listen live
ακούτε τώρα: 00:00 - 07:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

listen live
ακούτε τώρα: 00:00 - 07:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

ακολουθεί: 07:00-13:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

e-radio logo

Αν ο ΓΑΠ ήταν ο Νίξον

Φανταστείτε αντί για Καστελόριζο να είχε υπάρξει ένα «Σοκ Παπανδρέου» όπως εκείνο το ιστορικό «Σοκ του Νίξον». Όμως δυστυχώς για την Ελλάδα το 2010 δεν ήταν 1971. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

 

Τι  είναι το Nixon Shock;

 

Η συνθήκη που προέκυψε από τη σύνοδο του Μπρέττον Γουντς είχε δημιουργήσει τα δεδομένα για την ανάπτυξη και την ανοικοδόμηση από τις καταστροφές του πολέμου των χωρών του δυτικού (τότε) κόσμου.
Τα εθνικά νομίσματα είχαν μια σταθερή ισοτιμία και ήταν συνδεδεμένα με το δολάριο και εκείνο με τον χρυσό.
Τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο η Αμερική εκμεταλλεύτηκε το ότι οι βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης και η Ιαπωνία είχαν κατεστρεμμένες τις υποδομές τους από τον πόλεμο,άρα ήταν η μοναδική που μπορούσε να έχουν μια ισχυρή βιομηχανική παραγωγή και να πουλούν τα προϊόντα τους στον υπόλοιπο κόσμο.
Αυτό κάποια στιγμή τέλειωσε.
Ήδη από τη δεκαετία του ’60 χώρες όπως η Δ.Γερμανία και η Ιαπωνία είχαν κυριαρχήσει στην αγορά παγκόσμια,κάνοντας την οικονομία των ΗΠΑ να είναι ελλειμματική.
Έτσι οι ΗΠΑ τύπωναν δολάρια για πλήρωναν τα ελλείμματα τους,γεμίζοντας τα ταμεία των υπόλοιπων χωρών με το χαρτονόμισμα τους.

Επειδή θεωρητικά το κάθε δολάριο ήταν μετατρέψιμο σε κάποια συγκεκριμένη ποσότητα χρυσού με βάση τη συνθήκη του Bretton Woods,ο τότε αριστερός πρόεδρος της Γαλλίας Ζωρζ Πομπιντού αποφάσισε να γεμίσει ένα γαλλικό πολεμικό καράβι με δολάρια και να το στείλει στην Αμερική για να το ανταλλάξει με τον χρυσό που αναλογούσε.
Προφανώς αν η Αμερική αντάλλασσε τα δολάρια που θα της πήγαινε ο καθένας με χρυσό,θα κατέρρεε.Αυτό ήταν προφανές.Από την άλλη όμως με βάση τη συμφωνία από τη σύνοδο του Μπρέττον Γουντς ήταν υποχρεωμένη να το κάνει.

Ήταν Αύγουστος του 1971.
Ο Νίξον αποφάσισε να γυρίσει πίσω το γαλλικό καράβι,χωρίς χρυσό και de facto (εκ των πραγμάτων) να ακυρώσει τη συνθήκη του Bretton Woods.
Το δολάριο είχε αποσυνδεθεί με τον χρυσό και αυτή ήταν μια μονομερής κίνηση των ΗΠΑ.

Θεωρητικά τώρα μια τέτοια κίνηση τι θα έπρεπε να αποφέρει;
Μια τεράστια υποτίμηση του δολαρίου.
Η οικονομία των ΗΠΑ ήταν ελλειμματική,οι ποσότητες του δολαρίου που κυκλοφορούσαν ήταν τεράστιες,κανονικά θα έπρεπε το «χαρτί» να χάσει μέρος της αξίας του.Δεν έγινε όμως τίποτα.
Γιατί;
Γιατί δε συνέφερε τις ανταγωνίστριες χώρες των ΗΠΑ,που είχαν μεγάλες ποσότητες δολαρίων,αν το αμερικάνικο νόμισμα πήγαινε σε υποτίμηση, θα έχαναν κι εκείνες.
Οπότε αντί να πάμε σε μια κατάσταση lose-lose,όπου όλοι θα έβγαιναν χαμένοι,η γαλλογερμανική  περηφάνια πήγε περίπατο και όλα συνεχίστηκαν όπως πριν ή σχεδόν όπως πριν,γιατί το σύστημα γύρισε σελίδα και περάσαμε σε μια άλλη εποχή αλλά αυτό δεν είναι θέμα αυτού του άρθρου.

Αυτό που σχολιάζουμε εδώ είναι το ότι ούτε το δολάριο υποτιμήθηκε,ούτε οι ΗΠΑ έχασαν την πρωτοκαθεδρία τους στον δυτικό (τότε) κόσμο,επειδή ήταν ελλειμματική οι οικονομία τους και οι ανταγωνιστές τους είχαν γίνει πλεονασματικοί,ούτε επειδή χρωστούσαν και είχαν χρέος.
Και μην πει κάποιος ότι οι ΗΠΑ ήταν μεγάλο καράβι γιατί  «μεγάλα καράβια -μεγάλες φουρτούνες» λέει ο κόσμος.Εμείς που είμαστε ένα καΐκι γιατί έπρεπε να ανοιχτούμε χωρίς δεύτερη σκέψη;
Αυτό είναι το ερώτημα.

http://www.ethnos.gr/giorgos_delastik/arthro/pos_esose_tis_ksenes_trapezes_o_g_papandreou-63712984/

ΓΑΠ shock

Δεν ρωτάμε γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου το 2010 πήρε την απόφαση να μην πάρει τα χρήματα (60 δις) που μας έδιναν οι αγορές και να στείλει τη χώρα στα χέρια του ΔΝΤ και των Γερμανών.
Αυτό θα το κρίνει η Ιστορία και (ελπίζουμε) κάποιο ειδικό δικαστήριο στο μέλλον.

Το ερώτημα είναι γιατί ακόμη και με την απόφαση να πάει στο ΔΝΤ και τη Γερμανία,δεν διαπραγματεύτηκε καλύτερα τους όρους για τη χώρα του.

Όπλα έχει και εκείνος που χρωστάει και ο ελλειμματικός στην οικονομία του.Ειδικά αν μια χρεοκοπία δική του θα είναι καταστροφική και για τους υπόλοιπους. «Αν χρωστάς 100 χιλιάδες στην Τράπεζα,της ανήκεις.Αν χρωστάς 100 εκατομμύρια,σου ανήκει εκείνη» λένε οι Αμερικάνοι.
Το 2010 οι Γαλλογερμανικές  (και όχι μόνο) Τράπεζες ήταν γεμάτες με ελληνικά ομόλογα.
Αν τους λέγαμε «δεν πληρώνω και χρεοκοπώ εντός ευρώ»,σίγουρα τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά από αυτό που έγινε και πήγαμε το 2015 να τους απειλήσουμε και ενώ ήδη είχαν λάβει τα μέτρα τους και είχαν ξεφορτωθεί τα ελληνικά ομόλογα.

Προφανώς και η Ελλάδα δεν είναι Αμερική,ούτε ο ΓΑΠ είναι Νίξον για να απειλεί και να κάνει κινήσεις μονομερώς,δεν λέμε αυτό.Λέμε όμως ότι τα ψευτο-ηθικά διλήμματα που μας έβαζαν στο μυαλό εκείνη την εποχή τα ντόπια ΜΜΕ και οι συστημικοί μας πολιτικοί,τα τσιτάτα του στιλ «δεν είναι σωστό να απειλούμε τους ξένους»,»είναι ντροπή να μην πληρώσουμε το χρέος μας»,»δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ στην Ιστορία» και άλλα παρόμοια,δεν στηρίζονται πουθενά.
Η Ιστορία και οι σχέσεις των χωρών είναι γεμάτες από απειλές,εκβιασμούς,μπλόφες και φυσικά πάνω απ’όλα: συμφέροντα.
Και απ’ότι φαίνεται τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού δεν τα προασπίστηκε η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου τη διετία ’09-’10.
Ευχόμαστε να βγουν περισσότερα στοιχεία από εκείνη την περίοδο και να αποδειχτεί ότι έχουμε εμείς λάθος.