listen live
ακούτε τώρα: 20:00-22:00

Θύρα 8 - (Μανώλης Σαρρής)

listen live
ακούτε τώρα: 20:00-22:00

Θύρα 8 - (Μανώλης Σαρρής)

ακολουθεί: 00:00 -08:00

Athletic Music - (Athletic Radio 104,2)

e-radio logo

Κρίση έχουμε.Λύσεις δεν έχουμε

«Θέλουμε να μας προτείνεις λύσεις για την κρίση» μου είπε ένας ακροατής την Παρασκευή.Αυτή είναι δουλειά των πολιτικών μας,που (θεωρητικά) πληρώνονται για να βρίσκουν τις λύσεις,όχι δική μου.Εμένα μου αρκεί να καταλάβει ο μέσος άνθρωπος τι έχει συμβεί και θα βρει μόνος του τον δρόμο. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Παρότι στο ΑΝΤί-  δεν βγάζω τηλέφωνα,κυρίως λόγω του περιορισμένου χρόνου της εκπομπής.
Σε μια ώρα τι να πρωτοπείς και τι να πρωτοσχολιάσεις.
Την επικαιρότητα,τα πρωτοσέλιδα,τα διεθνή θέματα;
Να παίξεις τα ηχητικά με τους VIPs -και όχι μόνο- και να τα σχολιάσεις;
Δεν προλαβαίνω να έχω και ακροατές στον αέρα.

Καμιά φορά όμως κάνω και μια εξαίρεση στον κανόνα,όπως την περασμένη Παρασκευή.
Βγήκε λοιπόν στον αέρα ο Γιάννης και μου είπε ότι θα πρέπει να αλλάξω θεματολογία και να το πάω περισσότερο στο επίπεδο των λύσεων.
Δηλαδή να περάσω από τις διαπιστώσεις στις προτάσεις,στο πώς θα βγούμε από την κρίση,γιατί πια όλος ο κόσμος έχει πάρει χαμπάρι την απάτη της όλης κατάστασης και δεν χρειάζεται να γυρίζει η εκπομπή γύρω από αυτό.

(Το τηλεφώνημα του Γιάννη)


Τι προτάσεις να κάνω;

Φίλε Γιάννη,αφενός δεν είμαι ψώνιο για να νομίζω ότι μπορώ να προτείνω λύσεις για ένα τόσο μεγάλο και πολυεπίπεδο ζήτημα,όπως είναι αυτό της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Αφετέρου δεν είναι η δουλειά μου αυτή.

Αυτή κανονικά είναι η δουλειά των πολιτικών μας,οι οποίοι πληρώνονται για να λύνουν τα προβλήματα μας.Ή έτσι θα έπρεπε να γίνει,τέλος πάντων.
Αυτή θα ήταν η δουλειά και των Ακαδημαϊκών και των επιστημόνων των κλάδων που έχουν να κάνουν με την οικονομία,την κοινωνία,τις διεθνείς σχέσεις κτλ
Όχι δουλειά κάποιου που βγαίνει και κάνει μια εκπομπή σε ένα ραδιόφωνο ή γράφει κάποια άρθρα.
Θα ήταν γραφικότητα δηλαδή από την πλευρά μου,αν το πίστευα,για να στο πω απλά.

Δε θέλω να υποτιμήσω την Επικοινωνία και τη  δύναμη που μπορεί να έχει η διάδοση των ιδεών και των απόψεων σε μια κοινωνία.
Απλά ακόμη κι αν είχα λύσεις για ένα τέτοιο θέμα και έβγαινα να τις έλεγα μία-μία…

Α.Τι δύναμη θα είχαν για να αλλάξουν τα πράγματα σε ένα ζήτημα παγκόσμιας κλίμακας όπως αυτό της κρίσης;
Άλλο να κάνεις προτάσεις για θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης,της πόλης σου,του νησιού  σου,που στο φινάλε αρκεί να σε ακούσει κάποιος αυτοδιοικητικός και ίσως να πάρει την ιδέα σου και να την κάνει πράξη και άλλο να μιλάς για θέματα των οποίων η τύχη δεν κρίνεται πολύ μακριά από εδώ.

Β.Και πες ότι εγώ έβγαινα και πρότεινα συγκεκριμένα σημεία,πιστεύεις ότι θα περνούσαν στον πολύ κόσμο; Θα τα καταλάβαινε;
Εγώ σου λέω ότι το 80% των συμπολιτών μας δεν έχει πάρει ακόμη χαμπάρι το τι έχει συμβεί.
Άλλος πιστεύει ότι «ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητες μας»,άλλος ότι «οι πολιτικοί τα φάγανε» (τα …δις;),άλλος ότι «χρωστάμε και είναι ντροπή μας,οι άλλοι δεν χρωστάνε» και άλλα παρόμοια.

Και μιλάμε για τους σοβαρούς συμπολίτες μας,γιατί υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν σε Νεφελείμ,σε γέροντες που προφητεύουν,σε τρισεκατομμύρια που μας ανήκουν επειδή είμαστε Έλληνες και βρίσκονται σε κάποια Τράπεζα του εξωτερικού και άλλα παρόμοια.

[φωτο: Αυτό γυρίζει από χτες στο facebook.Το «άρθρο» δεν είναι γραμμένο καν σε site,αλλά σε μια πλατφόρμα ελεύθερου τρολλαρίσματος.Ο κόσμος όμως φαίνεται να το πιστεύει.]

Κρίση έχουμε,την χειρότερη από την εποχή του Μεσοπολέμου και μετά.
Ο κόσμος είναι μπερδεμένος,δεν έχει καθαρή εικόνα για το τι έχει συμβεί.
Πριν πάμε στις λύσεις,το βασικό είναι να καταλάβει με όσο γίνεται πιο απλό (αλλά όχι απλοϊκό) τρόπο το πλαίσιο και να ξεσκεπάσουμε τα ψέμματα όσων προσπαθούν να ρίξουν το φταίξιμο στον κόσμο και όχι στον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας.

Οι λύσεις δεν μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες που είχαν εφαρμοστεί την τελευταία φορά που είχαμε κάτι ανάλογο,δηλαδή στο Μεσοπόλεμο.
Ενίσχυση της Εργασίας
Ενίσχυση του εισοδήματος του κόσμου για να μπορεί να υπάρξει ζήτηση,άρα και ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.
Διαγραφή μέρους των χρεών,ώστε να αυξηθεί η ρευστότητα στην αγορά ή αν δεν είναι εφικτό,εναλλακτικό χρήμα,χωρίς τόκο,προφανώς κρατικό.

Όλα αυτά που έχουν ξαναγίνει στο παρελθόν σε ανάλογες συνθήκες.
Βέβαια εκτός από αυτά,τα θετικά για εμένα,έγιναν και πολλά αρνητικά.
Με κυριότερο τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ας ευχηθούμε ο πόλεμος να μην είναι η λύση για τον τερματισμό της κρίσης,αυτή τη φορά.