Σήμερα μαύρος ουρανός
Σήμερα μαύρη μέρα
Σήμερα όλοι θλίβονται
και τα βουνά λυπούνται

Το μοιρολόι της Παναγίας την ημέρα της σταύρωσης του Θεανθρώπου αποτυπώνει το κλίμα που επικρατεί στον κόσμο του ΟΦΗ μετά τον υποβιβασμό της ομάδας του. Πολλά τα πάθη της τα τελευταία χρόνια τα οποία έφεραν τελικά την σταύρωση και αυτό που προσδοκά πλέον ο λαός του ΟΦΗ είναι η Ανάσταση.

Το Πάσχα για τους χριστιανούς συμβολίζει το πέρασμα από τον θάνατο στην ζωή, την χαρά και την ελπίδα. Μέσα από τον υποβιβασμό του ΟΦΗ οι φίλοι του περιμένουν την ανάσταση που στην δική τους γλώσσα σημαίνει ανεξαρτητοποίηση, σπάσιμο από τα δεσμά, πέρασμα σε μια εποχή όπου το φως θα αντικαταστήσει το σκοτάδι, η χαρά θα πάρει την θέση της θλίψης και το όραμα θα θέσει στην άκρη την μιζέρια.

Λένε πως λίγο πριν από το τέλος περνάει σαν φιλμ από τα μάτια σου όλη σου η ζωή. Το ίδιο ίσως να συμβαίνει και στον ποδοσφαιρικό θάνατο. Αυτό το συναίσθημα που ένιωσαν το βράδυ της Κυριακής των Βαίων όλοι όσοι είχαν την τύχη να ζήσουν από κοντά τις πολύ μεγάλες στιγμές του ΟΦΗ. Από τα μάτια τους πέρασαν με κινηματογραφική ταχύτητα η κατάκτηση του κυπέλλου με ήρωα τον Σηφάκη το ’87, οι πορείες πρωταθλητισμού του ΟΦΗ την δεκαετία του ’80, οι πολλές και πετυχημένες ευρωπαϊκές βραδιές κορωνίδα των οποίων υπήρξε η αναμέτρηση με την Ατλέτικο Μαδρίτης και πολλά άλλα.

Ο ΟΦΗ για πολλούς υπήρξε η ίδια η ζωή τους. Μ’ αυτόν μεγάλωσαν, ανδρώθηκαν και έκαναν οικογένειες και παιδιά. Ο ΟΦΗ ήταν και είναι η καθημερινότητα τους. Όσον αφορά την δική μου γενιά ήμασταν ακόμα αμούστακα πιτσιρίκια όταν ο ΟΦΗ ανέβηκε στην Α΄ Εθνική το 1976. Κάποιοι από εμάς έχουν αδρές εικόνες στην μνήμη από την παρουσία στην Β΄ Εθνική. Όμως από τότε μέχρι σήμερα πέρασαν 33 συναπτά έτη. Μια ολόκληρη ζωή με την ιστορική ομάδα στην μεγάλη κατηγορία.

Και τώρα για όλους αυτούς που μεγάλωσαν με την ιδέα του ΟΦΗ και αγάπησαν την ομάδα ο πόνος είναι μεγάλος και βουβός όπως όλοι οι μεγάλοι πόνοι. Τα λόγια αλλά και το κλάμα έχουν στερέψει. Το δάκρυ πάγωσε στο πρόσωπο.

Και τώρα τι; Άδειασε το ποτήρι της πίκρας ή έχει και άλλο φαρμάκι για τους βασανισμένους Ομιλίτες; Ο Χριστός σταυρώθηκε στα 33 του χρόνια όμως νίκησε τον θάνατο και αναστήθηκε. Αυτήν την σπίθα έχει και ο κόσμος του ΟΦΗ για την ομάδα του και με αυτή θα πορευτεί στην συνέχεια.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Η επόμενη μέρα είναι πιο κρίσιμη και καθοριστική. Και για να φύγει η μαυρίλα από τον ουρανό θα πρέπει όλοι όσοι έφεραν τον ΟΦΗ σ’ αυτό το σημείο να μας απαλλάξουν από την παρουσία τους. Η ιστορία τους έχει ήδη κρίνει ως αποτυχημένους και τους έχει χρεώσει την πιο μελανή στιγμή της ομάδας.

Φύγετε όλοι. Για να γίνει ο ουρανός πιο γαλανός. Για να φωτίσει την ελπίδα, τις ψυχές όλων όσων αυτήν την ώρα πενθούν για τον ΟΦΗ. Για να μπορέσει κάποια μέρα ο κόσμος αυτής της ομάδας να φωνάξει:

Ανάσταση. Και γέμισε χαρά
Λουλούδισε η ψυχή μου σαν τον κρίνο.
Και ανοίγω της λαχτάρας, τα φτερά
Ψηλά μές’ στης αυγής τα φωτερά
Γαλάζιο ένα αστροφώς και εγώ να γίνω*

*Το ποίημα είναι του Στέλιου Σπεράντζα

› Αναζήτηση Google

› Ροή ειδήσεων

› Πρωτοσέλιδο AthleticPress