listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Το Μακεδονικό θα είναι το Κυπριακό της Μεταπολίτευσης;

Τρεις δεκαετίες δεξιόστροφης πολιτικής κουλτούρας,μαζί με ένα στρατιωτικό καθεστώς,κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος το καλοκαίρι του ’74 με το Κυπριακό.Σήμερα με την δημοφιλία των Ελλήνων πολιτικών να έχει πιάσει πάτο,τι κάνει τον κ.Τσίπρα να πιστεύει ότι το Μακεδονικό δε θα γίνει το Κυπριακό της Μεταπολίτευσης; Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Προφανώς και το πολιτικό προσωπικό θα γνωρίζει καλύτερα.
Δεν αποκλείεται να έχει πάρει και διαβεβαιώσεις «απ’έξω» προκειμένου να πάει σε κλείσιμο του Μακεδονικού,όπως διαβεβαιώσει λέγεται ότι είχαν πάρει και το ’74 κάποιοι άλλοι για να κλείσουν το Κυπριακό αλλά βρέθηκαν στο τέλος στη φυλακή.
Ο καθένας ας κάνει τους συνειρμούς που θέλει και ας βρει τις αναλογίες, που θεωρεί λογικές.
Όμως αντικειμενικά μια τέτοια εθνική ήττα θα την αντέξει η ελληνική κοινωνία;
Μια ήττα ακόμη πιο βαριά κι από εκείνη της Κύπρου,γιατί εκεί ήταν η Τουρκία που έκανε στρατιωτική επέμβαση,ενώ εδώ θα δώσουμε τα πάντα σε ένα μικρό κράτος,χωρίς πόλεμο, μόνο και μόνο επειδή πιεζόμαστε διπλωματικά από ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση.Θα το καταπιεί αυτό ο ελληνικός λαός;
Ειδικά αν το timing είναι αυτό που είναι,με την κρίση,την φτώχεια,τα κοινωνικά προβλήματα να είναι στο φουλ.


[Video: Κι άλλοι κάποτε προσπάθησαν να κλείσουν το Κυπριακό,με την προστασία των ξένων δυνάμεων αλλά τελικά η κατάληξη τους δεν ήταν και η καλύτερη για τους ίδιους.]

 

Γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές και στο ραδιοφωνικό ΑΝΤί- ο άνθρωπος προσδιορίζεται από δύο παραμέτρους.
Την παράμετρο την κοινωνική και την παράμετρο της ταυτότητας.
Ο κάθε  άνθρωπος κατατάσσεται στην κοινωνική πυραμίδα ιεραρχίας με βάση την κοινωνική του θέση, τον πλούτο του κτλ αλλά την ίδια στιγμή ανήκει και σε διάφορους κύκλους ανάλογα την θρησκεία του, τα πολιτικά του πιστεύω, την γλώσσα ή τη διάλεκτο του, τον τόπο καταγωγής του και ό, τι άλλο δημιουργεί και προσδιορίζει την ταυτότητα του.
Ο χριστιανός,ο μουσουλμάνος,ο αριστερός,ο δεξιός,ο ροκάς,ο σκυλάς,ο βάζελος,ο γάβρος…όλες αυτές είναι ταυτότητες,είναι κυκλικά κοινωνικά σχήματα και είναι το ίδιο σημαντικά με το αν είναι κάποιος ανήκει στα «λαϊκά στρώματα»,στη μεσαία τάξη ή στην πλουτοκρατία, δηλαδή στα χαμηλά ή στα ψηλά της κοινωνικής (ταξικής) πυραμίδας.

Έτσι έχουμε την Αριστερά να ασχολείται συνήθως με τις συγκρούσεις των κοινωνικών τάξεων στο σχήμα της πυραμίδας,(πλούσιοι-φτωχοί) και τη Δεξιά με τις συγκρούσεις των πολιτισμών και των διαφορετικών κοινοτήτων σε επίπεδο κύκλου,(λευκοι-μαυροι,χριστιανοι-μουσουλμανοι,εθνοτητα Α-ενότητα Β).

Στην πραγματικότητα και οι δύο τύποι συγκρούσεων είναι εξίσου σημαντικοί γιαυτό και έχουμε στην Ιστορία και κοινωνικές επαναστάσεις αλλά και εθνικές, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουμε συγχρόνως και τους δύο τύπους μαζί, δηλαδή μια κοινότητα ανθρώπων να καταπιέζεται και εθνικά και οικονομικά και στο τέλος επαναστατεί ενάντια στον ταξικό και εθνικό της δυνάστη.

Αυτή την στιγμή λοιπόν ο Έλληνας είναι κάτω από μια τεράστια πίεση, όσον αφορά το κοινωνικό κομμάτι λόγω των μνημονιακών πολιτικών,ενώ αποκτά τελευταία  και μια έξτρα πίεση στο κομμάτι της ταυτότητας του,στα εθνικά θέματα.
Πώς θα αντιδράσει;

«Για την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών»

Τη «λύση στο μακεδονικό» είναι σίγουρο ότι επικοινωνιακά θα την περάσουν στον κόσμο σαν μια «μεγάλη ευκαιρία για την ειρήνη και την ανάπτυξη στα Βαλκάνια» και ότι με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα «θα γίνει ηγέτιδα δύναμη στην περιοχή», «θα ανοίξουν νέοι δρόμοι οικονομικής ανάπτυξης» και άλλα τέτοια όμορφα,που κανέναν άνθρωπο με στοιχειώδη γνώση της Ιστορίας δε θα πείσουν αφού:

Η εξέλιξη αυτή πλήττει την Ελλάδα εκχωρώντας τη μακεδονικότητα σε ένα άλλο έθνος.
Δημιουργεί αυτόματα «μειονότητα» στην επικράτεια της και μπαίνει σε ζώνη αμφισβήτησης όλος ο βόρειος εθνικός της χώρος.
Η Βουλγαρία από εκεί που για 70 χρόνια είχε πάρει αποστάσεις από το μακεδονικό ζήτημα,δε διεκδικούσε δηλαδή τίποτα πια,αυτή την στιγμή ξαναμπαίνει στο παιχνίδι αφού τα αδέρφια της στα Σκόπια είναι και με τη βούλα της Ελλάδας, «Μακεδόνες». Άρα ή μπαίνει και η ίδια δυναμικά σε διεκδικήσεις ή κινδυνεύει να χάσει και τη δική της «Μακεδονία»,αυτή του Πιρίν.
Η Αλβανία λόγω της τεράστιας μειονότητας της στα Σκόπια μπαίνει κι αυτή στο μακεδονικό παζλ με το αφήγημα της περί «ιθαγενών» Ιλλυριών,που ήταν αδέρφια με τους αρχαίους Μακεδόνες και τα σχετικά που παίζουν πολύ τον τελευταίο καιρό στη γειτονική μας χώρα.
Ρουμανία και Σερβία έχουν μειονότητες μέσα στα Σκόπια και σίγουρα τους ενδιαφέρει η εξέλιξη,με το Βελιγράδι να έχει και ένα σημαντικό κομμάτι των σλαβομακεδόνων κοντά της,ειδικά εκείνων που πιστεύουν στην σλαβική καταγωγή τους και συνήθως είναι οι παλιοί τιτοϊκοί,που στη FYROM έχουν ακόμη δύναμη.

 


[«Καμία διεκδίκηση της ελληνικής Μακεδονίας από πλευράς Σκοπιανών» ακούς να λένε συνεχώς οι πολιτικοί μας.]

[Ο πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων Γκεοργκέφσκι,(σήμερα έχει αποκτήσει διπλή υπηκοότητα και ζει στη Βουλγαρία),εκπρόσωπος του φιλοσλαβικού ρεύματος στα Σκόπια,εξηγεί γιατί δεν είναι «αρχαιομακεδόνες» οι συμπατριώτες του αλλά σλάβοι που ήρθαν στην περιοχή αιώνες μετά την εποχή του Μ.Αλεξάνδρου.]

 

1000 χρόνια συγκρούσεις

Ο βουλγάρικος επεκτατισμός και η προσπάθεια του συγκεκριμένου λαού να βγει στο Αιγαίο δημιουργεί εδώ και αιώνες προβλήματα σε αυτόν που ονομάζουμε σήμερα «βορειοελλαδικό χώρο».
Αιώνες τώρα η ιστορία είναι η ίδια:
Από την εποχή του Σαμουήλ,τον οποίο αντιμετώπισε ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος με τον τρόπο που το προσωνύμιο του μας αφήνει να φανταστούμε,μέχρι την εποχή των Βουλγάρων κομιτατζήδων και της προσπάθειας εκβουλγαρισμού του ντόπιου πληθυσμού, των Βαλκανικών πολέμων,όπου η Θεσσαλονίκη χάθηκε για τους Βούλγαρους κυριολεκτικά στο παρά πέντε, για να επιστρέψουν αργότερα ως κατακτητές μαζί με τους ναζί την περίοδο της κατοχής στο Β’Παγκόσμιο Πόλεμο, να χάσουν για άλλη μια φορά αλλά να ξαναπροσπαθήσουν στον Εμφύλιο με το μανδύα του κομμουνισμού να φτιάξουν μια ανεξάρτητη Μακεδονία που θα ενώνονταν με τις υπόλοιπες Δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο.

Ο, τι δε συνέβη δηλαδή σε τόσους πολέμους και αγώνες πάει να γίνει τώρα επειδή μας πιέζουν διπλωματικά οι μεγάλοι ή τουλάχιστον αυτό επικαλείται η κυβέρνηση των Συριζανέλ.

Μετά λοιπόν από τόσους νικηφόρους πολέμους,και αγώνες σε διπλωματικό επίπεδο ,όπως εκείνον στο Βουκουρέστι πριν από 10 χρόνια,όταν μπλοκάραμε τη διεύρυνση του Νάτο ανατολικά λόγω της μη αναγνώρισης της FYROM από την πλευρά μας σαν Μακεδονία, κάτι που για πολλούς στοίχισε στον Κώστα Καραμανλή την εξουσία και (ίσως) έφερε την οικονομική κατάρρευση και τα τόσο σκληρά  μνημόνια στη χώρα μας,όπως σήμερα η κόντρα στα αμερικάνικα συμφέροντα πολιτική του Ερντογάν φέρνει την καταποντισμό της τούρκικης λίρας,φτάσαμε στο σημείο να έρθει ο Αλέξης Τσίπρας και να δώσει τη Μακεδονία,με χαμόγελα και χαιρετούρες, χωρίς καν να βγάλει έναν… έρπη στο χείλι, όπως έγινε στην περίφημη διαπραγμάτευση του 2015.

Δίνουμε το  όνομα λοιπόν  αλλά κυρίως την «εθνικότητα»,την «γλώσσα»,δηλαδή την ταυτότητα,που από δω και πέρα και αν δεν αλλάξει κάτι περνάει στους βόρειους -σλάβους- γείτονες μας, έτσι στο τζάμπα, μόνο με μια αόριστη υπόσχεση για μείωση του χρέους, που την ακούμε 8 χρόνια τώρα και ακόμη δεν την έχουμε δει.

Η επόμενη μέρα θα είναι μια διαφορετική μέρα για όλους.

ΛΙΝΚΣ
http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-voulgaroktonos-tiflose-15-000-voulgarous-o-tsaros-samouil-pethane-apo-to-sok/