Αθλητισμός δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο

Στο προηγούμενο κείμενό μου (σε αυτή εδώ τη στήλη), στηριζόμενος σε ορισμένα γεγονότα που με θλίβουν είχα δώσει τον τίτλο «Ελληνικό ποδόσφαιρο ώρα μηδέν». Αρθρογραφεί ο Γιώργος Αλεξάκης στο athleticradio.gr

Στο προηγούμενο κείμενό μου (σε αυτή εδώ τη στήλη), στηριζόμενος σε ορισμένα γεγονότα που με θλίβουν είχα δώσει τον τίτλο «Ελληνικό ποδόσφαιρο ώρα μηδέν». Αρθρογραφεί ο Γιώργος Αλεξάκης στο athleticradio.gr

Όμως ύστερα από τα τελευταία γεγονότα, μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι τα πράγματα είναι σε σημείο τραγικότερο. Κάποιοι βάζουν το ποδόσφαιρο, (ή μάλλον για να το γράψω σωστότερα, την ομάδας τους στο ποδόσφαιρο), πάνω από την εθνική υπόσταση και όχι μόνο. Άραγε πως θα ένιωθαν αν ήταν από μια μεριά και έβλεπαν τι λέγεται και τι γράφεται, Ο Σωκράτης, Ο Λεωνίδας, Ο μέγας Αλέξανδρος, Ο Κολοκοτρώνης o Ελευθέριος Βενιζέλος και πολλοί άλλοι (που έδωσαν τόσους αγώνες για αυτή τη χώρα). Να βλέπουν δηλαδή σήμερα το 2020 κάποιους να μιλούν για εθνική υπόσταση (λόγω ποδοσφαίρου), κάποιους να μιλούν για Ελλάδα σε 2 κομμάτια, κάποιους άλλους να μιλούν για αλλοίωση της κοινωνικής συνοχής και πάει λέγοντας, εξαιτίας κάποιων ποδοσφαιρικών διαφορών.

Παιδιά μάς βλέπουν, μάς διαβάζουν και μάς ακούν σε όλο τον πλανήτη. Και ξέρετε τι υποθέτω ότι σκέφτονται; «Μα αφού αυτοί είναι στα πρόθυρα να διαμελιστούν και να τα κάνουν όλα μπάχαλο και τσακώνονται για το αν πάρει το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ο Π.Α.Ο.Κ. ή ο Ολυμπιακός, μήπως είναι πολύ εύκολο να νικηθούν σε μεγάλα θέματα;».

Είναι ωραίο βέβαια το ποδόσφαιρο και βασιλιάς των σπορ (και εγώ από μικρό παιδάκι είμαι φαν χωρίς να με ωθήσει κάποιος σε αυτό). Εξάλλου τα περισσότερα παιδιά μόλις περπατήσουν όποιο παιχνίδι κι αν τους δώσει κανείς, μια μπάλα θα επιλέξουν για να κλωτσάνε-από την φύση είναι αυτό.

΄Ομως τελικά δεν είναι αθλητισμός μόνο το ποδόσφαιρο, υπάρχουν και πολλά άλλα αθλήματα εξίσου σπουδαία.

Ας το βοηθήσουμε λοιπόν ( το ποδόσφαιρο), ο καθένας από το μετερίζι του να γίνει καλύτερο και ας μην προτάσσεται υστερόβουλα τόσος και τόσος κόσμος σαν ασπίδα για να «εξυπηρετηθεί» προσωρινά ένας «στόχος». Οδηγείται ο κόσμος σε λάθος ατραπούς. ΄Οσο πιο πάνω είναι ιεραρχικά κανείς, τόσο μεγαλύτερη ευθύνη έχει κι ας την αναλογιστεί. Σωστές κινήσεις από παντού, με σύνεση υπευθυνότητα σθένος, αλλά προπάντων διορατικότητα εξυπνάδα και μεγαλοψυχία.