listen live
ακούτε τώρα: 18.00-19.00

ΑΝΤί (Σπύρος Αλεξάκης)

listen live
ακούτε τώρα: 18.00-19.00

ΑΝΤί (Σπύρος Αλεξάκης)

ακολουθεί: 19:00-20:00

"Κορίτσια για Μπάλα" - Αντζελίνα Μαυράκη και Ειρήνη Άγα

e-radio logo

Η Εποχή της Αερολογίας

Η ελπίδα του Αλέξη που έρχεται,η ανανέωση του Κυριάκου που είναι προ των πυλών,οι μεταρρυθμίσεις στου ΣΚΑΪ που θα πρέπει να συνεχιστούν,η ανάπτυξη (όλων τους) που θα επιστρέψει…
Ελπίδα,ανανέωση,μεταρρυθμίσεις,ανάπτυξη…πόσες τέτοιες λέξεις ακούμε και διαβάζουμε καθημερινά;
Λέξεις κενές περιεχομένου; Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Έβλεπα τις προάλλες στο youtube το βιντεάκι με τον Αναστασιάδη,προπονητή του ΠΑΟΚ τότε, στα αποδυτήρια πριν το ματς με την Άρσεναλ να δίνει οδηγίες στους παίχτες του.
Μιλάμε για την επιτομή της γενικολογίας.

-Είμαστε δυνατοί,έλα πάμε,η Παναγιά και ο Χριστός μαζί μας,θα τους κερδίσουμε,παίζουν σωστό ποδόσφαιρο,μακρυά από τους διαιτήτες,θα παίξουμε 4-4-2 και μετά 4-5-1,Φραντζέσκο πίσω από τον επιθετικό και άλλα τέτοια ωραία.

Οδηγίες χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις.
Τι θα πει «σωστό ποδόσφαιρο» (που έπαιζε η Άρσεναλ),τι θα πει «είμαστε δυνατοί» ή «παίξτε δυνατά».
Κλωτσιά,τρέξιμο,σωστό σύστημα;
Και ποιο θα είναι το σύστημα;
Τι θα κάνει ο κάθε παίκτης,σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή του αγώνα.
Αν φάει γκολ η ομάδα,για παράδειγμα ή αν το πετύχει (όπως και έγινε).

Όλο αυτό μου θυμίζει την αερολογία των πολιτικών και όχι μόνο των Ελλήνων,τον ξύλινο κενό τους λόγο.
Είδαμε για παράδειγμα προχτές την συνέντευξη του Σόιμπλε και χορτάσαμε αερολογία.
Κουβέντες χωρίς γωνίες,λέξεις που μπορεί να σημαίνουν πολλά και διαφορετικά,σχέδια και προγράμματα που δεν αναλύονται επαρκώς.
Προφανώς για να μπορεί το δημόσιο πρόσωπο να κάνει σε δεύτερο χρόνο την απαραίτητη κωλοτούμπα όταν και όποτε πρέπει (#kolotumba που γράφουν και στο twitter οι ξένοι).

Αν αντίθετα ο πολιτικός,ο δημοσιογράφος,ο αναλυτής,ο προπονητής ή ο πρόεδρος (στην περίπτωση που μιλάμε για μπάλα)  πει τα πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο,προσδιορίσει τους όρους που χρησιμοποιεί τότε μόνο χαμένος θα βγει.
Γιατί αν εξηγούσε ο Τσίπρας τι σήμαινε «η ελπίδα έρχεται»τι ήταν η ελπίδα και για ποιον.
Για τον άνεργο,το μισθωτό,τον συνταξιούχο,τον επιχειρηματία,τον αγρότη,τον δανειολήπτη που δεν μπορεί πια να ανταπεξέλθει στα δάνεια του,τον κάτοικο του χωριού,της πόλης,του νησιού … Τότε θα έπρεπε να εξηγήσει επαρκώς και με ποιον τρόπο θα την έφερνε την ελπίδα για τον καθένα απ’όλους αυτούς χωριστά.
Οπότε καλύτερα στο φλου.Τίποτα το συγκεκριμένο.
Γενικά κι αόριστα μια ελπίδα που θα ερχόταν και τελικά ήρθε αλλά για τους ξένους δανειστές.
Και μόνο γι’αυτούς.

Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα.
Επειδή ζούμε στην εποχή της ενεργούς συμμετοχής της κοινής γνώμης στα κοινά  -μέσω της διαδραστικότητας των μέσων,λόγω σόσιαλ μίντια,ίντερνετ κτλ – όποιος εκτίθεται δημόσια για να μπορέσει να σταθεί χωρίς πρόβλημα,θα πρέπει να εκφράζεται με αυτό τον τρόπο.
Να γλιστράει και να προκαλεί όσο το δυνατόν γίνεται λιγότερες αρνητικές αντιδράσεις.