίς Έλληνες όμως αφού θα έχουν αντικατασταθεί από πληθυσμούς που δεν έχουν καμία πρόθεση να αφομοιωθούν,όπως δεν αφομοιώθηκαν πουθενά αλλού,προφανώς γιατί δεν είχαν καμία πρόθεση να το κάνουν.
Ενώ συγχρόνως θα έχουν πάει την κοινωνία πίσω λόγω την προσκόλλησης τους στην θρησκεία,με έναν τρόπο κι έναν φανατισμό που παραπέμπει στο Μεσαίωνα της δυτικής Ευρώπης.

Links

https://www.iefimerida.gr/zoi/adonis-apanta-foibo-deliboria-apisteytes-diloseis
http://www.ilgiornale.it/news/cronache/emilia-romagna-gaffe-dellassessore-su-sinisa-mihajlovic-1815569.html

 

Απάντηση