Όταν δεν ξέρεις ούτε από πού βγαίνει ο ήλιος…

Αλλά επειδή είσαι της “ανανεωτικής Αριστεράς” παίρνεις αυτόματα την ταυτότητα του κουλτουριάρη-ψαγμένου-διανοούμενου. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης

Άγνοια.Ακόμη και για τα πιο απλά πράγματα.
Μπερδεμένες οι έννοιες μέσα στο μυαλό τους.
Τους γνώρισα στην Ιταλία στο DS (Δημοκρατική Αριστερά),όταν είχα την ατυχία να βρεθώ μαζί τους εκεί.

Τους ψευτοκουλτουριαραίους ούτε Μπολσεβίκους,ούτε Αναρχικούς αλλά “αριστερούς” που πιστεύουν στο Κοινοβούλιο,τους επιχειρηματικούς ομίλους,στις Τράπεζες και σ’όλους τους θεσμούς της Αστικής Δημοκρατίας της οποίας είναι οι καλύτεροι υπηρέτες.
Είναι τα φιντάνια της λεγόμενης “ανανεωτικής Αριστεράς”,στην Ελλάδα οι του Σύριζα,πρώην Συνασπισμός,πρώην ΕΑΡ,πρώην ΚΚΕ εσ.

Οι περισσότεροι δεν ξέρουν από πού βγαίνει ο ήλιος αλλά επειδή και μόνο η παρουσία τους στον συγκεκριμένο χώρο τους δίνει την ταυτότητα του “κουλτουριάρη” δεν χρειάζεται να διαβάσουν τίποτα.Δηλώνουν απλά “της ανανεωτικής Αριστεράς”,πηγαίνουν με τα αμπέχονα στα κουτούκια και αυτό αρκεί για να τους θεωρούν όλοι οι άλλοι …”ψαγμένους”.

Θυμάμαι συντρόφισσα ιταλίδα να μου λέει κάποτε :
-Εμεις στην Ιταλία γιορτάζουμε την εργατική πρωτομαγιά την 1η Μαΐου,εσείς στην Ελλάδα;
-Εμείς την γιορτάζουμε τον… 15αύγουστο.
Η συγκεκριμένη είναι τώρα περιφερειακή σύμβουλος,κομματικό στέλεχος και έπεται συνέχεια στην πολιτική καριέρα.

Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι είναι ικανοί να διαχειριστούν μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας,όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τις μπάμιες απ’τις πατάτες;
Σκεφτείτε το λίγο.