listen live
ακούτε τώρα: 14:00-16:00

Derby (Μανώλης Θέμελης)

listen live
ακούτε τώρα: 14:00-16:00

Derby (Μανώλης Θέμελης)

ακολουθεί: 16:00-18:00

Σύνδεση με Real fm - (Γιώργος Γεωργίου)

e-radio logo

Ιταλία: Όπως Ευρωπαϊκή Ένωση

Το μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν καν υπάρξει Ευρωπαϊκή Ένωση,εφαρμόστηκε στην Ιταλική χερσόνησο.Όπου ζούσαν (τότε) διαφορετικοί λαοί,σε διαφορετικές κοινωνίες,που ενώθηκαν με βάση το μοντέλο των «πολλών ταχυτήτων»,που εφαρμόζουν σήμερα οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο.Σχεδόν 2 αιώνες μετά,η Ιταλία παραμένει διαιρεμένη.Η Ευρώπη πιστεύετε ότι θα ενωθεί ποτέ; Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

[Χάρτες: Αριστερά τα αποτελέσματα των προχτεσινών εκλογών.Μπλε χρώμα Μπερλουσκόνι,κόκκινο Ρέντσι,κίτρινο Γκρίλο.Δεξιά η Ιταλία πριν την ένωση της το 1861]

Η Ευρώπη θα καταφέρει να ενωθεί ποτέ;
Αν αυτό είναι το ερώτημα,η απάντηση μόνο αρνητική μπορεί να είναι.
Και το παράδειγμα είναι δίπλα μας και λέγεται «Ιταλία».

Μια περιοχή από τη Σικελία μέχρι τις Άλπεις,που είναι ενωμένη γεωγραφικά,αφού η οροσειρά των Άλπεων χωρίζει την ιταλική χερσόνησο από την Κεντρική Ευρώπη,ενώ οι θάλασσες ανατολικά,δυτικά και νότια «προστατεύουν» τους Ιταλούς από τους Έλληνες,τους Σλάβους,τους Άραβες και όσους θα ήθελαν να έρθουν από τα δυτικά (Γάλλους,Άγγλους,Ισπανούς ίσως).

Ενώ η Γεωγραφία λοιπόν ευνοεί 100% την ύπαρξη ενός έθνους στην Ιταλική χερσόνησο,όπως και η ίδια η Ιστορία,αφού οι λαοί που έζησαν και ζουν στην ιταλική χερσόνησο μιλούν κυρίως διαλέκτους λατινικές και είχαν και έχουν την ίδια θρησκεία δηλαδή τον Ρωμαιοκαθολικισμό,εκατό πενήντα χρόνια μετά την Ένωση τους παραμένουν βαθιά διαιρεμένοι.
Στις περιόδους της ευμάρειας αλλά και στις περιόδους της κρίσης,όπως η σημερινή.

Απόδειξη οι χθεσινές εκλογές.Οι πρώτες που έγιναν με τη χώρα βουτηγμένη στην «Κρίση του Ευρώ».
Τα αποτελέσματα δείχνουν ξεκάθαρα τη βαθιά διαίρεση του λαού.
Στον χάρτη της πρώτης φωτογραφίας μας,αριστερά είναι τα χτεσινά αποτελέσματα.
Με μπλε οι περιοχές που κέρδισε η ευρωσκεπτιστική Κεντροδεξιά,με κόκκινο η φιλοευρωπαϊκή κεντροαριστερά και με κίτρινο η ευρωσκεπτιστική Κεντροαριστερά.
Τα όρια των περιοχών είναι σχεδόν τα ιστορικά όρια του Νότου και του Βορρά.
Δηλαδή του Νότου,γιατί μόνο ο Νότος είχε δικό του Κράτος για σχεδόν χίλια χρόνια:
Το Βασίλειο των δύο Σικελιών με πρωτεύουσα τη Νάπολη.
Αντίθετα το Κέντρο και ο Βορράς είχαν ασταθή σύνορα,υπήρξαν διασπασμένες περιοχές σε πολλά μικρά κρατίδια,κάτι ανάλογο της Γερμανίας της ίδιας εποχής.
Ενώ λοιπόν είναι προφανές από τα αποτελέσματα ότι οι Ιταλοί δεν τρέφουν και τα καλύτερα αισθήματα για το Ευρώ και τις Βρυξέλλες,ο Νότος ψηφίζει τον ευρωσκεπτικιστή Γκρίλο,ενώ ο Βορράς τον ευρωσκεπτικιστή Μπερλουσκόνι (και τα κόμματα που τον υποστηρίζουν).
Δηλαδή με λίγα λόγια ούτε στον ευρωσκεπτικισμό δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν οι Ιταλοί του Βορρά με εκείνους του Νότου.

Το Έθνος το δημιουργούν οι θεσμοί

Ο κυρίαρχος θεσμός είναι κάτι σαν το καλούπι,όπου μπαίνουν μέσα οι διάφοροι πληθυσμοί και ομογενοποιούνται.
Η διαδικασία αυτή της ομογενοποίησης δημιουργεί και τα έθνη.
Προϋπόθεση να υπάρχει ένας θεσμός.
Ένα κράτος,ένα Βασίλειο,μια θρησκεία ή ένα θρησκευτικό δόγμα,ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα.
Και φυσικά ο χρόνος.Δε δημιουργείς Έθνος μέσα σε μία ή δύο γενιές.

Οι Ιταλοί θα μπορούσαν να ήταν ένα συμπαγές έθνος,θα μπορούσαν δηλαδή ακόμη και να ξεπεράσουν το γεγονός ότι για αρκετούς αιώνες ήταν διαιρεμένοι σε διάφορα βασίλεια-κράτη,που ανταγωνίζονταν το ένα το άλλο.
Θα μπορούσαν να είχαν ξεχάσει την τοπική τους ιστορία και να ένιωθαν ένα,αν κοινωνικά και οικονομικά ήταν ομοιογενής η ιταλική χερσόνησος.Δεν είναι όμως,ούτε υπήρξε ποτέ.
Όταν όλο το σύστημα σχεδιάστηκε έτσι ώστε στο Βορρά να βρίσκονται οι βιομηχανίες,οι μεγάλες Τράπεζες και οι έδρες των ιταλικών «ΔΕΚΟ»,είναι προφανές ότι το πράγμα σχεδιάστηκε εξ αρχής για να είναι ένας Βορράς πλούσιος και ένας Νότος φτωχός.
Ένας Βορράς που θα παράγει προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας,που θα τα εξάγει στο Νότο.
Από τη μια ένας Βορράς με τα βιομηχανικά προϊόντα,τις υπηρεσίες και τις έδρες των μεγάλων εταιριών,ακόμη κι αν αυτές οι εταιρίες ήταν,ας πούμε,πετρελαϊκές που διαχειρίζονταν το πετρέλαιο του Νότου ή της Λιβύης του Καντάφι,αφού πετρέλαιο στην Λομβαρδία δεν υπάρχει ούτε για δείγμα.Και από την άλλη ένας Νότος που θα έβγαζε ντομάτες και πορτοκάλια και θα νοίκιαζε για μερικές λιρέτες δωμάτια στους βορινούς τουρίστες το καλοκαίρι.
Βορράς με προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας λοιπόν και Νότος με προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας.
Ποιος θα είχε το πλεονασματικό ισοζύγιο και ποιος το ελλειμματικό;
Δεν χρειάζεται απάντηση.Ήταν σχεδιασμένο εξ αρχής.

Το Μοντέλο Βρυξελλών

Φυσικά όλα αυτά συνέβαιναν όσο υπήρχε το εθνοκράτος της Ιταλίας,τις τελευταίες δεκαετίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το άνοιγμα των συνόρων τα πράγματα θα έπρεπε θεωρητικά να είχαν αλλάξει.
Θα έπρεπε αλλά απ’ότι δείχνει και η παρακάτω εικόνα με τα ποσοστά ανεργίας ανά ιταλικό νομό,το μοντέλο παραμένει το ίδιο:
Ανεργία για το Νότο,εργασία στο Βορρά.
Γιατί το μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ακριβώς το ίδιο το μοντέλο της παλιάς Ιταλίας.
Χωρισμένη η ευρωπαϊκή επικράτεια σε ζώνες ανάπτυξης,η περίφημη «Ευρώπη των διαφορετικών ταχυτήτων»,που ελάχιστοι μπαίνουν στον κόπο να εξηγήσουν τι σημαίνει.

Κάποιοι θα παράγουν τα ακριβά προϊόντα και υπηρεσίες και κάποιοι άλλοι τα φτηνά ή δε θα παράγουν τίποτα.
Κάποιοι σε συγκεκριμένες χώρες θα έχουν ένα -σχετικά- καλό βιωτικό επίπεδο και κάποιοι άλλοι σε άλλες χώρες θα ζουν στα όρια της φτώχειας ή και κάτω από αυτά.
Κάποιοι θα βγάζουν προϊόντα τεχνολογίας,τα οποία θα προστατεύονται και θα επιδοτούνται από την ΕΕ (πχ φωτοβολταϊκά) και κάποιοι άλλοι θα βγάζουν …πατατούλες και θα πρέπει να ανταγωνιστούν στην ευρωπαϊκή αγορά την πατάτα της Αιγύπτου ή θα πουλούν ήλιο και θάλασσα στους τουρίστες αλλά θα πρέπει να ανταγωνιστούν την Τυνησία ή την Αλβανία.

Είναι προφανές λοιπόν ότι έτσι όπως δεν ενώθηκε σε 150 χρόνια η ιταλική χερσόνησος,δεν πρόκειται να ενωθεί και ο ευρωπαϊκός χώρος μέσα σε δύο ή τρεις γενιές.Τουλάχιστον όχι με αυτή την πολιτική,που προσπαθούν να επιβάλλουν συγκεκριμένα διευθυντήρια από τις Βρυξέλλες.


Εικόνα: Ποσοστά ανεργίας στην Ιταλία ανά νομό.