listen live
ακούτε τώρα: 00:00 - 08:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

listen live
ακούτε τώρα: 00:00 - 08:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

ακολουθεί: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm (Καμπουράκης - Λυριτζής)

e-radio logo

Λεμονής: Είχα το δικαίωμα να μείνω

Ο Τάκης Λεμονής μίλησε πρώτη φορά δημόσια για την απομάκρυνσή του από τον Ολυμπιακό. Ο Έλληνας τεχνικός εξέφρασε το παράπονό του, καθώς «απέκτησα το δικαίωμα να ολοκληρώσω αυτό που ξεκίνησα«. Ο 48χρονος προπονητής αναφέρεται στις σχέσεις του με τον Ίλια Ίβιτς, αλλά και στην περιβόητη ατάκα του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς για το «κώμα».

Αναλυτικά η συνέντευξη του Τάκη Λεμονή στην εφημερίδα «Sportday»: – Η πρώτη κουβέντα που κάνατε πέρυσι με τον πρόεδρο σχετικά με τον σχεδιασμό της νέας εποχής ποια ήταν; Σε τι συμφωνήσατε και πώς φτάσατε στο χτίσιμο μιας νέας ομάδας; «Η συζήτηση με τον πρόεδρο ξεκίνησε αρκετά νωρίτερα από το καλοκαίρι. Η πρώτη συζήτησή μας ήταν στα μέσα Ιανουαρίου 2007 και είχαμε αυτή τη δυνατότητα, μια και υπήρχε μια ασφαλή διαφορά στο πρωτάθλημα για τον Ολυμπιακό, οπότε μπορούσαμε να σχεδιάσουμε το μέλλον. Μην ξεχνάμε ότι τελείωναν 12 συμβόλαια, άρα έπρεπε στον σχεδιασμό που θα γίνει να ληφθεί σοβαρά υπόψη αυτό, για να ξέρουμε από νωρίς τι θα κάνουμε. Ενα σημαντικό θέμα εκείνη την εποχή ήταν και ο Ριβάλντο και το συμβόλαιο που τελείωνε«. – Αλήθεια, τι είχες εισηγηθεί για την περίπτωση του Ριβάλντο; «Πριν εξηγήσω τα δύο σενάρια που είχαμε φτιάξει για τον Ριβάλντο, θέλω να ξεκαθαρίσω τη λογική με την οποία σχεδιάσαμε την ομάδα. Προσπάθησα να κάνω έναν απολογισμό της δωδεκάχρονης παρουσίας της ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ. Και εμένα, όπως και κάθε οπαδό του Ολυμπιακού, ο διακαής πόθος μας ήταν μια ευρωπαϊκή πορεία. Μην ξεχνάμε ότι είχαμε κάνει στο παρελθόν 31 ευρωπαϊκά ταξίδια, από τα οποία επιστρέφαμε με κατεβασμένο κεφάλι σχεδόν σε όλα. Προσπάθησα λοιπόν να σχεδιάσω μία ομάδα που θα μπορούσε επιτέλους να κάνει κάτι στην Ευρώπη«. – Προφανώς είχες επηρεαστεί και από την περσινή φιέστα, στην οποία ο κόσμος αποδοκίμασε παρά την κατάκτηση του τίτλου και φώναζε «αλλιώς ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό». «Περάσαμε, η αλήθεια είναι, δύσκολες και άσχημες στιγμές στην περσινή φιέστα. Ασφαλώς και ήταν μία εικόνα που μας στενοχώρησε όλους. Ομως, πίστευα ότι αυτή την εικόνα μπορούμε να την αντιστρέψουμε γρήγορα, κάνοντας κάποιες καλές και ουσιαστικές κινήσεις. Πίστευα ότι μπορούμε να φτιάξουμε την ομάδα που και ο κόσμος και εμείς ονειρευόμασταν. Προχωρήσαμε λοιπόν σε μία προσπάθεια να αναλύσουμε τι έφταιγε όλα αυτά τα χρόνια στην Ευρώπη. Αυτή η ανάλυση που έγινε μας έδειξε ότι στο παρελθόν φτιάχναμε ομάδες γύρω από έναν παίκτη και αυτό έπρεπε να το αλλάξουμε. Ετσι μπήκαμε σε μια εντελώς διαφορετική λογική, που έπρεπε να δημιουργήσουμε ένα σύνολο, φέρνοντας παίκτες που θα τους επιλέγαμε βάσει των χαρακτηριστικών τους και όχι βάσει του ονόματός τους. Επρεπε, λοιπόν, να επιλέξουμε κυρίως έναν τρόπο παιχνιδιού και πάνω σ’ αυτό να γίνουν και οι ανάλογες μεταγραφές«. «Θα σας πω για Ρίμπο» – Αρα, μας λες ότι δεν ήθελες τον Ριβάλντο; «Αφού επιμένετε τόσο πολύ, θα σας πω τι είπα για τον Ριβάλντο. Υπήρχαν δύο σενάρια. Το πρώτο σενάριο ήταν να παραμείνει ο Ριβάλντο, αλλά να αποκτηθούν παίκτες που να πλαισιώσουν τον Βραζιλιάνο ώστε να έχουμε μέσα στο γήπεδο περισσότερα τρεξίματα. Να βρούμε εκείνους τους παίκτες που θα κάλυπταν τις αδυναμίες του «Ρίμπο» στο τρέξιμο ή το μαρκάρισμα π.χ. και θα μας επέτρεπαν να ανταποκριθούμε στον ρυθμό του Τσάμπιονς Λιγκ και να είμαστε ανταγωνιστικοί στη φυσική κατάσταση. Το δεύτερο σενάριο που είχαμε ήταν χωρίς τον Ριβάλντο. Αυτό θα μας επέτρεπε να κάναμε μία πολύ μεγάλη αλλαγή στο δυναμικό της ομάδας, να φτιάχναμε μια τελείως διαφορετική ομάδα με στόχο να πλησιάσουμε κάπως τα στάνταρ των μεγάλων ευρωπαϊκών ομάδων«. – Μίλησες με τον πρόεδρο για τον σχεδιασμό μιας νέας ομάδας και συμφωνήσατε σε όλα αυτά; «Απολύτως. Κατ’ αρχάς, ο Ολυμπιακός έπρεπε να γίνει ανταγωνιστικός απέναντι σε μεγάλες ομάδες. Αλλωστε ξέραμε λίγο πολύ ότι θα αντιμετωπίζαμε είτε ισπανική, είτε αγγλική, είτε ιταλική ομάδα στην Ευρώπη. Αρα, έπρεπε να φτιάξουμε μια ομάδα ανταγωνιστική, πρώτα απ’ όλα, σε θέματα φυσικής κατάστασης. Αυτό το κομμάτι για μένα ήταν το πιο βασικό. Βλέπαμε στα τελευταία 2-3 χρόνια ότι η ομάδα μετά το 80ό λεπτό δεχόταν γκολ, με αποτέλεσμα να έρχονται τούμπα όλα στην Ευρώπη. Φαινόταν άλλωστε και ξεκάθαρα ότι τα τρεξίματα της ομάδας δεν ήταν αυτά με τα οποία θα μπορούσες να ανταγωνιστείς τέτοιες ομάδες. Κοιτάξαμε τον τομέα της φυσικής κατάστασης και να αυξήσουμε και την ποιότητα των τρεξιμάτων της ομάδας. Και αυτό έχει να κάνει με τα στοιχεία των παικτών, γιατί αν έχουμε παίκτες που θέλουν να κάνουν δυο-τρεις επαφές με την μπάλα και μετά να πασάρουν, τότε καταλαβαίνετε ότι στην Ευρώπη δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε. Και από την άλλη, δεν θα μπορούσαμε από τη μια μέρα στην άλλη να είμαστε στην Ευρώπη η ομάδα που θα επιβάλλει τον ρυθμό της και θα έχει την κατοχή μπάλας«. «Έπρεπε να μάθουμε τα βασικά» – Γι’ αυτό ακριβώς κατηγορήθηκες. Οτι έφτιαξες μία ομάδα που ήξερε μόνο να παίζει άμυνα. «Αν πιστεύει κανείς ότι από τη μία μέρα στην άλλη θα γινόμασταν τέτοια ομάδα, που θα επέβαλε απολύτως τον ρυθμό της στο Τσάμπιονς Λιγκ, τότε μιλάμε για κάποιον που βλέπει όνειρα. Επειτα από μερικά χρόνια ο στόχος ήταν να φτιάξουμε μία τέτοια ομάδα, αλλά έπρεπε να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Στην Ευρώπη για πολλά χρόνια είχαμε αποδείξει ότι δεν ξέρουμε τα απλά πράγματα. Είναι σαν να βάζαμε ένα παιδί που δεν ξέρει να μετράει να κάνει πολλαπλασιασμούς. Δεν γίνονται αυτά. Επρεπε να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Και τα βασικά ήταν να φτιάξουμε μία πολύ γρήγορη ομάδα με καλή φυσική κατάσταση και καλή αμυντική λειτουργία. Αυτό έπρεπε να κάνουμε και αυτό κάναμε«. – Και πώς προχώρησες στον σχεδιασμό αυτόν, με τι παίκτες; «Επρεπε να βρούμε ένα κράμα παικτών ώστε να φτιάξουμε μια γρήγορη ομάδα που να αμύνεται σωστά και να βγάζει γκολ με γρήγορους συνδυασμούς και αντεπιθέσεις. Δείτε τα γκολ που βάλαμε στο Τσάμπιονς Λιγκ και θα καταλάβετε τι φτιάξαμε. Αυτός ο τρόπος παιχνιδιού των αντεπιθέσεων, βεβαίως, ξέραμε ότι έρχεται σε αντίθεση με τη φιλοσοφία μας στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ηταν κάτι που γνωρίζαμε ότι ίσως μας δυσκολέψει. Το περιμέναμε ότι θα έχουμε δυσκολίες στην Ελλάδα, ειδικά με τις κλειστές άμυνες. Ομως ας μη γελιόμαστε, το δέλεαρ της ευρωπαϊκής πορείας ήταν μεγάλο. Μετά τη νίκη στη Βέρντερ αρχίσαμε και καταλαβαίναμε όλοι ότι είμαστε στον σωστό δρόμο, που -δεν μπορεί- κάπου θα μας πήγαινε«. «Εγώ ήθελα μικρό ρόστερ» – Ισως δεν διατυπώσαμε σωστά την ερώτηση. Οταν λέμε πώς προχώρησες τον σχεδιασμό, εννοούμε μήπως το παραέκανες έχοντας λίγους παίκτες στο ρόστερ. «Το μειονέκτημα που υπήρξε ήταν ότι εγώ ήθελα μικρό ρόστερ και το ήθελα συνειδητά για να μπορέσει η ομάδα να αποκτήσει γρήγορα ομοιογένεια. Πήραμε 15 παίκτες το καλοκαίρι και έπρεπε να τους κάνουμε αμέσως ομάδα. Δεν ήθελα να πάρουμε περισσότερους, γιατί θα χάναμε το στοίχημα της ομοιογένειας. Είχα πει τότε ότι πάμε έτσι και ο Ιανουάριος κοντά είναι για να διορθώσουμε το ρόστερ. Για να καλύψουμε ό,τι κενά θα έχουν φανεί. Και το κάναμε. Αυτό που μας έδειξε η ομάδα μέχρι τον Ιανουάριο ήταν αυτό που περιμέναμε ότι θα συμβεί. Απέναντι σε κλειστές άμυνες θα είχαμε προβλήματα. Θέλαμε συνεπώς παίκτες που να μπορούν να είναι πιο δημιουργικοί στο ένας εναντίον ενός, να πατούν περισσότερο περιοχή και να μας δίνουν λύσεις σε κλειστές άμυνες. Τέτοιους πήραμε. Τέτοιοι είναι και ο Μπελούτσι και ο Σίσιτς«. – Οταν κάποιοι μιλούσαν για μικρό ρόστερ στην αρχή της χρονιάς, εκτός από μεταγραφές, έλεγαν μήπως θα έπρεπε να μείνουν κάποιοι παίκτες που έφυγαν το καλοκαίρι. «Επρεπε να γίνει μια τέτοια αλλαγή στο ρόστερ της ομάδας. Και αν θυμηθείτε τις περισσότερες περιπτώσεις παικτών που έφυγαν το προηγούμενο καλοκαίρι, ήταν παίκτες που δεν είχαν να δώσουν κάτι άλλο στην ομάδα. Σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι δεν ήταν καλοί παίκτες, όμως ήταν παίκτες που με τις νέες μεταγραφές που έγιναν δεν θα είχαν πολλά περιθώρια να κάνουν συμμετοχές μέσα στη χρονιά«. – Εκτός ότι έφτιαξες ένα μικρό ρόστερ, αρκετοί είναι αυτοί που σου χρεώνουν και λάθος χρησιμοποίησή του. Κάποιοι λένε ότι δεν αξιοποίησες κάποιους παίκτες που μπορούσαν να βοηθήσουν, όπως ο Κωνσταντίνου και ο Μενδρινός. «Κατ’ αρχάς, θέλω να μου πείτε ο Μενδρινός τόσα χρόνια στον Ολυμπιακό πότε έπαιξε μπάλα; Τι συμμετοχές είχε τα προηγούμενα χρόνια; Πρώτη φορά, τόσα χρόνια στην ομάδα, ο Κώστας είχε τόσες πολλές συμμετοχές και τόσο μεγάλη συνδρομή στην πορεία της ομάδας. Οσο για τον Μιχάλη, έχασε πέρυσι οκτώ μήνες με τον τραυματισμό του, έναν τραυματισμό που έπαθε εξαιτίας της μεγάλης θέλησής του να παίξει και να βοηθήσει την ομάδα. Θα θυμούνται όλοι το ματς με τη Ρόζενμποργκ και την αυτοθυσία του παίκτη. Και φέτος είχε τραυματισμούς δυστυχώς, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να έχει μια διάρκεια στις προπονήσεις και στους αγώνες. Και εγώ έψαχνα και ήθελα πολύ να έχει χρόνο συμμετοχής ο Μιχάλης, όμως μην ξεχνάμε ότι και ο Κοβάσεβιτς έκανε εκπληκτική χρονιά σε υψηλό πάντα επίπεδο, με αποτέλεσμα οι ευκαιρίες του Κωνσταντίνου να είναι λιγότερες«. – Θα επιμείνουμε λίγο σ’ αυτό το θέμα. Κατά τη διάρκεια της σεζόν υπήρξαν σημαντικές απουσίες παικτών, χωρίς να μπορούν να καλυφθούν από το δυναμικό. Δεν ήταν λάθος του προγραμματισμού αυτό; «Πρέπει να δούμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη αυτό που λέτε. Υπήρξαν πολλοί τραυματισμοί μέσα στη χρονιά και ποτέ δεν μπόρεσα να έχω όλους τους παίκτες ετοιμοπόλεμους. Αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είχαμε κάποιους παίκτες-κλειδιά στην ομάδα για μεγάλα μάλιστα χρονικά διαστήματα, με αποτέλεσμα να μην έχουμε τη δυνατότητα να ξεκουράσουμε κάποιους ποδοσφαιριστές. Και δεν αναφέρομαι σε μικροτραυματισμούς, αλλά μιλάω για περιπτώσεις παικτών που έμειναν έξω καιρό, όπως ο Λεντέσμα, ο Γκαλέτι, ο Μπράβο, ο Ντομί. Ετσι δεν είχαμε την άνεση να γίνουν αλλαγές και δυστυχώς έπεσε το φορτίο σε κάποιους παίκτες περισσότερο. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς να το προβλέψεις στην αρχή της σεζόν«. «Έχω απαντήσει για τους τραυματισμούς» – Και για τους τραυματισμούς, αυτούς που επικαλείστε τώρα, εσάς κατηγόρησαν; «Σίγουρα ειπώθηκαν πολλά για τους τραυματισμούς. Εχω απαντήσει σ’ αυτό πάρα πολλές φορές. Εχω μιλήσει σε συνεντεύξεις Τύπου για τους τραυματισμούς και το έχω κάνει με στοιχεία. Μίλησα για την Μπαρτσελόνα, ας πούμε, και τους τραυματισμούς που είχαν αυτοί σε όλη τη χρονιά. Σε αυτό το κομμάτι ήμασταν και άτυχοι, γιατί σε πολλές περιπτώσεις, όπως του Μπράβο και του Λούα Λούα, οι τραυματισμοί προήλθαν από χτυπήματα. Είναι και αυτός ένας λόγος που το ρόστερ φαινόταν πιο μικρό απ’ όσο πραγματικά ήταν«. – Πέρα από τους τραυματισμούς και το ρόστερ, υπήρξε και μια παραφιλολογία ότι οι παίκτες επέλεγαν τα ματς στα οποία θα τα δώσουν όλα. Οτι έκαναν διακρίσεις ανάμεσα στα ευρωπαϊκά και τα ελληνικά ματς. Τι λες γι’ αυτό; «Δεν μπορώ να δεχθώ σε καμία περίπτωση ότι συνέβαινε κάτι τέτοιο από τους παίκτες μου. Το λέω γιατί τους ζούσα καθημερινά και μπορώ να είμαι απόλυτος σ’ αυτό. Σίγουρα κάποιοι παίκτες είχαν κόπωση σε κάποια διαστήματα από τους συνεχείς αγώνες και φυσικά από την πίεση που υπάρχει στον Ολυμπιακό για επιτυχίες. Γι’ αυτό και στα άσχημα αποτελέσματα έμπαινα πάντα μπροστά εγώ για να τους στηρίξω, γιατί ξέρω καλά εγώ την προσπάθεια όλων των παιδιών. Αυτή την πίεση τη γνωρίζουν καλά ο «Τζόλε», ο Στολτίδης, ο Νικοπολίδης, ο Πάντος και γι’ αυτό ζήτησα να ανανεωθούν τα συμβόλαιά τους πολύ νωρίτερα. Ηθελα να υπάρχει μια σύνδεση της παλιάς ομάδας με την καινούργια και αυτά τα παιδιά είναι ιδανικά για να βάλουν στο κλίμα τους νέους«. «Χάσαμε το δάσος…» – Αντίστοιχη πίεση, όμως, και ίσως μεγαλύτερη υπάρχει και στον προπονητή του Ολυμπιακού. Τη βίωσες αυτή την πίεση και πώς την αντιμετώπισες; «Πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι η θέση του προπονητή στον Ολυμπιακό, λόγω της μεγάλης πίεσης που υπάρχει για επιτυχία, σου στερεί πραγματικά τη δυνατότητα του να ευχαριστιέσαι τη δουλειά σου. Αλλά, παρ’ όλα αυτά, αισθανόμουν μια πολύ μεγάλη ευχαρίστηση όταν έβγαινα να προπονήσω αυτή την ομάδα. Δεν με ενόχλησε η πίεση, έμαθα να ζω μ’ αυτή στον Ολυμπιακό. Οχι, η πίεση δεν με πείραξε, άλλα πράγματα με πείραξαν«. – Οπως; «Οτι χάσαμε το δάσος. Από την πρώτη στιγμή εγώ είχα στο μυαλό μου τη δημιουργία ομάδας. Αυτό με ενδιέφερε, αυτό με έκαιγε. Και είναι η πρώτη φορά που αγγίξαμε ως Ολυμπιακός να φτιάξουμε μία πολύ καλά σχεδιασμένη ομάδα. Ηταν η πρώτη φορά που πραγματικά βάλαμε ένα στόχο και βαδίζαμε επάνω σ’ αυτόν. Χάσαμε, πιστεύω, σε όλη αυτή τη διαδρομή το δάσος. Το δάσος για μένα ήταν πάντα η δημιουργία μιας πολύ καλής ομάδας. Και τα λέω αυτά τώρα, γιατί ξέρω πως έκανα τη δουλειά μου και πόσο εντάξει ήμουν όλο αυτό το διάστημα που δούλεψα στον Ολυμπιακό. Δεν εκμεταλλεύτηκα ποτέ μου ως προπονητής τις επιτυχίες στην Ευρώπη. Ακόμα και μετά το 3-0 επί της Βέρντερ, αν θυμάστε, είπα ότι μάλλον φτιάχνουμε μια πολύ καλή ομάδα. Ποτέ δεν στάθηκα ή δεν είπα ότι είμαι ο προπονητής που έκανε τα δύο «διπλά» στην Ευρώπη, ούτε είπα ότι είμαι αυτός που έφερε την πρόκριση στους «16». Το ότι στο ματς στο Καραϊσκάκη με τη Βέρντερ όλο το γήπεδο φώναζε «έτσι ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό» κάποιοι προσπάθησαν να το ξεχάσουν. Κι όμως, αυτό είναι σημαντικό. Θυμηθείτε τι τραγουδούσαν τον περσινό Μάιο στη φιέστα οι οπαδοί. Τραγουδούσαν «αλλιώς ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό». Κι όμως, αυτό το αλλάξαμε σε οκτώ μήνες. Ο.Κ., ξέρω τι προβλήματα είχε η ομάδα, ξέρω όμως και τι πέτυχε. Θα ήμουν τρελός να πω ότι ήμουν ικανοποιημένος από το θέαμα της ομάδας στην Ελλάδα, όχι όμως να τα ισοπεδώνουμε όλα. Να μιλάμε για μαύρα χάλια«! – Ναι, αλλά ήταν πολλά τα ματς στα οποία ο Ολυμπιακός ήταν χάλια. «Σίγουρα κάποια παιχνίδια έχουν μείνει σημαδεμένα στο μυαλό μας, όπως το ματς στην Καλαμαριά ή το παιχνίδι με τον Αστέρα στην Τρίπολη. Ομως ο κόσμος για ποιο λόγο δεν εναντιώθηκε ποτέ στην ομάδα; Εχετε καταλάβει γιατί; Αν και ήρθαν δύσκολες στιγμές στην ομάδα, ο κόσμος τής συμπαραστάθηκε, γιατί αυτή η ομάδα απέπνεε υγεία. Ακόμα και όταν έφυγα εγώ, ο κόσμος έχει καταλάβει τι ακριβώς πήγε να γίνει στον Ολυμπιακό γι’ αυτό και στήριξε αυτή την προσπάθεια. Ο κόσμος καταλαβαίνει και κατάλαβε ότι φέτος η ομάδα απέπνεε υγεία. Οταν ο φίλαθλος βλέπει μια ομάδα να «πετάει» στην Ελλάδα και να «σέρνεται» στην Ευρώπη, όπως γίνονταν τα προηγούμενα χρόνια, τότε μοιραία έλεγε ότι δυστυχώς υπάρχει ταβάνι. Οταν όμως είδε φέτος τέτοιες εμφανίσεις στην Ευρώπη απέναντι σε μεγαθήρια -και δεν μιλάω για τα αποτελέσματα μόνο, αλλά και για τις εμφανίσεις- κατάλαβε ότι εδώ κάτι καλό συνέβαινε. Κατάλαβε ότι το ταβάνι αυτής της ομάδας είχε ανέβει. Και γι’ αυτό τη στήριζε και στα άσχημα αποτελέσματα στην Ελλάδα. Ο κόσμος έχει κριτήριο, έχει άποψη και κατάλαβε. Βοήθησε γιατί είδε φέτος ένα διαφορετικό Ολυμπιακό, έναν Ολυμπιακό με προοπτική! Αυτή η προοπτική ήταν η αιτία στο να στέκεται συνεχώς δίπλα στην ομάδα. Και θέλω να τους απευθύνω ένα μεγάλο «ευχαριστώ», γιατί στη φιέστα αλλά και νωρίτερα έδειξαν ότι εκτίμησαν την προσπάθεια της ομάδας«. «Ονειρευόμουν τα διπλά και πρέπει να χρεωθώ τις επιτυχίες» – Πιστεύεις ότι αυτό ήταν ένα από τα μεγάλα κέρδη της ομάδας φέτος; «Αυτό που συνέβη φέτος με τον κόσμο της ομάδας ήταν σπουδαίο για την ψυχολογία της ομάδας! Γιατί ναι οι παίκτες παίζουν μέσα στο γήπεδο, αλλά όταν έχει μια τέτοια ώθηση από την εξέδρα, έχουν πλεονέκτημα. Μην ξεχνάτε ότι όλα αυτά τα άσχημα αποτελέσματα του παρελθόντος στην Ευρώπη είχαν δημιουργήσει και μια κακή ψυχολογία στην ομάδα. Τώρα είδαμε ότι με αυτά τα αποτελέσματα η ομάδα απέκτησε αυτοπεποίθηση και κατάφερε να γυρίσει ματς στα οποία βρέθηκε πίσω στο σκορ. Είναι τρομερό πράγμα 32 ματς να επιστρέφεις στο αεροπλάνο και να είσαι με κάτω το κεφάλι τις περισσότερες φορές. Από την αρχή της προετοιμασίας ονειρευόμουν αυτά τα «διπλά» και είχα αρχίσει να νιώθω καταπληκτικά γι’ αυτή την ομάδα. Από την αρχή το είχα μεταφέρει αυτό και στον πρόεδρο και στον Πέτρο, βλέποντας τον τρόπο που δουλεύουν οι παίκτες. Είμαστε τυχεροί που ύστερα από τόσα χρόνια είχαμε ένα τόσο καλό ρόστερ, όχι μόνο παικτικά, αλλά και από χαρακτήρες και εξαιρετικούς επαγγελματίες«. – Τώρα που η χρονιά τελείωσε, είσαι ευχαριστημένος από τα αποτελέσματα της ομάδας φέτος; «Οπως είπα, στο φινάλε υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που λένε ότι η δουλειά κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Και εγώ επειδή πιστεύω σ’ αυτό, δεν πρέπει να ξεχνάμε την πορεία της ομάδας στους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά και φυσικά την κατάκτηση του νταμπλ. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι από τα 30 ματς του πρωταθλήματος εγώ ήμουν στο τιμόνι της ομάδας στα 24 και στο Κύπελλο φτάσαμε στους «4» αποκλείοντας τον Παναθηναϊκό με 4-0. Ημουν αυτός που έκανε την προετοιμασία και τον σχεδιασμό της ομάδας. Αρα, αν είχε αποτύχει η ομάδα τη χρονιά αυτή, θα ήμουν αυτός που θα χρεωνόταν την αποτυχία, έτσι και τώρα θα πρέπει να χρεωθούν και οι επιτυχίες«. «Δεν κατάλαβα… αλλά είχα δικαίωμα να παραμείνω» – Αλήθεια, έχεις καταλάβει γιατί έφυγες; «Οχι, δεν έχω καταλάβει ειλικρινά. Εντάξει, ότι ήμασταν εκείνο το διάστημα έναν πόντο πίσω από τον Παναθηναϊκό και υπήρχε μια φοβία σχετικά με το αν θα κατακτήσουμε το πρωτάθλημα ήταν ένα θέμα. Σίγουρα δεν είμαι αυτός που παίρνει τις αποφάσεις, αλλά πάρθηκε μια απόφαση υπό το πρίσμα ότι υπάρχει κίνδυνος να χαθεί ο τίτλος. Νομίζω ότι εδώ χάσαμε το δάσος. Και το δάσος για μένα ήταν το χτίσιμο μιας ομάδας. Το ξέρω πολύ καλά ότι ο Ολυμπιακός είναι η ομάδα που πάει πάντα για τον τίτλο. Πως ο Ολυμπιακός πρέπει να πάρει και πρωτάθλημα και Κύπελλο χωρίς δεύτερη κουβέντα. Και ποτέ δεν είπα και δεν έδειξα ότι δεν είναι αυτός ο στόχος μας. Αλλά κάποια στιγμή έπρεπε να φτιαχτεί και μία νέα ομάδα με ευρωπαϊκή προοπτική. Αυτό έκανα και αυτή την ομάδα προσπάθησα να φτιάξω. Αυτό για μένα ήταν το πιο σημαντικό. Ειλικρινά εύχομαι να συνεχιστεί αυτό που ξεκινήσαμε πέρυσι«. – Σε όλες τις δηλώσεις σου από το ξεκίνημα της χρονιάς μιλούσες συνεχώς για την ομάδα των επόμενων τριών χρόνων. Αλήθεια, πίστευες ότι θα μείνεις για τόσο στον πάγκο του Ολυμπιακού; «Πίστευα ειλικρινά μετά την πρόκριση και τις εμφανίσεις του Τσάμπιονς Λιγκ ότι, αν μη τι άλλο, θα έχω τον χρόνο που απαιτείται για να ολοκληρωθεί το χτίσιμο αυτής της ομάδας. Εγώ, πιστεύω, ήμουν συνεπής σε αυτά που πίστευα από τον Δεκέμβριο, όταν και ανέλαβα την ομάδα. Νομίζω ότι ήμουν απολύτως συνεπής. Ξέρω πού ζούμε. Εχω φτάσει σε ένα σημείο, δεν σας κρύβω, που τίποτα πλέον δεν με ξαφνιάζει. Θεωρώ ότι έπρεπε να παραμείνω στην ομάδα. Είχα αποκτήσει αυτό το δικαίωμα με τα αποτελέσματα που είχα παρουσιάσει. Απέκτησα το δικαίωμα να ολοκληρώσω αυτό που ξεκίνησα! Τι να πω τώρα, δηλαδή; Οτι το περσινό καλοκαίρι υπήρχε ζήτημα αν έπρεπε να μείνω στην ομάδα επειδή πολλοί ήταν αυτοί που έλεγαν «καλός ο Λεμονής να παίρνει τα πρωταθλήματα στην Ελλάδα, αλλά για την Ευρώπη χρειάζεται μεγάλος ξένος τεχνικός για να κάνει μια πορεία η ομάδα». Τελικά μέσα σε λίγους μήνες έφυγα γιατί έγινα καλός για ευρωπαϊκές πορείες και κακός για να οδηγήσω την ομάδα στην Ελλάδα«. – Ξέρεις, ο πρόεδρος στην τελευταία συνέντευξη Τύπου είπε ότι ναι μεν δούλεψες σκληρά, οδήγησες την ομάδα με επιτυχία στην Ευρώπη, αλλά κάπου ξέχασες τον βασικό στόχο της ομάδας, δηλαδή την κατάκτηση του πρωταθλήματος. «Το άκουσα και θέλω να πω κάτι. Είμαι πολύ καλά με τον εαυτό μου. Δεν θεωρώ ότι παρέκκλινα στο ελάχιστο από αυτό που ονειρευόμουν για τον Ολυμπιακό. Το άσχημο είναι -και το λέω για πολλοστή φορά- ότι χάσαμε τον στόχο. Ο στόχος ήταν το χτίσιμο μιας νέας ομάδας. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνεις μια τέτοια ανανέωση όπως αυτή που επιχειρήσαμε εμείς. Ομως, τα καταφέραμε. Ηρθαν 18 νέοι παίκτες, 15 το καλοκαίρι και 3 τον Ιανουάριο. Χτίσαμε μία νέα ομάδα. Δώσαμε ευκαιρίες σε νεαρά παιδιά που έχουν λαμπρό μέλλον. Προκριθήκαμε στους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ κάνοντας δύο «διπλά». Πήραμε το νταμπλ και είχαμε μία μόνο ένσταση, σοβαρή δεν λέω, το όχι καλό θέαμα στην Ελλάδα. Ε, νομίζω ότι είναι αφάνταστα δύσκολο να γίνουν όλα αυτά ταυτόχρονα. Και τελειώνοντας πλέον αυτή η σεζόν κάνεις πιο ψύχραιμα την αποτίμηση και την εκτίμησή σου και νομίζω ότι ήταν πολύ βαρύ το φορτίο που κουβαλήσαμε. Αν υπήρχε λίγο περισσότερη ψυχραιμία και υπομονή, θα είχαν προχωρήσει τα πράγματα ακόμα καλύτερα«. – Παρά τα όσα μας λες, ο πρόεδρος είπε ότι σκεφτόταν την αλλαγή σου νωρίτερα, αλλά κάποιοι πιο ψύχραιμοι τον συγκράτησαν. Εσύ είχες αντιληφθεί κάτι τέτοιο; «Ισως να εννοούσε μετά το ματς με Τρίπολη, δεν μου πάει το μυαλό πουθενά αλλού, γιατί πολύ απλά νωρίτερα ήταν το ματς με την Τσέλσι στο Καραϊσκάκη, στο οποίο εκτός από το 0-0, αποτέλεσμα που μας έδινε ελπίδες για πρόκριση, η ομάδα είχε πραγματοποιήσει και καλή εμφάνιση«. – Υπάρχει πιθανότητα στο μέλλον να επιστρέψεις στον πάγκο του Ολυμπιακού για τρίτη φορά; «Στη ζωή και στο ποδόσφαιρο το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ το αύριο«. «Θα ήθελα Μακελελέ…» – Το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός πλησίασε μεγάλα αστέρια και έφτασε κοντά σε μεταγραφές, οι οποίες όμως για κάποιο λόγο δεν έγιναν. Αλήθεια, ποιον από τους παίκτες που «άγγιξε» ο Ολυμπιακός θα ήθελες να έχεις στην ομάδα; «Εδώ, παρ’ όλο που πολύς κόσμος θα θεωρήσει ότι εγώ έχω παράπονα από τον Σωκράτη Κόκκαλη για όλη αυτή την ιστορία, πρέπει να πω και κάποια πράγματα, γιατί θα είναι άδικο να μην ειπωθούν. Κι επειδή εγώ έζησα πολλά πράγματα εκείνο το καλοκαίρι, τα λεφτά που πρότεινε ο πρόεδρος σε κάποιους παίκτες ήταν απίστευτα! Σίγουρα το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ένα μεγάλο μειονέκτημα για να πείσεις παίκτες τέτοιου βεληνεκούς, όπως ο Μακελελέ. Ομως, ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι ο πρόεδρος προσπάθησε πάρα πολύ για να φέρει μεγάλα ονόματα στην ομάδα και αυτό το καλοκαίρι. Τρεις παίκτες από αυτούς που διαπραγματευτήκαμε και φτάσαμε κοντά θα ήθελα πάρα πολύ: τον Μακελέλε, τον Ντεστέν και τον Πέτριτς«! – Το καλοκαίρι, όμως, παρά τις πολλές μεταγραφές που έγιναν, εντοπίστηκε μια δυστοκία στο να πάρει η ομάδα κάποιον παίκτη που να παίξει αριστερά στο κέντρο. Αν και μιλήσατε με τον Νένε, με τον Ροντρίγκεζ… «Η αλήθεια είναι ότι ήταν σχεδόν σίγουρο ότι ο Ροντρίγκεζ θα έρθει στον Ολυμπιακό. Δυστυχώς δεν έγινε αυτή η μεταγραφή και τα περιθώρια μετά για να βρούμε κάτι καλό είχαν στενέψει. Ο Αρτσούμπι ήταν ένας παίκτης που δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα, είχαμε βέβαια καλές συστάσεις, αλλά ήθελε μεγάλο χρόνο για να μπει σε πλήρη αγωνιστική δράση. Και δεν μας έδειξε, δεν μας έπεισε ότι άξιζε να δαπανήσουμε αρκετά λεφτά για να επενδύσουμε επάνω του, με αποτέλεσμα να μην έχουμε εναλλακτική λύση εκεί. Με αποτέλεσμα ο Τζόρτζεβιτς να επωμιστεί αυτό το φορτίο για όλη τη χρονιά και όλα τα ματς«. «Είχαμε διαφωνίες με Ίβιτς» Η σχέση σου με τον Ιβιτς είναι γνωστό ότι δεν ήταν καλή. Αρκετοί, μάλιστα, υποστηρίζουν ότι η συνεργασία του με τον Ολυμπιακό αποφασίστηκε από τον Κόκκαλη, επειδή είχατε δυσκολίες στο να κλείσετε κάποιες ηχηρές μεταγραφές τόσο εσείς όσο και ο πρόεδρος. «Ναι, όντως χρειαζόταν ένας άνθρωπος που έπρεπε να αναλάβει τον ρόλο των διαπραγματεύσεων, χωρίς όμως να αλλάξει η φιλοσοφία του σχεδιασμού. Και αυτό πιστεύω ότι με τον Ιλια το πετύχαμε σε ένα μεγάλο ποσοστό. Βέβαια, είναι αλήθεια ότι καθυστερήσαμε λόγω του ότι έπρεπε να γίνουν πολλές μεταγραφές. Θυμάστε, για παράδειγμα, ότι ο Λούα Λούα ήρθε στο τέλος της προετοιμασίας, μετά το φιλικό με τον Πανιώνιο«. – Είχατε όμως διαφωνίες και μάλιστα σημαντικές. «Σίγουρα. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η περίπτωση του Μορφέο, κατά την οποία άρχισαν να διαφαίνονται τα πρώτα προβλήματα στη συνεργασία μου με τον Ιβιτς. Ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του για έναν παίκτη, όμως ο σχεδιασμός της ομάδας, όπως και ο τρόπος παιχνιδιού της, ήταν ένα κομμάτι που αφορούσε καθαρά εμένα. Ο Μορφέο δεν ταίριαζε στον σχεδιασμό που είχα κάνει«. – Προφανώς δεν είχες πρόβλημα με τον παίκτη, απλώς δεν σου έκαναν τα χαρακτηριστικά του. Δεν ήθελες «δεκάρι». «Ναι, έτσι ακριβώς είναι. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να πηγαίναμε πίσω σε ένα μοντέλο με «δεκάρι» στην ομάδα. Αλλωστε, αν θέλαμε «δεκάρι», για ποιο λόγο να γίνει όλη αυτή η ιστορία με τον Ριβάλντο;«. – Αρα, εσύ ήθελες έναν τεχνικό διευθυντή για να κάνει τις διαπραγματεύσεις ύστερα από δικές σου εισηγήσεις και μόνο; «Οχι, όχι. Εισηγήσεις μπορεί να γίνουν από διάφορους ανθρώπους της ομάδας. Εγώ δεν είχα πρόβλημα σ’ αυτό. Αλλωστε κάθε μέρα παρουσιάζονταν καινούργιες προτάσεις για παίκτες και τις άκουγα όλες. Απλώς έψαχνα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που ήθελα να έχουν οι παίκτες που θα έρθουν. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα για τον τρόπο που λειτούργησα, θα σας πω την ιστορία με τον Ρόμενταλ. Σε μία συνάντηση που είχαμε τότε με τον Πέτρο Κόκκαλη και τον Ιλια, χτύπησε το τηλέφωνο του Πέτρου και κάποιος από την Ισπανία μάς είπε για την περίπτωση του Γκαλέτι. Το ίδιο βράδυ θα είχαμε καθοριστικό ραντεβού για τον Ρόμενταλ με τον μάνατζέρ του, αλλά ο Γκαλέτι ήταν μια περίπτωση που με ενδιέφερε από τον περασμένο Μάρτιο. Μάλιστα, είχα μιλήσει και με τον Πάντιτς τότε για να μάθω περισσότερα για τον Αργεντινό. Μόλις έμαθα ότι μπορεί να γίνει του Γκαλέτι είπα «ξεχάστε τον Ρόμενταλ, τελειώστε άμεσα την περίπτωση του Ισπανού». Καταλαβαίνετε ότι δεν ήταν θέμα εισηγήσεων, ήταν θέμα συμφωνίας μεταξύ όλων των πλευρών, αρκεί οι παίκτες να ταιριάζουν στη νέα φιλοσοφία«. – Με τον Κοβάσεβιτς πώς ακριβώς έγινε η μεταγραφή του; Πώς και τον δέχτηκες; Ρωτάω κυρίως λόγω της ηλικίας του. «Συζητήσαμε, θυμάμαι, για τον Κοβάσεβιτς και δεν σας κρύβω ότι στην αρχή εγώ ήμουν αρνητικός, κυρίως λόγω της ηλικίας του και επειδή δεν γνώριζα αρκετά στοιχεία για τον χαρακτήρα του. Ο Ιβιτς ήταν σίγουρος και ήθελε πολύ να γίνει η μεταγραφή γιατί τον γνώριζε προσωπικά. Δεν είπα ρητά «όχι» επειδή ήταν πρόταση του Ιβιτς, αλλά το έψαξα. Ρώτησα, έμαθα κι εγώ και συμφωνήσαμε να γίνει η μεταγραφή του. Και αποδείχθηκε εξαιρετικά πολύτιμη μεταγραφή. Δεν είχα κανένα πρόβλημα και τα λέω αυτά γιατί την εποχή των μεταγραφών ξεκίνησε μια διαδικασία από τα ΜΜΕ ότι εγώ φέρνω αυτόν, ο Ιλια φέρνει τον άλλον και γενικά ότι υπήρχε διαφωνία μεταξύ μας. Τους παίκτες τούς έφερε ο Ολυμπιακός, γιατί πλήρωσε ο πρόεδρος. Είναι απλά τα πράγματα. Ετσι έγινε και με την περίπτωση του Λούα Λούα, ο οποίος με είχε απασχολήσει πολύ νωρίτερα. Μάλιστα είχα κάνει δύο ταξίδια στο Λονδίνο προτού έρθει ο Ιβιτς στην ομάδα. Ομως ο Ολυμπιακός πληρώνει και κάνει τις μεταγραφές«! – Ετσι όπως την πας την κουβέντα, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι οι σχέσεις σας ήταν αρμονικές; «Οχι. Η σχέση του τεχνικού διευθυντή με τον προπονητή ήταν σε τεντωμένο σχοινί, με αποκορύφωμα την περίπτωση Μορφέο. Πληροφορήθηκα από τις εφημερίδες ότι υπάρχει ραντεβού για τον Ιταλό και δεν μπορούσα να μην πάρω θέση, γιατί αυτό ήταν αντίθετο με τον σχεδιασμό που έκανα και με τη φιλοσοφία πάνω στην οποία έχτιζα την ομάδα«. – Και τότε μίλησες με τον Ιβιτς και βρέθηκε η λύση; «Οχι, όχι, δεν μίλησα καθόλου. Ομως, ήταν ορατό και ξεκάθαρο πλέον ότι υπήρχε μια εντελώς διαφορετική λογική. Από την άλλη θέλω να πω και εγώ κάτι για τη σχέση μου με τον Ιβιτς, γιατί γράφονται συνεχώς πράγματα. Τα πάντα ήταν σε τεντωμένο σχοινί και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν ήταν ξεκάθαροι οι ρόλοι. Ο δικός μου ρόλος ήταν ξεκάθαρος. Ημουν ο προπονητής, αυτός που σχεδιάζει την ομάδα και είναι ο απόλυτος υπεύθυνος για το αγωνιστικό κομμάτι. Ο ρόλος του Ιβιτς δεν ήταν ξεκάθαρος. Ισως να μην του είχε διευκρινιστεί ότι δεν μπορεί να παρέμβει σ’ αυτό. Αυτό το μη ξεκαθάρισμα ρόλων βάραινε συνεχώς την ατμόσφαιρα. Και για μένα θα ήταν εύκολο, τώρα που ο Ιλια έφυγε από την ομάδα, να τον κατηγορώ. Δεν θέλω να το κάνω. Θα προτιμούσα να μιλήσω αν είχε παραμείνει στην ομάδα…«. – Δηλαδή, μας λες ότι ο Ιβιτς δεν ήξερε τι ακριβώς ρόλο είχε στην ομάδα; «Ειλικρινά δεν γνωρίζω την ερμηνεία που είχε δοθεί από τον Ολυμπιακό στην περίπτωση του τεχνικού διευθυντή. Και, τέλος πάντων, ας μην ξεχνάμε κάτι πάρα πολύ βασικό. Ο Ιλια ποτέ δεν ασχολήθηκε με τεχνικά θέματα. Ηταν ποδοσφαιριστής που, μόλις τελείωσε την καριέρα του, ασχολήθηκε ως μάνατζερ παικτών και δεν ασχολήθηκε καθόλου με τεχνικά θέματα και με τον σχεδιασμό μιας ομάδας. Γι’ αυτό τον πήραν στον Ολυμπιακό και σ’ αυτόν τον τομέα έπρεπε να τον αξιοποιήσουν. Το τι γνώμη και άποψη έχει ο καθένας για τον τρόπο παιχνιδιού είναι άλλο ζήτημα. Αλλωστε σε κάθε ματς έχουμε 32.000 προπονητές που είναι στο γήπεδο και κάποια εκατομμύρια που βλέπουν τηλεόραση. Αλλο θέμα είναι όμως η τεχνική καθοδήγηση μιας ομάδας«. – Αλήθεια, πόσο σε είχε ενοχλήσει η τοποθέτηση του Ιβιτς με δηλώσεις του αμέσως μετά το ματς με τη Λάτσιο στο Καραϊσκάκη; «Την επόμενη μέρα μίλησα μαζί του και η εξήγηση που μου δόθηκε είναι ότι στην Ευρώπη είναι σύνηθες φαινόμενο να βγαίνει κάποιος, είτε από τη διοίκηση είτε ο τεχνικός διευθυντής, και να σχολιάζει την απόδοση της ομάδας. Σίγουρα με πείραξε αυτή η τοποθέτηση του Ιβιτς, ήταν λάθος. Και ας μην ξεχνάμε ότι ο Ιλια στην Ελλάδα έπαιξε δέκα χρόνια μπάλα, άρα ήξερε καλά τι συμβαίνει και τι σημαίνει να κάνει κάτι τέτοιο. Ηξερε τι θόρυβος θα προκληθεί. Ας μη γελιόμαστε, ήξερε καλά ότι όλα αυτά δημιουργούν εντάσεις, οι οποίες μόνο καλό δεν κάνουν στην ομάδα. Επιπλέον διαφωνώ και με την ουσία των όσων είπε. Θυμάμαι ότι ο Ιβιτς είχε πει ότι κακώς η ομάδα είχε κλειστεί στην άμυνα στο δεύτερο ημίχρονο. Θα θυμούνται όσοι είδαν τον πρόσφατο ημιτελικό της Μάντσεστερ Γ. με την Μπαρτσελόνα ότι η αγγλική ομάδα στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα έπαιζε μόνο άμυνα και σχεδόν όλοι οι παίκτες είχαν κλειστεί μέσα στην περιοχή τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Φέργκιουσον γύρισε την ομάδα πίσω, ούτε ότι έδωσε τέτοια εντολή. Απλώς υπάρχουν στιγμές στα ματς, ανάλογα και με το αποτέλεσμα, που οι ποδοσφαιριστές λειτουργούν με το ένστικτο. Δεν θέλω να συνεχίσουμε αυτή την κουβέντα. Είπαμε, δεν έχει νόημα από τη στιγμή που ο Ιβιτς δεν είναι πλέον στον Ολυμπιακό«. «Εξαιρετική μεταγραφή ο Μπελούτσι» – Ας πάμε λίγο και στις μεταγραφές του Ιανουαρίου και κυρίως σ’ αυτή του Μπελούτσι. Πολλοί λένε ότι έκανες λάθος επιλογές. «Το σκεπτικό με το οποίο κάναμε τις προσθήκες τόσο του Μπελούτσι όσο και των Λεονάρντο, Σίσιτς ήταν δεδομένο. Πρόκειται για παίκτες που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά που ψάχναμε. Ιδιαίτερα στην περίπτωση του Μπελούτσι ο Ολυμπιακός έχει κάνει μία εξαιρετική μεταγραφική κίνηση, η οποία σε καμία περίπτωση δεν ήταν μεταγραφή για τα δύο ματς με την Τσέλσι στο Τσάμπιονς Λιγκ. Εκεί έγινε και η μεγάλη παρεξήγηση. Δεν πήραμε παίκτες για δυο-τρεις μήνες, αλλά παίκτες για την ομάδα που φτιάχναμε. Ο Ολυμπιακός πήρε τον Μπελούτσι για τεσσεράμισι χρόνια. Και το λέω αυτό γιατί τότε ήρθε και το θέμα κάποιων δανεικών παικτών. Δεν είχε νόημα να παίρνουμε δανεικούς παίκτες όταν θέλαμε να χτίσουμε μια ομάδα«. – Γενικά μιλάς με πολύ κολακευτικά λόγια για τον Αργεντινό. Τι πιστεύεις ότι θα κάνει; «Ο Μπελούτσι ήταν ένα δίμηνο χωρίς αγώνες και αυτό το ξέραμε καλά. Ξέραμε ότι θα χρειαστεί χρόνο να προσαρμοστεί. Από την άλλη, όμως, βλέποντας την περίπτωσή του θεώρησα ότι είναι ένα κομμάτι που μας έλειπε. Ενας παίκτης που την επόμενη χρονιά θα αποδειχτεί καθοριστικός για το σύνολο της ομάδας. Ετσι έβλεπα τα πράγματα, δεν τα έβλεπα από τη σκοπιά τού να έρθει για πέντε ματς, να πάρουμε το πρωτάθλημα και μετά βλέπουμε. Επιμένω ότι έτσι πρέπει να χτίζουμε μια ομάδα. Εγώ είμαι ο πρώτος που ξέρω τι σημαίνει τίτλος και νομίζω ότι είμαι ο προπονητής που αυτά τα χρόνια έχει συνδέσει το όνομά του με μεγάλες νίκες στην Ελλάδα. Νίκες που έχουν κάνει ευτυχισμένους τους οπαδούς του Ολυμπιακού, όμως νομίζω ότι το όνειρο για το χτίσιμο μιας ομάδας που θα ξέφευγε από τα όρια της Ελλάδας ήταν στα χέρια μας. Θα μπορούσα να σκεφτώ περισσότερο το τομάρι μου και να λειτουργήσω αλλιώς στον τομέα της ενίσχυσης, αλλά θεωρούσα ότι η Ευρώπη μού είχε δώσει ένα μεγάλο μάθημα και ήταν οδηγός σχετικά με το πώς πρέπει να δημιουργηθεί αυτή η ομάδα«. – Δεν μας λες, όμως, ξεκάθαρα τι πιστεύεις για τον Μπελούτσι. Ο Ολυμπιακός πλήρωσε πάρα πολλά λεφτά για να πάρει το 50% αυτού του παίκτη. Θα βγει αυτή η επένδυση; «Είμαι πολύ σίγουρος γι’ αυτόν τον παίκτη. Εχει ένα τεράστιο προσόν, δουλεύει πολύ σωστά στην προπόνηση. Αν και είναι η πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία της ομάδας και μεγάλο όνομα, είναι καταπληκτικός στον τρόπο που δουλεύει καθημερινά. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βγάλει από πάνω του το άγχος των πολλών χρημάτων που στοίχισε, γιατί είναι ένα φορτίο που το έχουμε δει και στο παρελθόν σε πολλές περιπτώσεις παικτών σε όλο τον κόσμο να τους επηρεάζει. Και φυσικά να ξεκινήσει από την αρχή τη χρονιά με την ομάδα, να κάνει προετοιμασία και πιστεύω ότι ο κόσμος θα δει πολύ ωραία πράγματα. Είναι ένας παίκτης που θα βρεθεί κρυφά στην περιοχή, έχει εξαιρετική αίσθηση του να βρεθεί την κατάλληλη στιγμή εκεί που πρέπει. Μην ανησυχείτε για τον Μπελούτσι. Είναι απλώς σπουδαίος. Απλώς κάντε λίγο υπομονή«. – Και οι άλλοι δύο που ήρθαν; «Ο Λεονάρντο νομίζω ότι ήδη έχει αρχίσει να δείχνει τι παίκτης είναι και αν κάναμε σωστά που επενδύσαμε. Οσο για τον Σίσιτς, απλώς πρέπει να αποβάλει το υπερβολικό άγχος που έχει φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού. Και αυτός θα αποδειχτεί πολύ χρήσιμος«. «Θέλω να δουλέψω» – Φοβάσαι ότι ο σχεδιασμός που είχες ξεκινήσει και το χτίσιμο της ομάδας μπορεί να πάνε στράφι μετά την απόλυσή σου; Δηλαδή να μπει η ομάδα σε μια άλλη λογική; «Κατ’ αρχάς, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι η ζωή συνεχίζεται! Στο πώς θα λειτουργήσει η ομάδα τη νέα χρονιά, προς το παρόν, το τοπίο είναι θολό. Δεν γνωρίζουμε τον προπονητή. Πάντως η ομάδα δεν χρειάζεται πολλούς παίκτες, η μαγιά υπάρχει, ο σκελετός είναι έτοιμος. Είναι καθαρά θέμα του νέου προπονητή για τη φιλοσοφία του συλλόγου«. – Τι θα κάνεις από εδώ και πέρα; Εχεις σκεφτεί; «Θέλω να δουλέψω οπωσδήποτε. Σε ομάδα, όμως, στην οποία, όταν θα υπογράψω και θα συμφωνήσω, θέλω να νιώσω μεγάλη ευχαρίστηση. Δεν μιλάω μόνο για το οικονομικό κομμάτι«! – Η αγάπη του κόσμου του Ολυμπιακού είναι δεδομένη και φάνηκε τόσο όταν έφυγες, με αποκορύφωμα πάντα τη φιέστα της ομάδας για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, στην οποία χειροκροτήθηκες από όλο το γήπεδο. «Αυτό το χειροκρότημα του κόσμου είναι το καλύτερο που μπορούσε να μου συμβεί«! – Αλήθεια, θα ήθελες να έχεις προσκληθεί στη φιέστα; «Ναι, θα ήθελα να ήμουν καλεσμένος«. – Εχει ακουστεί ενδιαφέρον από ομάδες του εξωτερικού για να δουλέψεις. Υπάρχει τέτοια πιθανότητα; «Υπάρχουν πιθανότητες. Το εξωτερικό το έχω σκεφτεί και είναι κάτι που θα ήθελα πάρα πολύ. Νομίζω ότι αυτή την περίοδο είμαι έτοιμος αν συμβεί«. «Μίλησε πολύ ο Ριβάλντο» – Εγινε μεγάλη κουβέντα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την ΑΕΚ, η οποία παρουσιάσθηκε ως ηθική πρωταθλήτρια από κάποιους. Εσύ τι λες για όλα αυτά; «Στην Ελλάδα υπάρχει μια απίστευτη μεταβολή καταστάσεων, όπου μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα αλλάζουν οι κριτικές για μια ομάδα και γενικά η εντύπωση που έχουν κάποιοι για τη δυναμικότητά της. Αν χωρίσουμε το πρωτάθλημα στην κανονική διάρκειά του και στα πλέι οφ, πιστεύω ότι πρέπει να δούμε πώς αντιμετωπίστηκαν οι τρεις μεγάλες ομάδες. Δεν αναφέρομαι στην κριτική από τον Τύπο και τους φιλάθλους. Αναφέρομαι στην αυτοκριτική που έκαναν οι ίδιες οι ομάδες. Πέντε ματς πριν από το φινάλε και θυμόμαστε τη σκληρή αυτοκριτική του Ντέμη Νικολαΐδη για την ομάδα του. Θυμόμαστε πώς άλλαξε μέσα σε τέσσερις αγωνιστικές και πώς ξανά ήρθαμε τώρα μετά τους αγώνες των πλέι οφ στην αρχική κατάσταση. Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα για να δούμε πόσο στιγμιαία βλέπουμε το ποδόσφαιρο και για το πώς πρέπει να σκεφτόμαστε στο μέλλον«. – Φτάσαμε στο τέλος του πρωταθλήματος και γίνεται πολλή κουβέντα σχετικά με τον Ριβάλντο και τη φετινή του χρονιά με τη φανέλα της ΑΕΚ. Η γνώμη σου; «Ο Ριβάλντο μίλησε φέτος πάρα πολύ και νομίζω ότι η θέση των παικτών και γενικά όλων όσοι ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο είναι καλύτερα να μιλάμε μέσα στο γήπεδο«. «Έπρεπε να αποδωθούν ευθύνες για το 4-0. Αστείο να μιλάμε για κώμα» Υπήρξε πρόσφατα η δήλωση του «Τζόλε» ότι είναι σε κώμα, αλλά θα τα δώσει όλα. Πώς τη σχολιάζεις; «Δεν θέλω να αμφισβητήσω ό,τι έχει ειπωθεί, αλλά έχω ενστάσεις πάνω σε αυτό. Επειδή πολλοί μίλησαν και πολλά γράφτηκαν σχετικά με αυτή τη δήλωση, θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. Η ομάδα, επειδή, όπως εσείς λέτε, όλοι κρινόμαστε εκ του αποτελέσματος, κατέκτησε το νταμπλ. Ο «Τζόλε» στο τέλος της χρονιάς ήταν από τους σημαντικότερους παίκτες της ομάδας και βοήθησε πολύ σ’ αυτή την επιτυχία. Αλλά, πέρα από αυτά τα αποτελέσματα που τα ξέρει όλος ο κόσμος, εγώ θα μιλήσω και για άλλα αποτελέσματα. Εμείς κάναμε τέλη Ιανουαρίου τις τελευταίες αιματολογικές εξετάσεις. Εγώ έφυγα μέσα Μαρτίου, αλλά δεν είδα, από τη στιγμή που προέκυψε αυτό το πρόβλημα, να γίνεται κανένας νέος αιματολογικός έλεγχος. Οταν υπάρχει ένα τέτοιο πρόβλημα, αμέσως μαζεύουμε τους παίκτες και κάνουμε έλεγχο για να δούμε πού βρισκόμαστε. Γιατί, λοιπόν, δεν συνέβη κάτι τέτοιο; Είναι πολύ απλό αυτό που έγινε εκείνες τις μέρες. Το 4-0 από την ΑΕΚ ήταν βαρύ, ασήκωτο και ασυνήθιστο για τον Ολυμπιακό. Κάπου έπρεπε λοιπόν να αποδοθούν ευθύνες. Ε, αυτό ακριβώς έγινε και το θεωρώ ανάξιο λόγου. Δεν θέλω να πω κάτι περισσότερο«. – Δυστυχώς πρέπει να επιμείνουμε. Για τη φυσική κατάσταση της ομάδας έγινε μεγάλος ντόρος. Δεν ήταν μόνο αυτό που είπε ο «Τζόλε». «Για να τελειώνει μια και καλή αυτή η ιστορία. Καλά είναι όσα λέγονται και γράφονται από διάφορους, όμως υπάρχουν και τα στοιχεία. Εγώ προτιμώ να μιλάω με στοιχεία. Τα δικά μου στοιχεία λένε ότι ο Ολυμπιακός έφτασε φέτος πολύ ψηλά στην Ευρώπη και ένας από τους λόγους που τα κατάφερε ήταν η εξαιρετική φυσική κατάστασή του. Και προσέξτε, όχι σε ένα-δυο ματς που μπορείς να πεις ότι έπαιξε ρόλο και η τύχη, αλλά σε οκτώ ματς που έγιναν με χρονική διαφορά έξι μηνών, από τον Σεπτέμβριο έως τον Φεβρουάριο. Υπάρχουν στοιχεία, ξέρετε, μέσω του ProZone στο Τσάμπιονς Λιγκ και τα βλέπουν όλοι στην τηλεόραση στο τέλος κάθε αγώνα. Για παράδειγμα, το ματς Μάντσεστερ – Μπαρτσελόνα τελείωσε με την κάθε ομάδα να διανύει 104-105 χλμ. στο παιχνίδι. Αυτά τα νούμερα τα είχαμε εμείς στο χειρότερό μας ευρωπαϊκό ματς. Και ήταν το ματς με τη Λάτσιο, στο οποίο φτάσαμε να διανύσουμε περίπου 110 χλμ. Στο παιχνίδι με την Τσέλσι στο Καραϊσκάκη, στο 0-0, εμείς τρέξαμε συνολικά 121 χλμ. και η Τσέλσι 120 χλμ. Μπορεί να μην έχει μεγάλη σημασία το πόσα μέτρα έτρεξε μια ομάδα, αλλά έχει μεγάλη σημασία να δούμε την ποιότητα των τρεξιμάτων. Οταν εμείς φτάνουμε να είμαστε ισάξιοι και καλύτεροι της Βέρντερ, της Ρεάλ και της Τσέλσι, τότε νομίζω ότι μάλλον έχουμε καλή φυσική κατάσταση. Μια ομάδα με μέτρια φυσική κατάσταση δεν μπορεί να τα κάνει αυτά. Επιπλέον ο Τζόρτζεβιτς πάντα σε όλα τα φετινά ευρωπαϊκά ματς ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα των παικτών με τα περισσότερα χιλιόμετρα. Βεβαίως, για να μην είμαι υπερβολικός, θέλω να πω και κάτι ακόμα. Είναι λογικό να έχει καταπονηθεί ο «Τζόλε» εκείνη την εποχή, γιατί έπαιξε πολλά ματς επειδή δεν είχαμε εναλλακτικές λύσεις γι’ αυτόν. Ομως είναι αστείο να μιλάμε για κώμα«.