O ΟΦΗ ανήκει στα μεγάλα σαλόνια και εκεί πρέπει να παραμείνει…

Ο Τάσος Βαρδάκης αρθρογραφεί στο athleticradio.gr και στη νέα ενότητα “Απόψεις” για τον φετινό ΟΦΗ για την φιλοσοφία που διέπει ο σύλλογος σε συνδυασμό με όσα συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Μπορεί η οικονομική στήριξη, το πρότζεκτ και το μακροχρόνιο πλάνο της διοίκησης του Μιχάλη Μπούση να μην αλλάζει και να μην παρεκκλίνει στο παραμικρό ακόμη και στο απευκταίο (χειρότερο) σενάριο όπως επισημαίνεται ξεκάθαρα από τους ιθύνοντες και να διασφαλίζει το μέλλον, ωστόσο θα πρέπει να γίνει κατάθεση ψυχής απ’ όλους στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος προκειμένου ο σύλλογος να συνεχίσει ν’ αποτελεί μέλος της ελίτ του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Οι παίκτες εκτός από την ψυχή τους θα πρέπει να καταθέσουν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους, το τσαγανό και τον ποδοσφαιρικό εγωισμό τους μέσα στο χορτάρι συνεπικουρούμενοι από διοίκηση, τεχνική ηγεσία και όσους απαρτίζουν το ποδοσφαιρικό τμήμα για να σώσουν την παρτίδα και από κει και πέρα να ξεκινήσει ο προγραμματισμός για τη νέα περίοδο υπό διαφορετικές προϋποθέσεις.

Οκτώ στροφές πριν το φινάλε και παρά τα αρνητικά αποτελέσματα σε κρίσιμα παιχνίδια που προηγήθηκαν, το ευτύχημα είναι ότι όλα παραμένουν ακόμη ανοικτά για τους «ασπρόμαυρους». Το τραγούδι της Άλκηστις Πρωτοψάλτη «κι είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα κι αν μας αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα» αντιπροσωπεύει πλήρως την υπάρχουσα κατάσταση. Από τη στιγμή που υπάρχουν ελπίδες και πιθανότητες οφείλεις να τις κυνηγήσεις από το πρώτο δευτερόλεπτο του επόμενου τελικού με τη Λάρισα στο «Γεντί Κουλέ» (ακολουθούν Απόλλων Σμύρνης στη Ριζούπολη, Λεβαδειακός στο Ηράκλειο, Άρης στο «Κλεάνθης Βικελίδης», ΠΑΣ Γιάνινα στο «Γεντί Κουλέ», Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ, Αστέρας Τρίπολης στο Ηράκλειο) μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο εκείνου με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, με τον οποίο πέφτει η αυλαία της φετινής σεζόν. Και εφόσον το ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ όλα γίνονται.

Από δω και πέρα απαγορεύονται τα λάθη, τα χαμένα ημίχρονα-διαστήματα των προηγούμενων αγώνων, οι χαμένες ευκαιρίες να μην γίνονται γκολ, να δέχεσαι… παιδικά τέρματα από στημένες φάσεις και όχι μόνο. Απαγορεύεται να μην κερδίζεις ομάδες με τις οποίες έχεις τους ίδιους στόχους και που στην ουσία κάθε τρίποντο θα είναι… εξάποντο. Και αυτό διότι δεν θα υπάρχει πλέον γυρισμός για να διορθώσεις το παραμικρό λάθος. Παρά την πίκρα, την απογοήτευση και τη στεναχώρια ο κόσμος που αγωνιά και δεν… κοιμάται μετά από κάθε άσχημο αποτέλεσμα θα είναι και πάλι εκεί, στη θέση του με την ελπίδα της αναστροφής της κατάστασης. Ήταν, είναι και θα είναι εκεί ότι και αν γίνει. Ο ΟΦΗ ανήκει στα μεγάλα σαλόνια και εκεί πρέπει να παραμείνει…

Θα είναι κρίμα για όλο τον οργανισμό αλλά και για τους ανθρώπoυς που ανέλαβαν το δεύτερο 15νθήμερο του περασμένου Οκτωβρίου, εκπέμπουν σεβασμό, σοβαρότητα, φερεγγυότητα και έχουν ως στόχο την αλλαγή νοοτροπίας και ανύψωση του συλλόγου σε όλα τα επίπεδα, να επιστρέψει εκείνος στο… βούρκο, στην ανυποληψία της παρακάτω κατηγορίας και στα… χωράφια της Football League η Super League 2 όπως θα ονομάζεται εφόσον προχωρήσει η αναδιάρθρωση. Θα είναι φυσικά κρίμα και για την τεράστια προσπάθεια που έγινε πέρυσι προκειμένου ο ΟΦΗ να γυρίσει στη φυσική του θέση.

ΥΓ.1 Το ότι η διοίκηση του Μιχάλη Μπούση ανέλαβε τον σύλλογο έχοντας ξεκινήσει η φετινή σεζόν, με τον ΟΦΗ τότε να έχει μόλις ένα βαθμό στο ενεργητικό του, γνωρίζοντας την τεράστια οικονομική, αγωνιστική, οργανωτική δυσκολία του εγχειρήματος και παραμένοντας προσηλωμένη στο μακροχρόνιο πλάνο της ανεξαρτήτως αποτελέσματος όπως τονίζεται επανειλημμένως, αποδεικνύει ότι κοιτάζει το δάσος και όχι το δένδρο.

ΥΓ.2 Ο νέος αέρας, η φιλοσοφία, η υγεία και τα πρεσβεύω της διοίκησης του Μιχάλη Μπούση στον ΟΦΗ έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το… σύστημα που λειτουργεί το ελληνικό ποδόσφαιρο και το οποίο δεν είναι καθόλου αγγελικά πλασμένο, το αντίθετο μάλιστα. Και μπορεί στην κρητική ομάδα να μην τους ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλοι και να αποτελούν μία από τις ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά στη «μάχη» της επιβίωσης η σύγκρουση φαντάζει αναπόφευκτη και το… σπάσιμο των αυγών μονόδρομος.