listen live
ακούτε τώρα: 20:00-22:00

Θύρα 8 (Μανώλης Σαρρής).

listen live
ακούτε τώρα: 20:00-22:00

Θύρα 8 (Μανώλης Σαρρής).

ακολουθεί: 00:00-08:00

Athletic Music (Athletic Radio 104,2)

e-radio logo

Ο γενιτσαρισμός στην Ελλάδα

Βαθιές οι ρίζες του γενιτσαρισμού στα μέρη μας και με την πρόσφατη ιστορία των Ρώσων που απελάθηκαν κάποιοι βγήκαν πάλι για να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης

Θα είμαι σύντομος και περιεκτικός παρότι δεν το συνηθίζω.
Όμως αυτό το θέμα χρειάζεται λίγα λόγια και σταράτα.

Έγινε ό,τι έγινε με την ιστορία των δύο Ρώσων που απελάθηκαν για κατασκοπία ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
Αφού θεώρησε η κυβέρνηση μας ότι το να χρηματοδοτούνται συλλαλητήρια όπου ο κόσμος θα διαδηλώσει για την ελληνικότητα της Μακεδονίας,αποτελεί μια αντεθνική πράξη κόντρα στα συμφέροντα της χώρας.

Ας μην το αναλύσουμε αυτό.Ο καθένας ας το καταλάβει έτσι όπως θέλει.
Αυτό που πρέπει όμως να σχολιάσουμε είναι το γαϊτανάκι που ξεκίνησε μετά ακριβώς από αυτή την είδηση με τους Ρώσους.
Από τη μια είχαμε φανατικούς ρωσόφιλους που έριχναν το ανάθεμα στους φιλοδυτικούς,από την άλλη φανατικούς γερμανόφιλους και «ευρωενωσίτες» που αποκαλούσαν τους ρωσόφιλους  «καθυστερημένους» και «ανθρώπους του Πούτιν».Ενώ στη διαμάχη υπήρχαν και οι κλασσικοί αμερικανόφιλοι,που έπαιρναν αποστάσεις από τους δύο προηγούμενους,αν και οι περισσότεροι ήταν πιο κοντά στους αντιρώσους,παρότι ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ μάλλον είναι πιο κοντά στον Πούτιν παρά στη Μέρκελ.

Μύλος δηλαδή η όλη κατάσταση.
Με ποιον να πας και με ποιον να τα βάλεις;
Με το ρωσόφιλο που φτάνει στο σημείο να θεωρεί τη Ρωσία απριόρι φιλική δύναμη,κι ας έχει στο παρελθόν επιβάλει τη δημιουργία του Βουλγαρικού και του Σερβικού κράτους.Ας έχει βοηθήσει στο μακεδονικό ζήτημα τους σλαβικούς πληθυσμούς,εναντίον των ελληνικών συμφερόντων φυσικά και ας έχει κάνει προσπάθειες να πάρει την πρωτοκαθεδρία στον Ορθόδοξο Κόσμο,ερχόμενη ανοιχτά σε σύγκρουση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης;

Με το γερμανόφιλο που συνεχίζει το κλασικό τροπάρι  «οι Γερμανοί είναι φίλοι μας»,λέγοντας ότι χωρίς τους Γερμανούς θα τρώγαμε πέτρες σήμερα ή ότι στην Κατοχή οι ναζί σχεδίαζαν να απελευθερώσουν τη Μικρά Ασία από τους Τούρκους (!) και να τη δώσουν σε εμάς,την στιγμή που γνωρίζουμε ότι οι εθνοκαθάρσεις των Τούρκων στις αρχές του 20ου αιώνα στη Μικρά Ασία ήταν στο πλαίσιο της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής.Όπως και ο διαμελισμός της Ελλάδας κατά τον Β’Παγκ.Πόλεμο.

Βέβαια κοντά σε αυτούς υπάρχουν και οι Αγγλόφιλοι με τους Αμερικανόφιλους (σε περιπτώσεις ταυτίζονται αυτές οι δύο ομάδες) όπου κάνουν πως ξεχνούν το ρόλο αυτών των δυνάμεων στην Κύπρο ή στη Μικρά Ασία το ’22 και όχι μόνο,των Βρετανών.

Κάτω ακριβώς από αυτούς θα πρέπει να προσθέσουμε και τους Ιταλόφιλους του Μεσοπολέμου,τότε που προπαγάνδιζαν κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι των γραμμάτων της εποχής υπέρ του Μουσολίνι και ενώ εκείνος προετοίμαζε τον πόλεμο εις βάρος μας.Τους Γαλλόφιλους που όμως πια επειδή η Γαλλία να είναι η παλιά ιμπεριαλιστική δύναμη,έχουν μείνει στο επίπεδο της αγάπης για τις Τέχνες και τον πολιτισμό των Γάλλων και τίποτα περισσότερο.

Αλλά αποκορύφωμα όλων παραμένουν οι Τουρκόφιλοι ή μάλλον οι νοσταλγοί της Οθωμανικής αυτοκρατορίας,τότε «που περνούσαμε καλά μαζί με τους Τούρκους,ενώ μετά την επανάσταση του 1821 τα χάσαμε όλα».

Τελευταίοι αλλά όχι και λίγοι τον αριθμό είναι οι  «Βαλκανόφιλοι» που στην ουσία είναι διαφορετικοί μεταξύ τους,δηλαδή έχουμε τους «Αλβανόφιλους» που πιστεύουν ότι πρέπει να ενωθούμε με την Αλβανία γιατί είμαστε το ίδιο έθνος και τους «Σερβόφιλους» που πιστεύουν ότι πρέπει να έχουμε σύνορα με τη Σερβία,ενώ τέλος υπάρχουν και οι επίγονοι του Ρήγα Φεραίου που οραματίζονται την Ενωμένη Βαλκανική,κάτι που μοιάζει πιο ρεαλιστικό από ποτέ,τουλάχιστον στις τελευταίες δεκαετίες.

Κλείνουμε με το προφανές ερώτημα:
Έλληνας-φιλέλληνας υπάρχει κανείς;

 

[Φωτό: Το ελληνικό κράτος στήθηκε εξαρχής με το Ρωσόφιλο,το Γαλλόφιλο και το Αγγλόφιλο κόμμα.
Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι παραπάνω.]