listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Η Αριστερά των Αγορών (χρήματος)

Από τον Αλέξη στον Μπιλ Κλίντον και από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες στον Ζορζ Πομπιντού.Η Αριστερά (με την ευρεία έννοια της) σαν δεκανίκι του διεθνούς κεφαλαίου.Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Η Αριστερά ιστορικά ή δηλώνει αντικαπιταλιστική ή το λιγότερο κοιτάζει με κριτική ματιά το σύστημα αυτό,του οποίου πυλώνας είναι οι αγορές χρήματος (money markets).
Με τη λογική αυτή λοιπόν θα έπρεπε οι πολιτικές όσων δηλώνουν «αριστεροί» να είναι εναντίον αυτών των αγορών και υπέρ του κόσμου της εργασίας.
Είναι όμως έτσι στην πράξη;
Εμείς θα δούμε μερικές ιστορικές επιλογές πολιτικών και ακτιβιστών που δήλωναν και δηλώνουν αριστεροί,μαζί με τις επιπτώσεις που είχαν στις κοινωνίες.
Δηλαδή ποιους ωφέλησαν και ποιους έβλαψαν.

Ο Αλέξης μας βγάζει στις Αγορές
Τα τρία δις θα τα πληρώσουμε εξήμισι.
Επιτέλους θα πάρουμε ξανά ρευστό από εκεί που το πουλάνε και όχι από το ΔΝΤ,δηλαδή από την παγκόσμια κοινότητα των κρατών ή τον Ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης,δηλαδή από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Έτσι κι αλλιώς πια κανένα κράτος δεν τυπώνει χρήμα ή τουλάχιστον αρκετό χρήμα,ώστε να καλύψει σε ρευστό τις ανάγκες του.Χρειάζεται να το πάρει από εκείνους που το δανείζουν με τόκο (σσ πουλάνε).
Έτσι η κυβέρνηση της -πρώτης φοράς- Αριστεράς θα βγει στις αγορές για να πάρει περίπου 3 δις ευρώ,τα οποία θα πληρώσουμε μόλις 6,5!
Έξι δις και μισό ο λογαριασμός για ένα ποσό των 3 δις που θα πάρει η χώρα.
Μια χαρά deal,ειδικά για αριστερό κόμμα.

Ο Αλέξης και τα capital controls
Ποιος άλλος θα τολμούσε να κλείσει τις τράπεζες για τους πολίτες,εκτός από ένα «αριστερό» κόμμα;
Κίνηση που ουσιαστικά έπνιξε την ντόπια μικρομεσαία επιχείρηση,που έτσι κι αλλιώς φυτοζωούσε εξαιτίας της κρίσης.Μετά ήρθαν και τα capital controls (μαζί με τους τρελούς φόρους) για να κάνουν τον περιπτερά,τον ψιλικατζή,το μίνι μάρκετ,το βιοτέχνη,τον έμπορο με το μαγαζάκι του να παρακαλάει να κλείσει μήπως και γίνει υπάλληλος της ξένης αλυσίδας που θα έρθει να ανοίξει μαγαζιά στη θέση τη δική του.
Γιατί αυτό ήταν απ’την αρχή το πλάνο.
Κλείσιμο των μικρών και μεσαίων δομών για να έρθει το μεγάλο ξένο κεφάλαιο και να «επενδύσει» στην Ελλάδα (και στις άλλες χώρες της «κρίσης»).Η εταιρία με την αλυσίδα ταξί,οι εταιρίες με τις αλυσίδες φαρμακείων,σούπερ μάρκετ,πολυϊατρείων,παροχής νομικών υπηρεσιών κτλ

Ο ΓΑΠ φέρνει το ΔΝΤ
Αφού ξεκινήσαμε με την ελληνική κρίση να μην ξεχάσουμε και τον ΓΑ Παπανδρέου.
Αριστερό (κατά δήλωση του),δημοκράτη Σοσιαλιστή και πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Υπήρξε ο άνθρωπος που άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου στην Ευρώπη,κυρίως στις περιφερειακές χώρες,που από το 2010 βρίσκονται σε κρίση και δεν έχουν ξεπεράσει ακόμη,ασχέτως όσων λένε τα ΜΜΕ της χώρας μας.Το ποιους ωφέλησε αυτή η κρίση,θα το καταγράψουν οι ιστορικοί του μέλλοντος.Σίγουρα πάντως όχι τους λαούς,των οποίων τα συμφέροντα θα έπρεπε να υπερασπίζεται ένας «σοσιαλιστής» ηγέτης,(τα εισαγωγικά τα βάζετε είτε στο σοσιαλιστής,είτε στο ηγέτης,είτε και στα δύο μαζί»).

Κλίντον ο πρόεδρος της Παγκοσμιοποίησης
Ο Μπιλ Κλίντον ένας πρόεδρος με ριζοσπαστικό λόγο,σχεδόν «κομουνιστής» για τους Ρεπουμπλικανούς,με G.Stefanopoulos,Bob Reich και άλλους ανθρώπους με προοδευτικό προφίλ δίπλα του και έμεινε στην Ιστορία γιατί υπήρξε ο πρόεδρος της Παγκοσμιοποίησης.
Με τον Κλίντον έχουμε την αρχή των κυβερνήσεων σοσιαλδημοκρατών που εφάρμοσαν τις πιο σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές.Ακολούθησαν Μπλερ,Σρέντερ,Πρόντι… ο δικός μας Σημίτης και όλοι εκείνοι οι «κεντροαριστεροί» που έβαλαν το χεράκι τους για να έρθει η κρίση που ζούμε σήμερα.

Σρέντερ ο καγκελάριος της λιτότητας
Ο «προοδευτικός» Σρέντερ στη Γερμανία υπήρξε ο καγκελάριος που συμπίεσε το κόστος εργασίας στη χώρα του,παγώνοντας για μια 10ετία τους μισθούς των εργαζομένων.
Θα μπορούσε να το κάνει ποτέ αυτό ένας Χριστιανοδημοκράτης;Ένας Φιλελεύθερος;
Όχι φυσικά.Τέτοιες πολιτικές μόνο οι «σοσιαλδημοκρατές» μπορούν να εφαρμόσουν.Με κερδισμένο το κεφάλαιο και χαμένο τον κόσμο της εργασίας.
Στην περίπτωση της λιτότητας του Σρέντερ,χαμένοι εκτός από το γερμανικό λαό,βγήκαν και οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης,κυρίως της λεγόμενης «περιφέρειας»,πληρώνοντας το τίμημα με την κρίση των τελευταίων 7-8 ετών.


Ο Ζωρζ Πομπιντού βάζει τέλος στον «ήπιο» καπιταλισμό

Ο Γάλλος πρόεδρος,θεωρητικά τουλάχιστον, ανήκε στη γαλλική αριστερά,παρόλα αυτά όμως η πολιτική του κίνηση να στείλει ένα πολεμικό πλοίο στις ΗΠΑ γεμάτο δολάρια προκειμένου να γίνει ανταλλαγή με χρυσό,έφερε την de facto κατάργηση της συμφωνίας του Bretton Woods.
Με την συγκεκριμένη συμφωνία το 1944 είχαν οριστεί οι σταθερές ισοτιμίες των νομισμάτων 44 χωρών (μέσα σε αυτές και της Ελλάδας) ως προς το δολάριο,με το αμερικάνικο νόμισμα να είναι μετατρέψιμο σε χρυσό.
Ο Πομπιντού λοιπόν έστειλε ένα πλοίο δολάρια προκειμένου να πάρει πίσω τον χρυσό που αντιστοιχούσε στην ποσότητα των δολαρίων,κάτι που οι ΗΠΑ δε θα μπορούσαν να αποδεχτούν γιατί απλούστατα η ποσότητα των δολαρίων που είχαν τυπώσει δεν αντιστοιχούσε στον όγκο του χρυσού που κατείχαν.Έτσι ο Νίξον κατάργησε μονομερώς τη συμφωνία και γύρισε σελίδα.
Η νέα σελίδα είναι το σύστημα που γνωρίζουμε σήμερα,με την χρηματιστικοποίηση του καπιταλισμού,την κυριαρχία των χρηματαγορών και τα σχετικά,που ειδικά μέσα στην κρίση έγιναν οι καθημερινότητα μας.
Σε κάθε περίπτωση,με την κίνηση του Πομπιντού το 1971,έδωσε τέλος στον ήπιο μεταπολεμικό καπιταλισμό  και περάσαμε σε αυτό που λίγο-πολύ ζούμε σήμερα.
Ποιος ευνοήθηκε;
Δείτε τα κέρδη των αγορών και τα χρέη των κρατών και των πολιτών και θα καταλάβετε.

Ερυθρές Ταξιαρχίες
Εντάξει οι Ε.Τ. δεν ήταν πολιτικό κόμμα,απλά δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε ότι η δολοφονία του Άλντο Μόρο το 1978 μόνο επαναστατική πράξη που δεν ήταν.
Οι κυβερνήσεις του χριστιανοδημοκράτη Μόρο (δεκ.΄60 και ’70) υπήρξαν  οι τελευταίες που τύπωσαν κρατικό χαρτονόμισμα (έκδοση Aretusa και Μercurio,1967 και 1974).Έκτοτε η γειτονική μας χώρα πέρασε εξολοκλήρου στον δανεισμό από τις Αγορές.Σήμερα χρωστάει μερικά τρις ευρώ.

Μάης ’68
O Μάης του ’68 ήταν ο πρόδρομος του τέλους του «ήπιου» καπιταλισμού της περιόδου του Μπρέτον Γουντς.Από τα γεγονότα του Μάη του ’68 είχαμε την πτώση του Ντε Γκολ και την αναρρίχηση στην προεδρεία της Γαλλικής Δημοκρατίας του Ζωρζ Πομπιντού.
Το βασικότερο όμως είναι ότι με την εξέγερση των φοιτητών,έλαβε τέλος το πείραμα της μεταπολεμικής δυτικής κοινωνίας.Η δωρεάν παιδεία,οι καλές συνθήκες εργασίας,τα καλά μεροκάματα.
Αφού η πρώτη γενιά μετά τον πόλεμο,που είχε την τύχη να ζει σε έναν κόσμο πολύ καλύτερο από εκείνο των γονιών της δεν ήταν ευχαριστημένη και βγήκε στους δρόμους,ας της ρίξουμε ναρκωτικά,ας της αυξήσουμε τις ώρες εργασίας,ας πάμε να επενδύσουμε σε περιοχές του πλανήτη που οι νέοι δεν εξεγείρονται και δουλεύουν όσες ώρες τους ζητηθεί,ας πούμε στην Άπω Ανατολή.
Κλείνοντας να θυμίσουμε ότι από τη γενιά του Μάη βγήκαν σημαντικά φυντάνια όπως ο Ζίζεκ,ο Κον-Μπετί ή ο δικός μας…Πάγκαλος.

Εμείς θα κλείσουμε με την άποψη του θεωρητικού του μαρξισμού, Ρεζί Ντεμπρέ,που δέκα χρόνια μετά τον Μάη,είπε ότι :
«οι εξεγερμένοι του ’68 εξαπατήθηκαν ως προς τον προορισμό τους όπως ο Χριστόφορος Κολόμβος μπέρδεψε την Αμερική με τις Ινδίες. Σαλπάροντας για την Κίνα του Μάο, προσγειώθηκαν στις ακτές της Καλιφόρνια όπου οι πολλές φανταχτερές ψευδαισθήσεις του New Age θεοποιούσαν την ανάπτυξη του Εγώ παραβλέποντας τα δεσμά του καπιταλισμού και την ανάγκη για συλλογική δράση».


[Φωτό: Παρίσι Μάης του ’68.Πίσω από τον κύριο με το καροτσάκι,ο Θ.Πάγκαλος]

ΑΝΤί-
Athletic Radio 104,2 // www.athleticradio.gr/live-radio/
Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή  18.00-19.00
Τρίτη-Πέμπτη 18.00-20.00