Οι κυβερνήσεις που έκατσαν στο σκαμνί

Οι αποδοκιμασίες και οι αντιδράσεις προς τα στελέχη του Σύριζα σε όλη την Ελλάδα έχουν θορυβήσει τα υψηλά κλιμάκια της κυβέρνησης.Λογικό.Η νεότερη Ιστορία της Ελλάδας έχει δείξει ότι ο ελληνικός λαός μπορεί να καταπίνει αδικίες σε κοινωνικό επίπεδο αλλά όταν έρχονται εθνικές τραγωδίες,αγριεύει επικίνδυνα.Θυμηθείτε τους Βασιλόφρονες μετά τη Μικρασιατική καταστροφή,τους Κομμουνιστές μετά την προσπάθεια απόσχισης της Μακεδονίας στον Εμφύλιο και τους Χουντικούς μετά το Κυπριακό. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης με την ευχή η Ιστορία να μην επαναληφθεί.

[Φωτό: Δίκη των έξι-Δίκες κομμουνιστών-Δίκη της Χούντας-Κυβέρνηση Σύριζα]

 

Το κείμενο δεν είναι σατιρικό,οπότε δεν χρησιμοποιεί την υπερβολή για να κάνει να γελάσουν εκείνοι που το διαβάζουν.Επίσης δεν συγκρίνει τη σημερινή εκλεγμένη κυβέρνηση του Σύριζα (χωρίς τους ΑΝΕΛ πια) με την κυβέρνηση της Χούντας,την κυβέρνηση του βουνού της περιόδου του Εμφυλίου ή ακόμη και τις φιλοβασιλικές κυβερνήσεις του ’20-’22 που ευθύνονται (σε μεγάλο βαθμό) για την τραγωδία της Μικράς Ασίας,παρότι βέβαια οι τελευταίες υπήρξαν εκλεγμένες από το λαό.

Όπως από τον λαό έχει εκλεγεί και η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα,άσχετα αν με τις καραμπόλες που έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες σήμερα στηρίζεται σε βουλευτές που είχαν εκλεγεί με κόμματα που βρίσκονται στην αντιπολίτευση.Το παρακάμπτουμε αυτό.Όπως παρακάμπτουμε και το ότι πουθενά στο πρόγραμμα του ο Σύριζα προεκλογικά δεν έλεγε ανοιχτά ότι θα λύσει,με τον τρόπο που έλυσε,τα εθνικά θέματα.Ότι θα πάει σε συνεκμετάλλευση του Αιγαίου,θα δώσει το γλώσσα και εθνότητα στους Σλαβομακεδόνες,θα λύσει τις διαφορές που είχαμε με την Αλβανία,μειώνοντας την εθνική μας κυριαρχία στο Ιόνιο.

Είναι προφανές ότι ο Αλέξης τώρα τα παίζει όλα για όλα.Ικανοποιεί τον ξένο παράγοντα για να κρατηθεί στην καρέκλα.Βέβαια τον ξένο παράγοντα προσπαθούσαν να ικανοποιήσουν και οι κυβερνήσεις που αναφέραμε και πιο πάνω αλλά όταν το μίσος του λαού προς εκείνες φούντωσε,ο παράγοντας αυτός ούτε που κούνησε το δαχτυλάκι του για να τις σώσει
Και γιατί να το κάνει άλλωστε;
Η θεωρία της στημένης λεμονόκουπας είναι χαρακτηριστική και περιγράφει αυτό που παθαίνει ένας πολιτικός-μαζί και ο πολιτικός του χώρος-όταν παύει να έχει έρεισμα στον κόσμο.
Μπορεί ο ελληνικός λαός να υπομένει τα πάντα σε επίπεδο κοινωνικό.
Φτώχεια,αδικία κτλ αλλά για έναν παράξενο λόγο όταν χάνει στα εθνικά θέματα οι αντιδράσεις του είναι ακραίες.

Θυμηθείτε τι έγινε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το ’22 με την εκτέλεση τριών πρωθυπουργών,δύο υπουργών και του αρχηγού της στρατιάς.Τι έγινε στον Εμφύλιο,στη δεύτερη φάση του,όταν ανοιχτά κάποιοι προσπάθησαν να αποσχίσουν τη Βόρεια Ελλάδα και να την προσαρτήσουν στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο.Θυμηθείτε τι έγινε μετά το Κυπριακό και τι έπαθαν οι χουντικοί πραξικοπηματίες,που δεν καταδικάστηκαν για την οικονομική και κοινωνική τους πολιτική,ούτε καν για το πραξικόπημα αυτό καθεαυτό αλλά για την απώλεια της μισής Κύπρου.

Εμείς ευχόμαστε τα πράγματα να κυλήσουν ομαλά,να μην υπάρξουν ούτε εθνικές τραγωδίες,ούτε πολιτικοί που θα τιμωρηθούν μετά υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής.

Απάντηση