listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

«September» – Μια ταινία για τη μοναξιά & τον …ΟΦΗ

Η ανθρώπινη μοναξιά στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Η αντικατάσταση των ανθρώπινων σχέσεων από τις σχέσεις ανάμεσα σε μοναχικούς ανθρώπους και κατοικίδια και ένα …ποδοσφαιρικό μήνυμα,που μας κάνει πολύ χαρούμενους. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Κουίζ:
Βρείτε πόσες φορές γράφει τη λέξη «ΟΦΗ» στον τοίχο της πολυκατοικίας της πρωταγωνίστριας και κερδίστε πλούσια δώρα (λέμε τώρα)

Cine-(αντί)κριτική

Ο «Σεπτέμβρης»  είναι ένα φιλμ της Πέννυς Παναγιωτοπούλου που μιλάει για το σύγχρονο πρόβλημα της ανθρώπινης (αστικής κυρίως) μοναξιάς.
Η πρωταγωνίστρια είναι μια απλή εργαζόμενη κοπέλα που ζει με το σκυλάκι της,χωρίς οικογένεια,παιδιά,φίλους,σχέσεις…
Κάποια στιγμή το ζωάκι της αφήνει χρόνους και επειδή δεν έχει πού να το θάψει,το κάνει στον κήπο της απέναντι μονοκατοικίας,όπου ζει μια οικογένεια.
Λόγω αυτού του γεγονότος δένεται με τους ανθρώπους και συμβαίνουν διάφορα,που δεν έχουν και ιδιαίτερη σημασία,αφού η ταινία είναι αρκετά μέτρια.

Τα μοναδικά στοιχεία που αξίζουν από το συγκεκριμένο φιλμ είναι,πρώτον,η κεντρική ιδέα της μοναχικής γυναίκας,που δένεται με το κατοικίδιο της και αντιμετωπίζει το χαμό του σαν να ήταν ο χαμός ενός πολύ δικού της ανθρώπου.Μια πολύ συνηθισμένη εικόνα της εποχής μας,που για λόγους ψυχοκοινωνικούς,αλλαγής προτεραιοτήτων του μέσου ανθρώπου κ.ά. που τείνει να γίνει περισσότερο a-social απ’ότι ήταν οι παλιότερες γενιές.
Είναι πολύς ο κόσμος πια που ζει στην απόλυτη μοναξιά ή το πολύ-πολύ μέσα σε έναν περιορισμένο,στενό κύκλο,μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού,προσώπων.Φίλων ή συγγενών.

Το δεύτερο στοιχείο για το οποίο αξίζει να δεις την ταινία είναι οι γεμάτοι συνθήματα για τον ΟΦΗ,τοίχοι της πολυκατοικίας που μένει η κοπέλα,προφανώς κάπου,σε κάποια γειτονιά της Αθήνας!

Χωρίς να ξέρουμε αν είναι τυχαίο στοιχείο,αν υπήρχαν δηλαδή τα συνθήματα στον τοίχο και απλά έτυχε να γίνουν τα γυρίσματα εκεί ή αν στήθηκε το σκηνικό επίτηδες,περνώντας ένα μήνυμα στο κοινό:
Ότι ο ΟΦΗ είναι παντού.

Παρατήρηση:
Η δημιουργός είναι και η σκηνοθέτιδα της ταινίας «ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ: Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ» (2002),δράμα επιπέδου κωμωδίας Σεφερλή. Δηλαδή αρκετά «basic»,εύκολη συγκίνηση,κατ’αναλογία του εύκολου γέλιου του Μάρκου.
Από αυτή την άποψη τo «September» είναι σαφώς καλύτερη ταινία.Λιτή και άμεση.