listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Υπάρχουν σύνορα ακόμη;

Τα ανοιχτά σύνορα με τα κλειστά μυαλά ταιριάζουν; Με αφορμή την ιστορία του μικρού Αμίρ ξαναείδαμε αρκετούς από τους «open the borders” να κρατούν ερμητικά κλειστά το μυαλό και τα μάτια τους. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

〈 Οι απόψεις που εκφράζονται στο παρακάτω κείμενο δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση απόλυτες θέσεις.
Είναι απλά τροφή για σκέψη και διάλογο.〉

Όσοι το έχετε προσπαθήσει,σίγουρα θα έχετε καταλάβει ότι ο διάλογος με τους υπέρμαχους των ανοιχτών συνόρων είναι προβληματικός.Οι πιο δογματικοί απ’αυτούς δεν βλέπουν καμία διαφορά ανάμεσα σε λαούς και πολιτισμούς και πιστεύουν ότι όλοι οι άνθρωποι,όλων των εθνικοτήτων και των πολιτισμών,μπορούν να ζουν μονιασμένοι στον ίδιο χώρο,χωρίς κανένα πρόβλημα,την ίδια στιγμή που οι ίδιοι δεν λένε ανταλλάσσουν ούτε καλημέρα με την πρώην γυναίκα τους,το γείτονα που κάνει θόρυβο και το μισό τους σόι.

Και έρχεσαι εσύ,που πραγματικά θα το ήθελες να μπορούσαν όλοι οι λαοί του κόσμου να ζουν σε αρμονία και χωρίς ανταγωνισμούς αλλά καταλαβαίνεις ότι αυτό δε γίνεται για πολλούς και διαφόρους λόγους,που δεν προλαβαίνεις να τους απαριθμήσεις γιατί έχεις βρεθεί με μια ταμπέλα στο στήθος που γράφει:
«Ρατσιστής”,”ξενοφοβικός”,”φασίστας” και σχετικά.
Και εκεί τελειώνει ο διάλογος,που στην ουσία δεν ξεκίνησε ποτέ.

Είναι πολλοί αυτοί που ζουν με τις απόλυτες απόψεις τους και δε δέχονται διάλογο.
Και για τους δήθεν διεθνιστές του 21ου αιώνα η έννοια του ασύνορου κόσμου δε σηκώνει αμφισβήτηση.
Δεν υπάρχουν ταυτότητες,λαοί,πολιτισμοί,κοινωνικά συστήματα,φύλα… Δεν υπάρχει τίποτα.
Ούτε καν κοινωνικές τάξεις που θίγονται από εκείνους που λένε ότι είναι αριστεροί αλλά δεν ενδιαφέρονται αν η μάζα των εξαθλιωμένων που έρχεται στην Ευρώπη θα ρίξει ακόμη περισσότερο το μεροκάματο σε μια σειρά από εργασίες που κάνουν οι ντόπιοι φτωχοί,τους οποίους θεωρητικά θα έπρεπε να υπερασπίζονται.
Για τους «no borders” το μόνο που υπάρχει είναι η πολυπολιτισμική κοινωνία.
Multiculture δηλαδή και ξερό ψωμί.
Χωρίς να έχουν μπει στη διαδικασία να σκεφτούν τα προβλήματα αυτής της πολυπολιτισμικότητας.

«Ανώτεροι” και «κατώτεροι” λαοί

Δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι άνθρωποι,βάσει της φυλετικής ή της όποιας άλλης ιδιότητας τους.Όλες οι ανθρώπινες ζωές έχουν την ίδια αξία.
Δεν είναι ο Μουσταφά κατώτερος από τον Τζον επειδή ο πρώτος είναι Πακιστανός και ο δεύτερος Αγγλοσάξονας.
Όπως όμως ο «λαϊκός” και ο «ροκάς” έχουν τα δικά τους στέκια και αν τους υποχρεώνουμε να πηγαίνουν σε κοινά μαγαζιά είναι προβληματικό από μόνο του,το ίδιο συμβαίνει και με τους διαφορετικούς λαούς.Ή τις διαφορετικές κοινότητες των ανθρώπων.
Γιατί οι άνθρωποι δεν κατατάσσονται μόνο με βάση την κοινωνική τους τάξη,με το αν είναι πλούσιοι ή φτωχοί.
Αλλά και με το εθνικό τους προφίλ.Ανάλογα σε ποιον πολιτισμό ανήκουν,σε ποια εθνοτική ομάδα.

Υπήρξαν στο παρελθόν και υπάρχουν ακόμη,λαοί διαφορετικοί που μπόρεσαν να συνυπάρξουν στον ίδιο χώρο και άλλοι που ακόμη και μετά από 1000 χρόνια δεν έχουν καταφέρει να έχουν μια αρμονική συνύπαρξη.
Παράδειγμα οι Καταλανοί με τους Καστιγιάνους στην Ισπανία.
Οι καθολικοί με τους προτεστάντες Ιρλανούς,οι ορθόδοξοι Σλάβοι της Βοσνίας με τους μουσουλμάνους επίσης Σλάβους,παρότι μιλούν την ίδια γλώσσα…
Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα.
Και δεν αναφέρουμε προφανώς εκείνα όπου υπεισέρχεται και το θέμα της φυλής,του χρώματος του δέρματος και της διαφορετικής καταγωγής.Εκεί όπου συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο λευκοί με μαύρους,όπως στην Αμερική,που σκοτώνονται ακόμη. Κι ας έχουν περάσει εκατό πενήντα χρόνια από το τέλος του αμερικάνικου Εμφυλίου.

Συνύπαρξη 

Η συνύπαρξη στον ίδιο χώρο δεν είναι εύκολο πράγμα.
Ειδικά αν οι ταυτότητες των διαφορετικών κοινοτήτων είναι ανταγωνιστικές.
Και το Ισλάμ είναι τέτοιο.
Κερνάω ένα μπουκάλι σε όποιο μαγαζί θέλει,τον κουλτουριάρη που θα μου πει πότε μουσουλμάνοι συνυπήρξαν αρμονικά με οποιαδήποτε άλλη θρησκευτική κοινότητα,στον ίδιο χώρο.
Πότε και πού;
Δε θα θυμίσω την ιστορία της Τουρκοκρατίας στα μέρη μας.Με λύπη βλέπω ότι την έχουν ξεχάσει οι περισσότεροι σύγχρονοι Έλληνες.
Θα πω όμως ότι γενικά ενώ οι χριστιανικοί λαοί έχουν αφήσει πίσω τους την θρησκευτική μισαλλοδοξία,οι μουσουλμάνοι και ενώ πριν από μερικές δεκαετίες βρίσκονταν σε φάση εκμοντερνισμού,μοιάζει να έχουν επιστρέψει δυστυχώς πίσω στον θρησκευτικό φανατισμό.Με ευθύνη βέβαια σε πολλές περιπτώσεις και των δυτικών κυβερνήσεων,που συνεργάστηκαν με ακραίες δυνάμεις στη Μέση Ανατολή κυρίως.

Σύνορα υπάρχουν ακόμη

Τα σύνορα υπάρχουν ακόμη.
Θεωρητικά η χώρα μας τα έχει άρει ως προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά όχι προς όλες τις χώρες του κόσμου.Πρακτικά και με τις χώρες της ΕΕ πάλι σύνορα έχει,το ζήσαμε στην κρίση,όπου στη φάση του δανεισμού ήμασταν «Ενωμένη Ευρώπη” αλλά όταν οι κερδοσκόποι άρχισαν να επιτίθενται στις διάφορες χώρες της ευρωζώνης,τότε επιστρέψαμε στο «ο καθένας και μόνος του”.
Αυτή όμως είναι μια άλλη κουβέντα.

Όσον αφορά στο θέμα των συνόρων με τρίτες χώρες, υπάρχουν ακόμη.
Αν πάω δηλαδή εγώ ο Έλληνας να περάσω χωρίς άδεια και χαρτιά στο Πακιστάν,θα έχω πρόβλημα.
Η αλήθεια είναι ότι χωρίς χαρτιά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αν θα θελήσω να κινηθώ,πάλι πρόβλημα θα έχω.
Η μόνη λύση είναι να βρεθώ στην Τουρκία και να έρθω σαν πολίτης χώρας που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.Άσχετο αν σε πόλεμο βρίσκεται μόνο η Συρία και όχι το Μαρόκο,το Ιράν,το Μπαγκλαντές και οι άλλες χώρες απ’τις οποίες έρχονται καθημερινά,κυρίως νέοι άνδρες.

[Αυτοί οι άνδρες παρουσιάζονταν σαν Σύριοι πρόσφυγες πολέμου.Σας μοιάζουν για Σύριοι;]

Σαν πολίτης δεν μπορώ να διαλέξω με ποιον θα ζήσω;

Πηγαίνεις να νοικιάσεις ένα σπίτι και κοιτάζεις ποιος μένει δίπλα και τι «αέρα” βγάζει η γειτονιά αλλά για τη μετανάστευση που θα σου φέρει τους συμπατριώτες των επόμενων δεκαετιών,ίσως και αιώνων,απαγορεύεται να συζητάς. Με ποια λογική;
Αν η εισροή μεταναστών από τα Βαλκάνια τρεις δεκαετίες περίπου πριν και από άλλες «ουδέτερες” χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας (πχ Φιλιππίνες),δεν έφερε προβλήματα και όλοι αυτοί οι άνθρωποι ενσωματώθηκαν στην ελληνική κοινωνία.Όπως φυσικά και οι χιλιάδες δυτικοευρωπαίοι που ζουν στα νησιά κυρίως και η ένταξη τους ήταν απόλυτη.Δε σημαίνει πως το ίδιο θα γίνει και με ανθρώπους που ανήκουν σε άλλους πολιτισμούς.

Ποιος λοιπόν μπορεί να εγγυηθεί την ομαλή τους ένταξη;
Θα αναλάβει κάποιος από τους «open the borders” την ευθύνη αν κάτι,ω μη γένοιτο,πάει στραβά;
Αν οι καινούργιοι πληθυσμοί δεν αφομοιωθούν τα επόμενα χρόνια,αν ζουν σε μια παράλληλη κοινωνία,αν υπάρχει σύγκρουση με τις κοινότητες των ντόπιων ή με άλλες κοινότητες που ζουν στη χώρα μας;
Όπως συμβαίνει σήμερα στη Γαλλία,που η αύξηση των μουσουλμάνων Αράβων έχει προκαλέσει κύμα φυγής των Γάλλων Εβραίων προς το Ισραήλ.
Αντί λοιπόν να κολλάμε ταμπέλες,ας κάνουμε μια προσπάθεια να συζητήσουμε.

[Video: Η συνύπαρξη διαφορετικών πολιτισμών στον ίδιο χώρο δημιουργεί προβλήματα και ως προς την απονομή της δικαιοσύνης.Η Μαροκινή Αμίρα που ζούσε με τον επίσης Μαροκινό σύζυγο της στην Ιταλία δεν δικαιώθηκε από το ιταλικό δικαστήριο για την ενδοοικογενειακή βία που της ασκούσε ο άντρας της για χρόνια,επειδή για τους δικαστές ήταν κάτι φυσιολογικό λόγω της θρησκείας του!]