listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Τουρισμός του δίφραγκου

Τουρίστες με τη σέσουλα.Η υπουργός Κουντουρά μιλά για 4 εκατ. μόνο στην Κρήτη.Δεν χρειαζόταν να μας το πει.Τους βλέπουμε κάθε βδομάδα στη…λαϊκή που ψωνίζουν πατάτες.Low Budget τουρισμός.Πιο low δε γίνεται. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Η υπουργός Τουρισμού στην Κρήτη να δηλώνει ότι απογειώνεται ο τουρισμός στη Μεγαλόνησο αλλά και συνολικά στη χώρα και εσύ να διαβάζεις για κλοπές,απλήρωτους λογαριασμούς σε εστιατόρια και άλλα πολλά επεισόδια από τουρίστες.
Τους ίδιους ή του ίδιου επιπέδου τουρίστες που σε γκρουπ στο facebook γράφουν εμετικά σχόλια για το νησί,τους αρχαιολογικούς του χώρους που «δεν αξίζει τον κόπο να επισκεφτείς την Κνωσό» αφού «ένα εισιτήριο (σσ. μαζί με επίσκεψη στο Αρχ.Μουσείο Ηρακλείου) κάνει 16 ευρώ».
Πολλά λεφτά.Λογικό αν σκεφτεί κάποιος ότι ο συγκεκριμένος τουρίστα για να έρθει από την Ιταλία στην Κρήτη με γνωστή αεροπορική low cost εταιρία,μπορεί να πλήρωσε λίγο περισσότερα χρήματα.
Άρα 16 ευρώ για να επισκεφτεί το παλάτι του Μίνωα και το αντίστοιχο Μουσείο του πιο αρχαίου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού,είναι υπέρογκο ποσόν.

Ας μιλήσουμε ξεκάθαρα επιτέλους.
Θα πρέπει να διαλέξουμε τι τουρισμό θέλουμε.
Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το tutti frutti.ο τουρίστας που πηγαίνει στα πανάκριβα 5άστερα και ο άλλος που έρχεται με την φτηνή αεροπορική εταιρεία με ένα 20άρικο και πηγαίνει φιλοξενούμενος σε κάποιον ή κάποια που γνώρισε στο Couchsurfing ή σε κάποια άλλη παρόμοια σελίδα δωρεάν φιλοξενίας.

Δεν είναι «ρατσιστικό» αυτό,ούτε και «φιλελέ» παρότι ακούγεται έτσι και το ξέρω.
Πρέπει να δούμε τι κερδίζουμε σαν χώρα από αυτή την ιστορία.
Αν είναι να έρχεται ο άλλος στο τζάμπα,να κοιμάται σε σλίπιν-μπαγκ κάπου σε μια ακρογιαλιά του νότου ή φιλοξενούμενος κάποιου που έκανε το κονέ στο διαδίκτυο και να τρέφεται κλέβοντας περίπτερα ή ψαρεύοντας κανένα ψάρι από τη θάλασσα και κάνοντας «σόπινγκ» πατάτες στη Λαϊκή των Πατελών (είχαμε ασχοληθεί με το θέμα πριν από καιρό στο Athletic and the City),τότε συγγνώμη αλλά μπαίνουμε μέσα σαν Ελλάδα.

Ο καθένας μας αφήνει πίσω του σκουπίδια που πρέπει να διαχειριστεί με κόστος η τοπική κοινωνία και φυσικά καταναλώνει φυσικούς πόρους και ενέργεια (κοστίζουν και αυτά επίσης).
Αν είναι λοιπόν να έρχεται και να μην αφήνει ούτε δίφραγκο,είναι προφανές ότι είναι φύρα για την Κρήτη,την Ελλάδα και το λαό της,που περιμένει να ζήσει από αυτόν τον τομέα της οικονομίας.
Ειδικά όταν τον πλούσιο τουρίστα τον έχει το μεγάλο ξενοδοχείο με all inclusive πακέτα και η τοπική κοινωνία παίρνει τους τουρίστες σαν το ζευγάρι  που δεν πλήρωσε στα Χανιά το εστιατόριο -αφού έφαγε φυσικά- γιατί δεν είχε iceberg η σαλάτα του ή τους άλλους (πάλι στην Κρήτη),που έσπασαν το ψυγείο του αρτοποιείου για να κλέψουν μπίρες και σάντουιτς.

«Κοινωνικός τουρισμός» για τους ξένους

Σε μια εποχή που ο κοινωνικός τουρισμός για τους Έλληνες εργαζόμενους και συνταξιούχους έχει συρρικνωθεί αισθητά λόγω της κρίσης,να μετατρέπεται η χώρα σε ένα απέραντο κοινωνικό τουριστικό προορισμό των απανταχού απένταρων,δε νομίζω ότι είναι σωστό για τους Έλληνες.
Γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς η κάθε χώρα έχει καθήκον να κοιτάξει το συμφέρον πρώτα των δικών της πολιτών.Αυτό είναι το φυσιολογικό.

Δεν έχουμε τίποτα με κανέναν,απλά με τους τουρίστες που  κυκλοφορούν φέτος,περισσότερο από ποτέ,όχι μόνο δεν πρόκειται να έχουμε οικονομικό κέρδος αλλά ούτε και σε επίπεδο επικοινωνίας και διαφήμισης της χώρας.Γιατί είναι δεδομένο ότι όταν γυρίσουν στις πατρίδες τους,οι περισσότεροι,θα δυσφημίζουν την Ελλάδα.Μπείτε σε διαδικτυακά γκρουπ της Κρήτης ή των ελληνικών νησιών γενικότερα και διαβάστε σχόλια.


Ματαίωση

Είναι αυτό το συναίσθημα που στην ψυχολογία λέγεται «ματαίωση».
Πηγαίνεις κάπου που νομίζεις ότι με τρεις δεκάρες θα περάσεις ζωή και κότα και βλέπεις ότι οι τιμές δεν είναι τόσο χαμηλές,οπότε βρίσκεσαι να τρως ένα σάντουιτς τη μέρα και μια σαλάτα δια πέντε.Όταν γυρίζεις στην πατρίδα σου,βρίζεις τον τόπο αυτό.Είναι ανθρώπινο.

Η ματαίωση ισχύει επίσης και στην περίπτωση της μεσόκοπης Ευρωπαίας που έρχεται στο ελληνικό νησί με όνειρα για κρεπάλες με κάποιον ντόπιο μελαχρινό και επειδή κανείς δεν της δίνει τη σημασία που θα περίμενε,μετά την επιστροφή της βρίζει κι εκείνη τους Έλληνες και την Ελλάδα.Για διαφορετικό λόγο αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Όσο για αυτό το τελευταίο παράδειγμα,δεν επιδέχεται αμφισβήτησης,μιλάω από προσωπική εμπειρία.

Η λέξη-κλειδί λοιπόν είναι η επιλογή.