listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Οι Αγορές είπαν «ναι»

Οι Αγορές χρήματος πριν από 8 χρόνια είχαν αποφασίσει ότι η Ελλάδα ήταν ένα οικονομικό σκουπίδι και δεν μπορούσαν να της δώσουν χρήματα.Χτες,το Eurogroup απεφάνθη ότι η ελληνική οικονομία επανέκτησε το ροδαλό της χρώμα και οι Αγορές μπορούν να ανοίξουν πάλι την κάνουλα. Η ερώτηση φυσικά παραμένει: Τι είναι αυτή η κάνουλα και με τι κριτήρια ανοίγει και κλείνει; Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Οι Αγορές χρήματος είπαν «ναι».Η ελληνική οικονομία είναι τόσο εύρωστη ώστε μπορεί  να χρηματοδοτηθεί και πάλι.
Το είπε το Eurogroup και έτσι με λαμπρότητα τιμήθηκε το τέλος των μνημονίων στο Ζάππειο.
Εν τω μεταξύ δίπλα μας η τουρκική οικονομία υποβαθμίζεται καθημερινά από τους Οίκους Αξιολόγησης,που είναι κάποιοι θεσμοί που κρίνουν αν η οικονομία σου είναι για πέταμα ή αν καλπάζει με «τη μεγαλύτερη ανάπτυξη της ευρωζώνης»,όπως καλή ώρα η δικιά μας,κάποτε επί Σημίτη,αν θυμάστε γιατί έχουν περάσει τόσα χρόνια και τόσα γεγονότα,που φαντάζει αρχαία ιστορία.

Το χαρτονόμισμα 

Ο περισσότερος κόσμος έχει την εντύπωση ότι το χαρτονόμισμα που κρατάει στα χέρια του έχει τυπωθεί από το κράτος.
Το ελληνικό,το ιταλικό,το γερμανικό κράτος την δραχμή,τη λιρέτα ή το μάρκο αντίστοιχα.Κάποτε όταν υπήρχαν αυτά τα νομίσματα.
Ενώ σήμερα με το ευρώ,η έκδοση γίνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι περισσότεροι Αμερικάνοι επίσης θεωρούν ότι το δολάριο,που το τυπώνει η Federal Reserve,είναι ένα κρατικό χαρτονόμισμα,ενώ η κεντρική τους Τράπεζα είναι της ομοσπονδιακής τους κυβέρνησης.
Πολύ πιθανό να μπερδεύονται γιατί διαβάζουν «Federal» (Ομοσπονδιακή) και την περνούν για κρατική.
Όμως δεν είναι.
Είναι η Τράπεζα των Τραπεζών της Αμερικής.Των ιδιωτικών Τραπεζών.

Το ίδιο ακριβώς είναι και η Ευρ.Κεντρική Τράπεζα που τυπώνει το ευρώ.
Μια Τράπεζα όλων των (ιδιωτικών) κεντρικών Τραπεζών των χωρών που συμμετέχουν στην Ένωση αυτή.

Έτσι ενώ ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι τα κράτη τυπώνουν το χρήμα,άρα από την στιγμή που χρωστούν,σημαίνει ότι δεν κάνουν καλή διαχείριση οι πολιτικοί και οι πολίτες τους «ζουν πάνω από τις δυνατότητες τους»,στην πραγματικότητα και τα ίδια τα κράτη,όπως και οι επιχειρήσεις,τα νοικοκυριά και όλη η κοινωνία,παίρνουν από τις ιδιωτικές τράπεζες το χρήμα που χρειάζονται προκειμένου να σταθούν οικονομικά,να ανταλλάξουν προϊόντα και υπηρεσίες.

Είναι λοιπόν οι χρηματαγορές οι πηγές που δίνουν το χρήμα,το αναγκαίο ξαναλέμε προκειμένου να υπάρχει οικονομική δραστηριότητα,στις οικονομίες των  χωρών και όλο αυτό γίνεται με κάποιους κανόνες.
Δηλαδή αν κάποιος πάρει «φτηνό» χρήμα,με χαμηλό επιτόκιο,ακριβό με υψηλό επιτόκιο ή και καθόλου,είναι κάτι που το κρίνουν οι Αγορές,με κριτήρια που θέτουν οι «οίκοι αξιολόγησης» και ένα πολύπλοκο σύστημα που αποφασίζει ποιος θα έχει ρευστότητα και ποιος δε θα έχει.
Με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την οικονομία και την κοινωνία φυσικά.

Στα 90’s που η οικονομία μας «κάλπαζε»

Εμείς,ας πούμε,σαν χώρα θυμόμαστε πολύ καλά τα τέλη της δεκαετίας του ’90,όταν για κάποιον λόγο οι Αγορές θεώρησαν ότι ήμασταν μια ανερχόμενη…δύναμη της οικονομίας και το χρήμα άρχισε να ρέει άφθονο.
Ήταν η εποχή που άνθρωποι του Δημοτικού διάβαζαν τις οικονομικές σελίδες των εφημερίδων που έγραφαν για το…χρηματιστήριο,ενώ στις τηλεοράσεις εκεί που έβλεπες το αγαπημένο σου σήριαλ,έβγαινε παραθυράκι πάνω στην οθόνη με το ποιες μετοχές έπεσαν και ποιες ανέβηκαν.
Παράλληλα με το χρήμα που έρεε και τις τράπεζες που έδιναν δάνεια με το τσουβάλι,σε μια κοινωνία που είχε σχεδόν μηδενικό ιδιωτικό χρέος αλλά οι πολίτες της είχαν περιουσιακά στοιχεία,γη,σπίτια,τιμαλφή κτλ
Με την ίδια την κοινωνία που άλλαζε,άλλαζαν και οι κοινωνικές τάξεις,οι άνθρωποι δεν έκαναν πια τις  σκληρές,χειρωνακτικές εργασίες που έκαναν πρώτα,σπούδαζαν και ήθελαν καλύτερες δουλειές στη μεσαία τάξη,
Όπως συμβαίνει παντού,όπου πέφτει χρήμα και ανεβαίνει το βιωτικό επίπεδο των ανθρώπων,αλλάζοντας την αρχιτεκτονική της κοινωνίας,παίρνοντας τον κόσμο από τα «λαϊκά στρώματα» και σπρώχνοντας τον στο σαλόνι της μεσαίας τάξης.

Το επίσημο αφήγημα λέει φυσικά  ότι οι Αγορές κρίνουν με κριτήρια…αγοράς (προφανώς) το πότε θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους και έτσι χρηματοδοτούν ή όχι,κράτη,επιχειρήσεις και άτομα.
Αναλόγως με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται.
Αν μια οικονομία έχει προοπτικές χρηματοδοτείται με «φτηνό» χρήμα,αν όχι με «ακριβό» ή δεν χρηματοδοτείται καθόλου.
Τα κριτήρια είναι αποκλειστικά οικονομικά,λένε και ξαναλένε οι οικονομικοί αναλυτές,οι σοβαροί δημοσιογράφοι και διανοούμενοι.

Η Ελλάδα δηλαδή στα τέλη της δεκαετίας του ’90 έδειχνε σημάδια τρομερής ανάπτυξης γιαυτό και χρηματοδοτήθηκε αβέρτα,ενώ στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 2000 τα πράγματα στένεψαν,η οικονομία δεν «τραβούσε» και έτσι αναγκαστικά οι Αγορές δε μας έδιναν χρήμα οπότε στραφήκαμε προς την καγκελάριο Μέρκελ και το ΔΝΤ.
Μετά πέρασαν οκτώ δύσκολα αλλά …εποικοδομητικά χρόνια για να φτάσουμε σήμερα (επιτέλους) η διεθνής οικονομική κοινότητα να αναγνωρίσει τις προοπτικές ανάπτυξης που έχει αυτή η χώρα και να μας αφήσει να επιστρέψουμε στο δανεισμό,δηλαδή στην χρηματοδότηση της οικονομίας μας,γιατί ο δανεισμός στην εποχή μας ταυτίζεται σχεδόν με την χρηματοδότηση,αφού κρατικό χρήμα δεν τυπώνεται πια,όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα.

Αυτή είναι η όλη ιστορία που ακούμε τις τελευταίες ώρες.
Η οικονομία μας βγαίνει πάλι στις Αγορές γιατί έχει τα εχέγγυα να το κάνει.
Το πιστεύει πραγματικά αυτό κανείς;

Αν ισχύει αυτό δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν:
Ή οι αγορές χρήματος να μην ενεργούν με κριτήρια αγοράς αλλά πολιτικά ή άλλα κριτήρια.
Δηλαδή να πέφτει το χρήμα εκεί που θέλει το σύστημα,όταν θέλει και όσο θέλει.
Ή πρέπει να δεχτούμε ότι η Ελλάδα με πετσοκομμένο το ΑΕΠ της,με μια αγορά που είναι σε πολύ πιο χαμηλό επίπεδο απ ότι ήταν το 2010,με σημαντικό μέρος των νέων της να έχουν φύγει,με το χρέος της επί του ΑΕΠ να είναι πολύ πιο υψηλό και γενικά η όλη εικόνα της να είναι πολύ χειρότερη απ΄ότι ήταν όταν ξεκίνησε η κρίση,να μπορεί να βγει τώρα στις Αγορές και οι Αγορές αυτές να της δανείσουν,ενώ το 2010 δεν μπορούσαν να το κάνουν.

http://www.tanea.gr/news/economy/article/5561100/katarreei-h-toyrkikh-lira-entonh-h-anhsyxia-twn-ependytwn/

Την ίδια στιγμή που η Τουρκία που τα προηγούμενα χρόνια κάλπαζε οικονομικά,τώρα να δέχεται τη μία υποτίμηση του νομίσματος της μετά την άλλη και να βρίσκεται σε χειρότερη μοίρα και από την κατεστραμμένη Ελλάδα.
Κάποιοι βέβαια γράφουν ότι ο Ερντογάν έχει μπει πολύ στη μύτη των Αμερικάνων και αυτό το πληρώνει με μια επίθεση στο νόμισμα του.Αν είναι όμως έτσι γιατί να μη συνδέσουμε κι εμείς το βέτο του Βουκουρεστίου το 2008 από τον Καραμανλή με το bulling που δέχτηκε η οικονομία της χώρας τα επόμενα χρόνια;

Ιστορίες συνωμοσίας;
Μάλλον ναι.
Ας τις ξεχάσουμε και ας πάρουμε σαν σωστή την επίσημη εκδοχή:
Η Ελλάδα ανακάμπτει και ο κόσμος χαίρεται.