listen live
ακούτε τώρα: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- (Καμπουράκης - Λυριτζής)

listen live
ακούτε τώρα: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- (Καμπουράκης - Λυριτζής)

ακολουθεί: 10:00-12:00

Σύνδεση με Real fm - (Νίκος Χατζηνικολάου)

e-radio logo

Democracy is dead (ή σχεδόν)

Όταν όλα γύρω σου μοιάζουν σαν κάποιος να σπρώχνει την κοινωνία να βρει λύσεις εκτός δημοκρατικού πλαισίου. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Όλοι θέλουμε μια ελεύθερη κοινωνία,που κανείς δε θα διώκεται για τα πιστεύω του,τις ιδέες του,την καταγωγή του ή τον τρόπο ζωής του.
Όταν λέμε ότι το θέλουμε όλοι προφανώς εννοούμε εμείς οι πολίτες,ο «απλός» κόσμος.

Οι ελίτ δεν είναι υποχρεωτικό να θέλουν την ελευθερία για μένα και για σένα,εκτός αν από την ελευθερία μας κερδίζουν.Να το πούμε καλύτερα,έτσι όπως το είχε πει πολλά χρόνια πριν ο μεγάλος Frank Zappa:

«Η ψευδαίσθηση της ελευθερίας θα συνεχιστεί μέχρι να είναι κερδοφόρο να συνεχίζεται αυτή η ψευδαίσθηση.Από το σημείο που η ψευδαίσθηση αυτή θα γίνει πολύ ακριβή για να διατηρηθεί,θα κατεβάζουν τα σκηνικά,θα μαζέψουν τις καρέκλες και τα τραπεζάκια κι εσύ θα δεις τα τούβλα του τοίχου πίσω από το θέατρο»

Δημοκρατία υπάρχει όσο αυτή φέρνει κέρδος.
Όσο η ελευθερία του ατόμου συνεπάγεται την ελευθερία στις καταναλωτικές επιλογές του,άρα και περισσότερες γραμμές παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών,άρα και τις μεγαλύτερες μπίζνες,είναι όλα καλά.
Όταν αυτό δεν «τραβάει» πια,για χίλιους και έναν λόγους,πολιτικούς,κοινωνικούς,περιβαλλοντολογικούς,οικονομικούς,τότε μαζεύονται οι περίφημες ατομικές ελευθερίες σιγά-σιγά και με μια σεμνή τελετή υποστέλλεται η σημαία με το Δ το μεγάλο της Δημοκρατίας.

Στην εποχή μας είναι πια προφανές ότι δε σηκώνει το περιβάλλον  τόσους πολλούς ελεύθερους πολίτες που θα καταναλώνουν με τους ρυθμούς που κατανάλωναν οι πολίτες των δυτικών χωρών μεταπολεμικά,αφού πια έχουν μπει στον καπιταλιστικό τρόπο ζωής δισεκατομμύρια κόσμου από χώρες της Ασίας,της Λατινικής Αμερικής ή της Ανατολικής Ευρώπης.
Αν δηλαδή πριν από 30 χρόνια ζούσαν καταναλώνοντας οι κάτοικοι της Β.Αμερικής,της Δ.Ευρώπης και 2-3 χωρών του υπόλοιπου κόσμου (Ιαπωνία,Ν.Κορέα,Αυστραλία),τώρα σ’αυτό το παιχνίδι έχει μπει σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης.Οπότε υπάρχει περιθώριο να συνεχιστεί κάτι τέτοιο για τους επόμενους αιώνες;
Υπάρχουν οι πρώτες ύλες,η ενέργεια,ο χώρος στον πλανήτη;
Απ’ότι λένε οι ειδικοί,όχι.
Αυτός είναι ένας λόγος για να μειωθεί η κατανάλωση του μέσου πολίτη.
Και πώς μπορεί να συμβεί αυτό;
Με πτώση του βιοτικού του επιπέδου.
Πτώση του βιοτικού επιπέδου με Δημοκρατία,ελεύθερες εκλογές και τα σχετικά γίνεται;
Γίνεται αλλά όχι για πάντα.Κάποια στιγμή θα γίνει το «λάθος» και θα πάρουν την εξουσία δυνάμεις που δε θα έπρεπε να την πάρουν.

Άλλος λόγος για τον οποίο πάμε σε πτώση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών σε όλες τις «ανεπτυγμένες» χώρες του κόσμου (Ευρώπη,Αμερική κυρίως) είναι γιατί η κερδοφορία του κεφαλαίου έχει συμπιεστεί τα τελευταία χρόνια.Τα κέρδη από τον δανεισμό απ’όπου κέρδιζαν οι ελίτ την τελευταία 20ετία έχουν μειωθεί αφού έχει φτάσει στα όρια του το πράγμα,με τους πάντες πια να είναι χρεωμένοι.
Για να ξεμπλοκάρει η κατάσταση θα πρέπει να χάσουμε όλοι οι πολίτες  μέρος αυτών που έχουμε,να περάσουν στις ελίτ και να ξαναμπούμε σε έναν νέο οικονομικό κύκλο,με ανάπτυξη,δουλειά για τον κόσμο κτλ
Θα πρέπει δηλαδή να ξαναγίνει κερδοφόρος η επιχειρηματικότητα,ώστε να πέσουν πάλι κεφάλαια στην αγορά.
Θα πρέπει εκεί που εσύ έπαιρνες δέκα ευρώ το μήνα (πχ) να πας στο ένα,ώστε να συμφέρει ξανά το κεφάλαιο να επενδύσει.Να ξεπουληθούν λιμάνια,αεροδρόμια,ενέργεια,χωράφια,σπίτια,δρόμοι… ώστε να πέσει ρευστό στην πιάτσα και να αρχίσει να γυρίζει πάλι ο τροχός της οικονομίας.
Όλα αυτά όμως σημαίνουν ότι κράτη και πολίτες θα χάσουν μέρος των περιουσιακών τους στοιχείων.
Και αυτό με δημοκρατικό καθεστώς είναι αρκετά δύσκολο να συμβεί,όσο κι αν κάνουν ό,τι μπορούν τα ΜΜΕ για να το περάσουν στον κόσμο.

Λένε οι Ευρωπαίοι ότι «η φτώχεια τρώει τη Δημοκρατία».Έχουν την εμπειρία του Μεσοπολέμου,στις δεκαετίες του ΄20 και του ’30 της μεγάλης κρίσης όταν σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη έπεσε σε δικτατορικά καθεστώτα.
Σήμερα είναι προφανές πάλι ότι τις ελίτ τις συμφέρει να πάμε σε λύσεις «άλλου τύπου»,σε κοινωνίες με πολίτες χωρίς πολιτικά δικαιώματα.
Γι’αυτό και με κάθε τρόπο γίνεται προσπάθεια να φτάσει ο ίδιος ο πολίτης στο σημείο να απηυδήσει με τον Κοινοβουλευτισμό.

Θα το δώσουμε με ένα παράδειγμα και θα κλείσουμε εδώ:
Το νομοσχέδιο για τον αυτοπροσδιορισμό του φύλου,θα μπορούσε να είχε περάσει χωρίς να ακουστεί καν.
Στην ουσία του δε διαφωνούσε ούτε η ΝΔ (διαφωνούσε μόνο στην ηλικία,από τα 15 στα 18).
Αντίθετα έγινε ένας χαμός,ένας μιντιακός καθημερινός βομβαρδισμός στο σπίτι του μέσου πολίτη,γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα σκανδαλιζόταν.Ότι δε θα του άρεσε κάτι τέτοιο,με σκοπό (ίσως) να τον φέρουν στο τέλος σε μια τέτοια κατάσταση ώστε να παίζει παλαμάκια στον δικτάτορα που θα έρθει.

Με τη μόνη διαφορά με τους δικτάτορες του Μεσοπολέμου (Μουσολίνι,Φράνκο,Χίτλερ,Μεταξά κά) ότι οι τωρινοί δε θα είναι τόσο φιλολαϊκοί,γιατί σκοπός τους δε θα είναι να παίξουν το ρόλο του αναχώματος στους Μπολσεβίκους αλλά να ρίξουν το βιωτικό επίπεδο των πολιτών.
Όμως όλα αυτά είναι ιστορίες επιστημονικής φαντασίας.
Έτσι  δεν είναι;