Γλυνιαδάκης: «Πάντα είχα υψηλούς στόχους»

Ο Ανδρέας Γλυνιαδάκης αποχώρησε από την ενεργό δράση και κάνει το απολογισμό της καριέρας του.

Η καριέρα του μοιάζει με παραμύθι. Άρχισε στα Χανιά, πριν από 20 και πλέον χρόνια, έφτασε ως το ΝΒΑ, «γέμισε» με πολλούς τίτλους, και ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες. Εκεί που ξεκίνησαν όλα, στην Κρήτη. Ο λόγος φυσικά για τον Ανδρέα Γλυνιαδάκη, που πριν από λίγες ημέρες έπαιξε για τελευταία φορά στην επαγγελματική του καριέρα.

Ο Κρητικός σέντερ έγραψε τη δική του ιστορία στην Betshop Basket League και όχι μόνο. Έπαιξε συνολικά 15 σεζόν στην ελληνική λίγκα, άλλαξε εννέα ομάδες και έβαλε στη συλλογή του πέντε πρωταθλήματα.

Γενικότερα η καριέρα του ήταν πάντα συνδυασμένη με τους τίτλους και τις επιτυχίες. Γιατί ακόμα και… κούπα να μην πήρε ήταν μέλος ομάδων που έγραψαν τη δική τους ιστορία, όπως η έξοδος στην Ευρωλίγκα του Αμαρουσίου ή η έκτη θέση της Κηφισιάς κοκ.

Αλλά και από τίτλους, το παλμαρέ του προκαλεί ζάλη. Τελείωσε την καριέρα του έχοντας 2 Ευρωλίγκες, πέντε πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα στη θητεία του με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Και ακόμα 1 πρωτάθλημα NBDL, το νταμπλ στο Καζακστάν και ένα πρωτάθλημα Κύπρου.

Επίσης ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που πήρε το Χάλκινο στο Ευρωμπάσκετ του 2009 ενώ φόρεσε το Εθνόσημο και στους Ολυμπιακούς του 2008 στο Πεκίνο.

Και βέβαια, η συμμετοχή του στο ΝΒΑ. Την σεζόν 2006/07 ήταν μέλος των -πάλαι ποτέ- Σιάτλ Σούπερσονικς. Έπαιξε συνολικά 13 παιχνίδια και μάλιστα στα τέσσερα από αυτά ήταν starter!

Μια καριέρα, λοιπόν, γεμάτη, που όπως λέει ο ίδιος μιλώντας στο esake.gr, δεν του αφήνει κανένα απωθημένο. Αποχωρεί από την ενεργό δράση γεμάτος και ικανοποιημένος πως πέτυχε όλα όσα ονειρεύτηκε!

Tα όσα είπε ο Ανδρέας Γλυνιαδάκης:

– Μια μεγάλη καριέρα φτάνει στο τέλος της. Τι είναι αυτό που μένει;

«Αυτό που μένει είναι οι συνεργασίες και οι ανθρώπινες σχέσεις, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Οι εικόνες. Τα έντονα συναισθήματα που ζεις ως αθλητής. Και για εμένα είναι και οι εμπειρίες στο εξωτερικό. Οι χώρες στις οποίες έζησα, οι κουλτούρες που συνάντησα. Όλα αυτά μου έμειναν.

Πάντα ήθελα να παίρνω την καλύτερη δυνατή πρόταση που είχα ανεξάρτητα από τη χώρα που ήταν. Οπότε αυτό με οδήγησε σε διαφορετικές χώρες. Ήταν κάτι που προέκυψε, από τις συνθήκες. Δεν είχα πρόβλημα να ακολουθήσω καμία πρόκληση.

Ήταν πολύ σημαντικά όλα αυτά. Τώρα που τελειώνω και κοιτάζω πίσω, χαίρομαι γιατί έδωσα τον καλύτερο εαυτό μου και κυρίως γιατί έφτασα στα όρια του τι μπορώ να κάνω, έφτασα στο ταβάνι μου».

– Έφτασες μέχρι το NBA, ποιος ήταν ο δρόμος που ακολούθησες;

«Μόνο με δουλειά μπορείς να φτάσεις. Εγώ πάντα είχα υψηλούς στόχους. Δεν συμβιβαζόμουν. Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ σε μια μικρή ομάδα και όταν βρέθηκα με επαγγελματικό συμβόλαιο και αποφάσισα πως αυτό θα το κάνω επάγγελμα, δούλευα ασταμάτητα ώστε να φτάσω όσο πιο γίνεται. Και το ΝΒΑ ήταν ένα προσωπικό κίνητρο. Ήθελα να φτάσω εκεί για εμένα. Για να μου αποδείξω πως μπορώ με τη σκληρή δουλειά να τα καταφέρω.

Ακολούθησα τον δρόμο του NBDL. Έτσι το έφεραν τα πράγματα. Δεν με κράτησαν οι Πίστονς (σ.σ. είχε επιλεγεί στο ν. 58 το 2003) που με είχαν επιλέξει στο ντραφτ, οπότε αποφάσισα να μείνω εκεί και να το παλέψω. Ήταν δύσκολος ο δρόμος αλλά ήθελα να ακολουθήσω το όνειρό μου. Με οποιοδήποτε κόστος. Και τα χρήματα δεν είναι το παν. Το να καταφέρεις να φτάσεις στους στόχους σου είναι πολύ σημαντικό.

Η Αμερική ήταν η πιο δυνατή εμπειρία που είχα. Κάτι πολύ έντονο».

– Και στην Ευρώπη ήσουν πάντα σε ομάδες που διεκδικούσαν τίτλους.

«Ο στόχος μου ήταν να είμαι και να παίζω πάντα με τους καλύτερους. Σε όλη μου την καριέρα αυτό κυνηγούσα. Πάντα αποδεχόμουν το ρόλο μου σε μία ομάδα, όποιος κι αν ήταν αυτός αλλά πάντα ο στόχος μου ήταν να παίζω με τους καλύτερους και θα έκανα τα πάντα γι αυτό».

– Πως ήταν να τελειώνεις την καριέρα σου, εκεί που ουσιαστικά άρχισες;

«Το φινάλε είναι στην Κρήτη και είναι πολύ σημαντικό για εμένα, που τελείωσα την καριέρα μου μπροστά στην οικογένειά μου και τους φίλους μου. Είναι το ιδανικό φινάλε για εμένα!

Είμαστε καλοί φίλοι με τον Κωστή Ζομπανάκη και σε εκείνον οφείλω πως ολοκλήρωσα την καριέρα μου στην Κρήτη».

– Πως ένας αθλητής παίρνει την απόφαση να πει πως πρέπει να μπει τέλος; Ότι ήρθε η ώρα να αποχωρήσει;

«Κατ’ αρχήν δεν το αποφασίζεις μέσα μία σεζόν. Το δουλεύεις στο μυαλό σου. Υπάρχει και το θέμα της ηλικίας, βλέπεις το σώμα σου, το μπάσκετ που αλλάζει. Για εμένα  ήταν το καλύτερο timing γιατί έχω καταφέρει όλα αυτά που είπαμε και νιώθω απίστευτα γεμάτος. Τελειώνω και μπορώ να πω πως δεν μου λείπει τίποτα στην καριέρα μου. Έχω κάνει όλα αυτά που ονειρεύτηκα και που δούλεψα για να τα πετύχω. Και είμαι πολύ χαρούμενος γι αυτό. Δεν έχω κανένα απωθημένο».

– Το μπάσκετ τελειώνει κάπου εδώ για εσένα;

«Τελείωσε οριστικά ως ενεργός αθλητής. Μόνο με κάνα φίλο θα παίζω πλέον μπάσκετ. Υπάρχουν κάποια σχέδια για το μέλλον. Πάντως σίγουρα όχι ως προπονητής».

– Τι είναι αυτό που θέλεις να θυμούνται από εσένα και την καριέρα σου;

«Θέλω να θυμούνται έναν τύπο που κατάφερε αυτό που ήθελε. Και το πέτυχε ανεξαρτήτως κόστους, είτε προσωπικό είτε χρηματικό. Που ακολούθησε αυτό που ήθελε να κάνει…».

 

Η καριέρα του στην Betshop Basket League 

Σεζόν Ομάδα Αγ. Π. 1π. 2π. 3π. Ριμπ. Λ. Ασ. Κλ. Μπλ.
1998/99 Παναθηναϊκός 3 5 1/2 2/4 0/0 1-0 2 0 0 0
1999/00 Παναθηναϊκός 7 22 0/1 11/14 0/0 3-2 4 0 0 1
2000/01 Παναθηναϊκός 1 0 0/0 0/2 0/0 0-1 0 0 0 0
2002/03 Περιστέρι 32 169 43/61 63/111 0/0 72-70 36 13 9 32
2003/04 ΑΕΚ 26 128 32/42 48/86 0/0 40-41 28 8 7 14
2004/05 ΑΕΚ 22 43 5/5 19/31 0/0 13-19 17 4 3 7
2007/08 Μαρούσι 37 200 52/78 74/133 0/1 55-65 37 9 11 26
2008/09 Μαρούσι 36 264 84/112 90/171 0/0 93-45 43 10 12 32
2009/10 Ολυμπιακός 16 51 13/31 19/29 0/0 19-9 10 2 1 7
2010/11 Ολυμπιακός 25 117 33/40 42/77 0/0 30-27 20 9 7 5
2011/12 Ολυμπιακός 19 88 28/39 30/63 0/0 26-8 17 10 6 4
2015/16 Κηφισιά 22 214 60/88 77/125 0/0 65-30 46 9 9 12
2016/17 ΠΑΟΚ 30 123 33/54 45/81 0/0 50-28 31 8 5 4
2017/18 Κύμη 24 73 19/33 27/52 0/0 18-17 15 3 0 8
2018/19 Ρέθυμνο 19 30 4/7 13/20 0/0 15-4 8 6 2 1
ΣΥΝΟΛΑ 319 1527 407/593 560/999 0/1 500-366 314 91 72 153

 

Οι ομάδες του

1997–2001: Παναθηναϊκός

2001–2002: Πανελλήνιος (Α2)

2002–2003: Περιστέρι

2003–2005: ΑΕΚ

2005–2006: Roanoke Dazzle (NBDL)

2006: Albuquerque Thunderbirds (NBDL)

2006–2007: Seattle SuperSonics (NBA)

2007: Albuquerque Thunderbirds (NBDL)

2007: Virtus Bologna (Ιταλία)

2007–2009: Μαρούσι

2009–2012: Ολυμπιακός

2012–2013: Astana (Καζακστάν)

2013–2014: Lietuvos rytas (Λιθουανία)

2014: ΑΠΟΕΛ (Τουρκία)

2014–2015: Gaziantep (Τουρκία)

2015: Energia Rovinari (Ρουμανία)

2015: Les Lions de Geneve (Ελβετία)

2015–2016: ΑΕΝΚ

2016–2017: ΠΑΟΚ

2017–2018: Κύμη

2018–2019: Ρέθυμνο Cretan Kings

– Talk & Bet: Πλοήγηση & επιλογές μόνο με τη φωνή σου!