listen live
ακούτε τώρα: 07:00-14:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

listen live
ακούτε τώρα: 07:00-14:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

ακολουθεί: 14:00 – 21:00

Athletic Live - (Μανώλης Θέμελης )

e-radio logo

Ο Κρητικός σαν να ήταν εχθρός

Δίκες στο διαδίκτυο και στις τηλεοράσεις για τους «παλικαράδες Κρητικούς» που έδειραν τον φοιτητή στο Ρέθυμνο και συζητήσεις για την βίαιη συμπεριφορά των Κρητικών (γενικά).Τελικά οι «παλικαράδες» φαίνεται πως ήταν από τη… Γαλλία. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Δεν είμαι σοβινιστής. Με ενοχλεί πολύ όταν ακούω Κρητικούς να λένε «εμείς εδώ είμαστε αλλιώς».
Αλλιώς πώς δηλαδή; Έχουμε τέσσερα χέρια:
Ή μήπως διαφέρουν πολιτισμικά από τους υπόλοιπους Έλληνες.
Έχουμε άλλη θρησκεία,άλλο δόγμα,άλλη γλώσσα,άλλη νοοτροπία;
Είμαστε στον 21ο αιώνα πια.
Όλος ο κόσμος είναι ένα χωριό,πολύ περισσότερο μέσα στα όρια μιας χώρας 10 εκατ. ανθρώπων,όπου όλοι ζουν με τα ίδια προβλήματα,πάνω-κάτω,μοιράζονται την ίδια ή παρόμοια ιστορία,είχαν στο παρελθόν κοινούς εχθρούς,κοινούς ήρωες,κοινή καταγωγή.

Όπως λοιπόν δεν πιστεύω στη «διαφορετικότητα» εμάς των Κρητικών ως προς τα θετικά στερεότυπα -αυτά του ηρωισμού,του αλτρουισμού κτλ που αναφέρονται σε μια άλλη Κρήτη,μιας άλλης εποχής,μιας άλλης κοινωνικής δομής,ακριβώς την ίδια άποψη έχω και σε ό,τι αφορά τα αρνητικά στερεότυπα,που παρουσιάζονται για μας κυρίως από τους εκτός Κρήτης Έλληνες.

Με βάση αυτά τα αρνητικά στερεότυπα ο Κρητικός είναι βάρβαρος,αγροίκος,βίαιος,με χαμηλή νοημοσύνη,ψηφίζει για το ρουσφέτι (ενώ οι άλλοι στάζουν ιδεολογία),είναι πρωτόγονα παραδοσιακός και ζει σε μια άλλη εποχή.

Με αυτό το στερεότυπο να είναι κυρίαρχη άποψη πανελλαδικά,είναι επόμενο οποιαδήποτε πράξη με αρνητική χροιά καταγραφεί στο νησί:
α.Να αποδίδεται  a priori σε Κρητικό
β.Να έχουν ευθύνη όλοι οι Κρητικοί,που «ήξεραν αλλά δε μίλαγαν» (;),που «ήξεραν,δε μίλαγαν και δεν απέτρεψαν την άσχημη πράξη».

Τη φοροδιαφυγή,ας πούμε,το παράνομο παρκάρισμα,την αυθαίρετη δόμηση,την ηχορύπανση,την κλοπή,τη βιαιοπραγία,την απαγωγή (είναι και πρόσφατη),τις μπίζνες των ναρκωτικών,την οπλοκατοχή ή ακόμη και την ανθρωποκτονία.
Όταν,όποτε και σε όποιο βαθμό υπάρχουν όλα αυτά.




[Άγριος ξυλοδαρμός φοιτητή στο Ρέθυμνο,ένοχοι οι Ρεθεμνιώτες.Τελικά ήταν δύο Γάλλοι.Αλλά ακόμη και αν ήταν όντως από το Ρέθυμνο οι δράστες,για ποιο λόγο θα πρέπει να συνδεθούν πράξεις βίας με την κουλτούρα ενός ολόκληρου λαού;]


Γιατί πχ για τις ανθρωποκτονίες τα στατιστικά λένε άλλα.
Μια χαρά τα πάει και η υπόλοιπη Ελλάδα με τα φονικά και τη βία γενικότερα.
Μην πούμε ότι μας παίρνει και τα πρωτεία.
Ειδικά αν υπολογίσουμε σωστά τα φαινόμενα και βγάλουμε τα στατιστικά αποτελέσματα επί του πραγματικού πληθυσμού του νησιού,που δεν είναι αυτός που φαίνεται στις απογραφές.

Στην Κρήτη δε ζουν μόνο εξακόσιες τόσες χιλιάδες που είναι ο πληθυσμός επίσημα.
Ζουν και δουλεύουν πολλές χιλιάδες μη Κρητικών και περνούν για τουρισμό ακόμη περισσότεροι.
Σαν τους δύο Γάλλους που ψάχνουν οι διωκτικές αρχές για τον ξυλοδαρμό του φοιτητή πριν από λίγες μέρες στο Ρέθυμνο,ας πούμε.
Κι ας επιτέθηκαν πάλι όλοι στους «Κρητικούς νταήδες»,(Κρητικούς έτσι γενικά κι αόριστα),την στιγμή που οι θύτες τελικά δεν ήταν καν Έλληνες.

Παρόμοια περίπτωση μ’εκείνη της δολοφονίας του γιατρού απ’τη Σητεία,όπου ο φονιάς ήταν Βούλγαρος αλλά αρχικά δεν αναφέρονταν σε κανέναν τίτλο εφημερίδας και μιλούσαν για «μαφιόζικη δολοφονία στην Κρήτη»,εννοώντας πως ο φονιάς ήταν κάποιος Κρητικός.


[video: Η παρουσιάστρια κάνει εισαγωγή μιλώντας για «νταήδες Κρητικούς»,ενώ τελικά οι νταήδες ήταν Γάλλοι.
Θα ζητήσει συγγνώμη από τον Κρητικό λαό;]

Για να κλείσουμε το θέμα,χωρίς να πλατειάζουμε.
Εμένα προσωπικά δε με ενοχλεί τόσο η αρνητική προπαγάνδα που κάνει η Αθήνα για την Κρήτη και τους Κρητικούς.
Ο τρόπος που παρουσιάζει ο,τιδήποτε το κρητικό,σαν καρικατούρα,σαν κάτι το γραφικό και παρακμιακό.
Εντάξει είναι κάπως ενοχλητικό αλλά το περνάω σε δεύτερη μοίρα.

Αυτό που προσωπικά με βγάζει απ’τα ρούχα μου είναι το πόσο ναΐφ και ευκολόπιστος είναι ο κόσμος της Κρήτης.Αν του πεις ότι στην Κάτω Ραχούλα είναι όλα κυριλέ,σίγουρα θα το πιστέψει.
Θυμάμαι αξέχαστα ένα καλοκαίρι σε θερινό σινεμά του Ηρακλείου να βλέπω ένα ρώσικο φιλμ,όπου οι ηθοποιοί έκαναν πικνίκ σε ένα ποτάμι με κάτι βατράχια και μαύρα νερά και ο κύριος που καθόταν στο κάθισμα από πίσω μου να μουρμουρίζει «αχ τι ωραίο μέρος».
Να είσαι δηλαδή καλοκαίρι στην Κρήτη και να νομίζεις ότι το μαυροπόταμο με τα βατράχια κάπου στη Ρωσία είναι παράδεισος.

Με αυτή τη λογική δεν πρέπει να πέφτουμε από τα σύννεφα που κάθε φορά που έχουμε ένα άσχημο γεγονός στην Κρήτη,το 80% των Κρητικών είναι έτοιμο να αυτομαστιγωθεί από την ντροπή του.
Ακόμη κι αν αποδειχτεί στο τέλος ότι οι δράστες ήταν Γάλλοι.