listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Όταν ο «γαύρος» ένιωσε σαν εμάς. [video]

Έξαλλος ο Τσουκαλάς με τους Πειραιώτες φίλους των «μπλαουγκράνα»,που του ζητούν εισιτήρια για να δουν την αγαπημένη τους Μπαρτσελόνα στο Καραϊσκάκη.Σαν να λέμε δηλαδή: «Από τις μεγάλες είμαι Μπάρτσα από τις τοπικές εδώ Ολυμπιακός»; Ανήκουστο!

Από πού κι ως πού κάποιος που είναι Πειραιώτης να υποστηρίζει την Μπαρτσελόνα;
Δεν έχει ομάδα ο Πειραιάς για να γίνει οπαδός της;
Έλα μου ντε!

Είναι ο ίδιος συλλογισμός που κάναμε και εμείς οι οπαδοί του ΟΦΗ κάποτε,20 χρόνια πριν,όταν το Ηράκλειο είχε ομάδα που πρωταγωνιστούσε στο ελληνικό πρωτάθλημα και έπαιζε Ευρώπη αλλά πάρα πολλοί συμπολίτες μας υποστήριζαν τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό.
-Έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό του φύλου μας (συγγνώμη) της ομάδας που θα υποστηρίζουμε,μας έλεγαν.
Και ο καβγάς σε καφενεία,μεζεδοπωλεία και τα διάφορα άλλα στέκια φούντωνε (τότε δεν υπήρχε ίντερνετ για να πλακώνεσαι πίσω από οθόνες,τότε τα έλεγες face to face).

Το τι είναι το σωστό,να υποστηρίζεις την τοπική ομάδα ή μια πιο μεγάλη από άλλη περιοχή,κανείς δεν μπορεί να το απαντήσει.Προφανώς και ο καθένας θα σου πει βάσει του τι έχει διαλέξει ο ίδιος.
Εγώ,ας πούμε,θα πω ότι πρέπει να υποστηρίζεις την ομάδα του τόπου σου.
Εξάλλου τοπικισμός και σωματειακός αθλητισμός πάνε πακέτο.
Όλα τα κλαμπ,όλων των ομαδικών αθλημάτων όλου του Κόσμου,όπως θα έχετε παρατηρήσει,αναφέρουν την πόλη ή την περιοχή της έδρας τους.
Από τους Boston Celtics,την Real Madrid μέχρι τον Ολυμπιακό Σύνδεσμο Φιλάθλων Πειραιώς ή τον Όμιλο Φιλάθλων Ηρακλείου,η πόλη είναι στο όνομα για να μας θυμίζει τι και ποιους εκπροσωπεί η κάθε ομάδα.
Άρα το λογικό είναι να υποστηρίζεις το σωματείο που σε εκπροσωπεί,το σωματείο της πόλης ή της περιοχής σου δηλαδή.

Βέβαια πολλές φορές  το τοπικό κλαμπ δεν είναι τόσο δυνατό στο πρωτάθλημα που αγωνίζεται,οπότε αρκετοί δεν μπορούν να ταυτιστούν μαζί του και ακολουθούν τον «μεγάλο».
Όσα χρόνια υπήρχε η Α’Εθνική και η ενημέρωση σταματούσε στα ελληνικά σύνορα,τα παιδάκια γινόντουσαν «γαύροι» και «βάζελοι» κατά κύριο λόγο,γιατί Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ήταν οι δυνατοί του ελληνικού πρωταθλήματος,που ήταν και το μοναδικό πρωτάθλημα που παρακολουθούσαμε την εποχή εκείνη,

Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ήταν οι «μεγάλες» ομάδες,αυτές προωθούσε η αθηναϊκή τηλεόραση,αυτές ακολουθούσε και ο κόσμος.
Από τότε όμως που περάσαμε στη σημερινή εποχή,με το σπάσιμο των συνόρων στην Ευρώπη,με την ελεύθερη διακίνηση των ποδοσφαιριστών που έκανε τις ομάδες να χάσουν τον τοπικό τους χρώμα,με το Champions League να είναι το πρωτάθλημα με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και την ενημέρωση να είναι πια παγκοσμιοποιημένη,αφού με μερικά κλικ βλέπεις παιχνίδι από όποιο μέρος του κόσμου θες,ενώ η γενιά μου με το ζόρι που έβλεπε τα γκολ των «μικρών» ομάδων στην «Αθλητική Κυριακή»,τα πράγματα άλλαξαν.

Τώρα λοιπόν ο «μικρός» είναι ο Ολυμπιακός και η μεγάλη (χωρίς εισαγωγικά) είναι η Μπαρτσελόνα και  ο Άκης με τον Τάκη προσπαθούν να κατανοήσουν το πώς γίνεται ο Πειραιώτης να ψάχνει εισιτήριο για να πάει τον γιο του να θαυμάσει τον Μέσι.
Όπως εμείς,οι Ομιλίτες,φρικάραμε κάποτε με τους «γαύρους» φίλους μας στο Ηράκλειο που έπαιρναν καράβι για να πάνε να δουν τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ να αποκλείεται από την Αθλέτικο και την επόμενη χρονιά που έπαιζε η ισπανική ομάδα στο Γεντί Κουλέ με τον ΟΦΗ,να μην κάνουν τον κόπο να κατέβουν με το παπάκι τους μέχρι τα Καμίνια για να δουν την τοπική ομάδα να προκρίνεται.

Έτσι είναι η ζωή όμως.
Το ότι είσαι πρώτος στο χωριό δε σημαίνει ότι θα είσαι και στην πόλη.
Το ποια είναι η πόλη και ποιο το χωριό,αλλάζει με τις εποχές.
Τώρα είναι η εποχή του Τσάμπιονς Λιγκ,των δισεκατομμυρίων,της Ρεάλ,της Μπαρτσελόνα,της Γιουβέντους,της Παρί και των άλλων club αυτού του βεληνεκούς.
Υπομονή λοιπόν παιδιά μέχρι να δείτε Γιουβεντίνους Πειραιώτες να πανηγυρίζουν την κούπα του Τσάμπιονς στο Πασαλιμάνι.
«Αναφαίρετο δικαίωμα μας» θα σας πουν και εμείς οι οπαδοί των «μικρών» ομάδων θα γελάμε.