ΌΛΟΙ μαζί…μπορούμε περισσότερα!

Δυστυχώς το περασμένο διήμερο, αναβλήθηκε μια σειρά παιχνιδιών, επειδή δεν επαρκούσε ο αριθμός των διαιτητών μας. Γράφει ο Γιώργος Χαλκιαδάκης.

Αρνητικό σίγουρα. Και κακός οιωνός για το μέλλον. Φοβόμαστε πως εάν δεν επανέλθει το ανάλογο ζεστό κλίμα, ο αριθμός των ρέφερι θα μειώνεται, τα προβλήματα θα μεγαλώνουν.

Μάθαμε πως τώρα που τέλειωσε η κανονική περίοδος του Κρητικού ομίλου Γ εθνικής, η ΚΕΔ ορίζει Ηρακλειώτες διαιτητές σε ομίλους της Αθήνας. Αυτό σημαίνει πως το έργο της Επιτροπής Διαιτησίας της ΕΠΣΗ δυσχεραίνεται περισσότερο.

Μάλιστα έχει τεθεί το ερώτημα, γιατί να γίνεται τώρα αυτό και ενώ τα προηγούμενα χρόνια όσο και να το επιθυμούσαν από την Επιτροπή, τέτοιοι ορισμοί δεν ερχότανε. Προέκυψε το μέγα θέμα Νικολακάκη. Λάθος χειρισμοί από όλους νομίζουμε.

Του ζήτησαν να σφυρίξει σε τοπικό, το έχουμε τόσο ανάγκη. Δήλωσε κόλλημα, προσκομίζοντας το ανάλογο ιατρικό έγγραφο.

Ας το αφήναμε ως εκεί. Αν όντως ήταν άρρωστος ή όχι, μόνο ο ίδιος ο Βασίλης το ξέρει.

Πως να κατηγορήσουμε έναν άνθρωπο πως ψεύδεται; Ξέρουμε πως εκκρεμεί η μεταγραφή του προς το Σύνδεσμο Λασιθίου,καθώς και διάφορα άλλα. Μη τα επαναλαμβάνουμε,ναι;

Όμως ας το αφήναμε εκεί, για να γλιτώναμε το…ξεκατίνιασμα ανά το πανελλήνιο για ακόμα μια φορά.

Προέκυψε το ανακοινωθέν του ρέφερι Βοριζανάκη. Λάθος χειρισμός και εδώ, κατά τη ταπεινή μας άποψη πάντα,ναι; Ποιος ήταν εκείνος που τον πήρε τηλέφωνο; Αν δεν έβγαινε στον αέρα το όνομα, καλύτερα να μην έλεγε κανένας τίποτα.

Μα κανένας, έτσι; Αποτελεί θετικό σημείο ο αριθμός των διαιτητών που παρακολουθεί τα μαθήματα της νέας Σχολής διαιτησίας που είναι σε εξέλιξη. Αυτά τα παιδιά πρέπει να βλέπουν πράγματα στη σωστή τους διάσταση και όχι αποτρεπτικό κλίμα.

Να μείνουν στο χώρο και μετά το τέλος της Σχολής, αλλά και τα πρώτα παιχνίδια τους.

Όπως έχουμε μάθει, από τη περυσινή Σχολή, συνεχίζουν κοντά στους 17 διαιτητές, πολύ καλό αυτό.

Οι διαιτητές λέει κουράζονται από τους απανωτούς ορισμούς. Αυτό είναι ένα σκέλος, σεβαστό, κατανοητό. Δεν είναι όμως μόνο η τωρινή εποχή που αναγκάζονται διαιτητές να πηγαίνουν από γήπεδο σε γήπεδο.

Ας ρωτήσουν και παλιούς διαιτητές, να μάθουν τι έχουν περάσει σε παλιότερα χρόνια. Πρέπει να επιστρέψουν παλιά πρόσωπα του διαιτητικού χώρου.

Τους έχει ανάγκη ο ΣΔΠΗ και το ποδόσφαιρο μας. Να δώσουν τη μάχη τους, να επιστρέψουν οι διαιτητές και τα μαθήματα στην αίθουσα του Συνδέσμου. Γιατί να κάνουν τα μαθήματα σε μια αίθουσα ξενοδοχείου;

Γιατί να δίνουμε χρήματα να πληρώνουμε το ξενοδοχείο; Αυτά τα ευρώπουλα, από τα εξοδολόγια των ίδιων των διαιτητών, δε θα μπορούσαμε να κάνουμε άλλα πράγματα προς τους ίδιους τους διαιτητές;

Οι οποίοι διαιτητές μας, βάζουν βαθιά το χέρι στη τσέπη, κάθε φορά που ταξιδεύουν για Αθήνα συμμετέχοντας σε σεμινάρια και αγωνιστικά τεστ. Να φτιαχτεί ομάδα πρώην διαιτητών  και να πηγαίνουν σε γήπεδα ως παρατηρητές διαιτησίας.

Μη καθόμαστε να κατηγορούμε το ποιοι πήγαν από τη μια να ψηφίσουν στις τελευταίες εκλογές του ΣΔΠΗ.

Και από την άλλη να πυροβολούμε πρόσωπα πως είναι παράνομα σε θεσμικές θέσεις του χώρου της διαιτησίας. Στο πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές, μόνο ζημιά υπάρχει πάντα. Έφυγε ο γνωστός αριθμός διαιτητών πριν δυο χρόνια, γνωστή η υπόθεση.

Ας επιστρέψουν να βοηθήσουν το χώρο, τους χρειάζεται.  Αγαπάμε ως στήλη, πάρα πολύ τη διαιτησία. Αυτό ξεκίνησε ως μέλος του ΙΕΚ κάποτε και με καθηγητή τον μεγάλο Νίκο Παπανδρέου, μας είχε πάει επίσκεψη στον ΣΔΠΗ.

Πρόεδρος ήταν ο Γιώργος Κουκουλάκης, δεν ήξερα τίποτα, θυμάμαι όμως ότι σε κάθε βήμα μέσα στον χώρο αυτόν, γινόταν με προσοχή,σεβασμό,δέος. Χωρίς να γνωρίζουμε κανέναν μέχρι τότε. Θέλουμε λοιπόν να δούμε ξανά μια οικογένεια την ΕΠΣΗ και τον ΣΔΠΗ.

Απάντηση