Έλα να κάνουμε έναν Έλληνα ακόμα

O εξελληνισμός και ο αφελληνισμός των ομάδων αποτελεί ένα διαχρονικό θέμα debate, αλλά, διάβολε, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης όλα αυτά κάποιοι τα ακούνε βερεσέ. Γράφει ο Βασίλης Σκουντής στο in.gr.

Eχει ο καιρός γυρίσματα, λένε και το νόημα αυτής της παροιμιώδους έκφρασης το βιώνει εσχάτως ο μπασκετικός Ολυμπιακός…

Το φυλλορρόημα του ελληνικού κορμού του εννοώ, που συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό καθώς μετά τον Κώστα Σλούκα (2015) και τον Ιωάννη Παπαπέτρου (2018), το καλοκαίρι του 2019 βρήκε στην πόρτα της εξόδου άλλους τρεις γηγενείς παίκτες: τον Βαγγέλη Μάντζαρη, τον Δημήτρη Αγραβάνη και τον Γιώργο Μπόγρη! Ο τελευταίος δεν ανήκει βεβαίως στα λεγόμενα ιστορικά στελέχη της ομάδας η οποία στέφθηκε δυο φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης (2012, 2013) και έπαιξε σε άλλους δυο τελικούς της Ευρωλίγκας (2015, 2017), αλλά προφανώς και η δική του αποχώρηση εντάσσεται στο γενικότερο κίνημα αλλαγής, που πνέει κατά Σαρωνικό μεριά…

Παραμένουν βεβαίως στις επάλξεις οι τρεις σωματοφύλακες (του Αλεξάνδρου Δουμά του πατρός), που φιλοδοξούν να γίνουν τέσσερις και να συστήνονται λες και είναι πέντε! Υπάρχει η αγία τριάς που απαρτίζουν ο Βασίλης Σπανούλης, ο Γιώργος Πρίντεζης και ο Κώστας Παπανικολάου, δίπλα τους προστίθεται ο Αντώνης Κόνιαρης, όσο για τον πέμπτο, ε, εισερχόμενος στην πέμπτη εν Πειραιεί σεζόν του ο Νίκολα Μιλουτίνοφ νομιμοποιείται να συστήνεται κι ελόγου του ως Ελληνας!

Είναι άλλωστε γείτονας και ομόδοξος, συν την εύκολη προσαρμογή του στο ελληνικό modus vivendi οπότε εξέλιπον και κάμποσα γραφειοκρατικά προβλήματα…

O εξελληνισμός και ο αφελληνισμός των ομάδων αποτελεί ένα διαχρονικό θέμα debate, αλλά, διάβολε, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης όλα αυτά κάποιοι τα ακούνε βερεσέ. Σε κάθε περίπτωση δεδομένης και της… κόμπλας που οδήγησε στον υποβιβασμό του από την Basket League, ο Ολυμπιακός και κατ’ επέκταση του ελληνικό πρωτάθλημα και όλο το μπασκετικό οικοσύστημα θα βιώσουν μια πολύ περίεργη και αλλόκοτη σεζόν…

Στη δεύτερη σεζόν του στον Πειραιά και με τη ρετσινιά που του άφησε η πρώτη, ο Μπλατ επιχειρεί να κτίσει μια διαφορετική ομάδα που θα σουλατσάρει μονάχα στην Ευρωλίγκα και μένει να φανεί πώς θα κολλήσει το αμάλγαμα το οποίο παρασκευάζει. Απλώς δεν θα έχει τόση ελληνική κόλλα, όση στο παρελθόν…