listen live
ακούτε τώρα: 00:00-08:00

Athletic Music (Athletic Radio 104,2)

listen live
ακούτε τώρα: 00:00-08:00

Athletic Music (Athletic Radio 104,2)

ακολουθεί: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- (Καμπουράκης - Λυριτζής)

e-radio logo

Ακτιβιστές

Σε χτυπούν μια δεκαετία σχεδόν σαν χταπόδι,επαγγελματικά,οικονομικά,κοινωνικά κι εσύ δε λες κουβέντα.Ξεσηκώνεσαι μόνο όταν βλέπεις τον συμπολίτη σου να έχει παρκάρει εκεί που (θεωρείς εσύ) ότι δε θα έπρεπε.Είναι σημεία των καιρών. «Μάστορα,πιάσε μια δεκαριά μνημόνια ακόμη» . Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Δεν πέρασε ούτε εβδομάδα από τότε που γράψαμε το άρθρο για τους «δικαστές Ντρεντ των καστρινών δρόμων»,τους τύπους και τις τύπισσες που παριστάνουν τους αυτόκλητους αστυνόμους,εισαγγελείς και δικαστές και επιτίθενται σε όποιον -κατά την άποψη τους- δεν έχει τη σωστή οδική ή άλλη «κοινωνική» συμπεριφορά.
Προχτές λοιπόν είχαμε ένα μαχαίρωμα «δια ασήμαντον αφορμή» στην περιοχή του Μασταμπά,όταν δυο ομάδες ατόμων,δυο οδηγοί και δυο συνοδηγοί διαπληκτίστηκαν και ο ένας -αλβανικής υπηκοότητας- τράβηξε μαχαίρι,τραυματίζοντας (ευτυχώς ελαφρά) κάποιον από τους επιβαίνοντες στο άλλο αυτοκίνητο.

Η κατάσταση έχει ξεφύγει.
Τα νεύρα είναι έτσι κι αλλιώς τεταμένα,λόγω οικονομικής κρίσης.Οι ελληνικές πόλεις έτσι όπως είναι χτισμένες βοηθούν τέτοιες καταστάσεις και προστριβές ανάμεσα στους οδηγούς.Το Ηράκλειο ένα παραπάνω αλλά δεν είναι μόνο θέμα πολεοδομικό και ψυχολογικό λόγω κρίσης.
Υπάρχει και ένας καινούργιος παράγοντας που λέγεται «ακτιβισμός».

Είναι δεδομένο ότι οι άνθρωποι έχουν  την ανάγκη να ταυτιστούν με ιδέες,κινήματα,μόδες,τάσεις και τα σχετικά.Ειδικά σε νεαρή ηλικία είναι σχεδόν υποχρεωτικό λόγω της ψυχοσύνθεσης του νέου.
Σε κάποιες ιστορικές περιόδους λοιπόν η ομάδα αυτή ήταν το πολιτικό κόμμα.Πχ στην πρώτη δεκαετία της Μεταπολίτευσης όλοι ή σχεδόν όλοι ήταν γραμμένοι σε κάποια κομματική νεολαίοι,κολλούσαν αφίσες,κατέβαιναν σε συγκεντρώσεις και -αρκετές φορές- έπαιζαν ξύλο με τους «εχθρούς».
Από την ομαδοποίηση μέσω των κομμάτων τη δεκαετία του ’80 περάσαμε στις μουσικές ομαδοποιήσεις.
Είχαμε τους μεταλλάδες,τους ροκάδες,τα πανκιά,τα ροκαμπίλια,τους «φλώρους»,τους «καρεκλάδες» κοκ.
Με τα ίδια χαρακτηριστικά:
Κόντρες,ξύλο,εχθρότητα.
Από τις μουσικές περάσαμε στο ποδόσφαιρο όλη τη δεκαετία του ’90 και λίγο από το μιλένιουμ.
Σιγά-σιγά και αυτή η τάση εξασθένισε.Οι θύρες των γηπέδων συρρικνώθηκαν και τα πολλά επεισόδια το ίδιο (ευτυχώς).

Όμως επειδή η φύση του ανθρώπου είναι αυτή που είναι,η επιθετικότητα,ο θυμός,τα ένστικτα κάπου θα έπρεπε να διοχετευτούν.
Έτσι εδώ και αρκετό καιρό πια έχουμε περάσει στην εποχή των κοινωνικών ακτιβιστών.
Νεαρών κυρίως ατόμων που ομαδοποιούνται με βάση μια κοινωνική ιδεολογία.
Έχουμε τους vegan,που σπάνε κρεοπωλεία,προσεχώς και σουβλατζίδικα (θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο για αυτούς),τους ζωόφιλους (όχι απαραίτητα vegan,συνήθως κυνόφιλοι,ερωτευμένοι με τους σκύλους),τους οικολόγους,τους οπαδούς των ανατολικών φιλοσοφιών,βουδισμό,ινδουισμό,γιόγκα,μετεμψύχωση και όλα τα συναφή.
Έχουμε τους ακτιβιστές των γκέη δικαιωμάτων,με  το γνωστό bulling που κάνουν μέσα από τα ΜΜΕ και το σόσιαλ μίντια σε όσους δεν αποδέχονται την όποια ταυτότητα τους.

Οι «Πάνθηρες των δρόμων»

Και σε όλα τα προηγούμενα έχει έρθει να προστεθεί τελευταία και ένας νέος ακτιβισμός όλων εκείνων που θα ήθελαν να είχαν μπει στην Τροχαία αλλά για έναν άγνωστο λόγο το ελληνικό κράτος διάλεξε άλλους στη θέση τους.
Οι αυτόκλητοι τροχονόμοι λοιπόν κάνουν τσαμπουκά σε όποιον (κατά την γνώμη τους) πάρκαρε λάθος,έκλεισε πεζοδρόμιο,ράμπα ή ο,τιδήποτε άλλο.
Βγάζουν φωτογραφίες και τον διαπομπεύουν διαδικτυακά.
Του κολλάνε αυτοκόλλητα στα τζάμια,του σπάνε τους υαλοκαθαριστήρες.του ρίχνουν σκουπίδια στο αυτοκίνητο,που μην ξεχνάμε είναι ιδιωτική περιουσία.
Και μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να υπάρξει καβγάς,διαπληκτισμός.χειροδικία και αν το πράγμα πάει παραπέρα μπορεί να θρηνήσουμε και θύματα.

Εμείς το μόνο που μπορούμε να πούμε μέσα από αυτό εδώ το άρθρο είναι ότι δικαίωμα να κάνει παρατήρηση σε πολίτη και πολύ περισσότερο να επέμβει βίαια,έχει αποκλειστικά και μόνο ο αστυνομικός.Το κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας στην κοινωνία,εξ ορισμού.
Η βία από τον πολίτη τιμωρείται,ειδικά αν δεν έχει το ελαφρυντικό της αυτοάμυνας.
Επίσης τιμωρείται και η φθορά ξένης περιουσίας (αυτοκίνητο).
Το να παριστάνεις τον αστυνομικό στην πόλη και να νομίζεις ότι μπορείς να την «πέφτεις» στον καθένα,ακόμη κι αν πιστεύεις ότι έχει άδικο,δεν είναι δικαίωμα σου.
Δικαίωμα σου είναι να κάνεις αν θες μια καταγγελία και να επιληφθεί του θέματος η αστυνομία,που δεν είναι βέβαια …ακτιβιστικό κίνημα,όπως το γκρουπ «είμαι γάιδαρος παρκάρω όπου γουστάρω» στο facebook αλλά είναι η μόνη που μπορεί να επέμβει.

Κλείνοντας να πούμε ότι η κουλτούρα των σόσιαλ μίντια,του facebook κυρίως,έχει δημιουργήσει όλη αυτή την κατάσταση,με τον κόσμο να πιστεύει ότι μπορεί να επεμβαίνει για ο,τιδήποτε δυναμικά.όπως μπορεί να σχολιάζει τα πάντα και τους πάντες από το fb.
Εμείς στην εποχής μας,ας πούμε,δε θα το σκεφτόμαστε καν να βγαίνουμε στην γύρα και να παριστάνουμε τους τροχονόμους.Ούτε καν το είχαμε φανταστεί,για να είμαι ειλικρινείς
Τουλάχιστον στο Ηράκλειο,που ο κόσμος έχει την τάση να σέβεται.
Κάποτε…