listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Μια φορά κι έναν καιρό στο Μενίδι

Όταν ο Ευαγγελάτος ανακαλύπτει το γκέτο του Μενιδίου το 2017,ενώ οι συγκρούσεις των διαφόρων «φυλών»,τα ναρκωτικά και η εγκληματικότητα της περιοχής έχουν γίνει ταινία 20 χρόνια πριν.Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Once upon a time in Menidi
Το γνωστό μας Μενίδι,τις Αχαρνές,στα (βόρειο)δυτικά της Αθήνας.
Εκεί που σοκαρισμένος ο δημοσιογραφικός κόσμος της χώρας ανακάλυψε ότι γίνεται εμπόριο ναρκωτικών,όπλων και ό,τι άλλο παράνομο παίζει στην πιάτσα.
Το  ανακάλυψε το 2017,γιατί τώρα το έφερε η κουβέντα,τώρα έκατσε η δολοφονία (και όχι «θάνατος» που λένε και γράφουν) του μικρού παιδιού μέσα στο Δημοτικό Σχολείο από την αδέσποτη σφαίρα.

Βέβαια «άβατο» είναι η περιοχή εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Με φυλετικές συγκρούσεις ανάμεσα σε ντόπους,Τσιγγάνους και Ρωσοπόντιους.
Με ναρκωτικά,πορνεία,νταβατζιλίκι.
Καταστάσεις γνωστές και σε κόσμο που δε ζει εκεί,που δε ζει καν στο Λεκανοπέδιο,που όμως εντελώς τυχαία διέφευγαν της προσοχής του ελληνικού Τύπου,που ως συνήθως,ασχολείται με ό,τι να ναι θέματα εκτός από τα σημαντικά,ενώ ακόμη κι όταν ασχολείται μ’αυτά το κάνει με τρόπο ισοπεδωτικό,για το σόου και μόνο δηλαδή και για να αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης όταν χρειάζεται κάτι τέτοιο.

Όπως Ζωνιανά

Θυμηθείτε την περίπτωση των Ζωνιανών,δέκα χρόνια πριν,τότε που ενώ η Ελλάδα είχε υπερχρεωθεί,ο Καραμανλής έκανε τσαμπουκάδες στο ΝΑΤΟ και είχαμε ένα σορό άλλα θέματα,τα κανάλια και οι εφημερίδες ασχολούνταν  πάνω από ένα μήνα με την «Κρήτη άντρο ανομίας» (!),το «άβατο των Ζωνιανών» και όλα αυτά που  έλεγαν και έγραφαν οι διάφοροι «δαιμόνιοι» ρεπόρτερς,υποψήφιοι για (μ)Πούλιτζερ.Μέχρι που ξεθύμανε το ενδιαφέρον και πήγαμε όλοι παρακάτω.

Μια απ’τα ίδια και με το Μενίδι τώρα.
Το πουλήσαμε όσο πουλιόνταν και μετά άντε γεια,πάμε στην επόμενη τραγωδία να κάνουμε πάρτι.
Η κατάσταση στη δυτ.Αττική (και όχι μόνο) θα παραμείνει ως έχει.Όπως έμεινε και στα Ζωνιανά τότε,μέχρι που ήρθε η κρίση για να μειώσει την πελατεία και να ρίξει το εμπόριο των όπλων και των ναρκωτικών.Γιατί η φτώχεια χτυπάει και το νταβατζιλίκι,ως γνωστόν.

Βασικά χτυπάει κυρίως αυτό.
Όταν στην Κρήτη έτρεχε το χρήμα υπήρχαν και οι θύλακοι της παρανομίας για να κινούν τα νήματα της συγκεκριμένης (παρα)οικονομίας.Όταν τέλειωσε το ρευστό,τέλειωσε (σε μεγάλο βαθμό) και η συγκεκριμένη αγορά.
Το ίδιο θα γίνει μετά από μερικά χρονάκια κρίσης και στην Αθήνα,που κρατάει ίσως λόγω μεγέθους.
Το Μενίδι θα ξαναγίνει μια λαϊκή γειτονιά,ήσυχων μεροκαματιάρηδων,όταν στην Αθήνα η φτώχεια θα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που κανείς δε θα ψάχνεται για (ακριβά) ναρκωτικά ή άλλα ανάλογα προϊόντα και υπηρεσίες.
Μαφία είχαμε στην Αμερική του οικονομικού μπουμ των αρχών του προηγούμενου αιώνα αλλά στην πάμφτωχη Ελλάδα εκείνης της εποχής όλα ήταν ήσυχα.Η Γκόλφω πήγαινε στην βρύση να γεμίσει την στάμνα της και ο Τάσος σαλάγαγε τα πρόβατα του στη ραχούλα.

Η εγκληματικότητα πάει χέρι-χέρι με την οικονομική ανάπτυξη αυτού του τύπου,»give’em what they want» (δώστους ό,τι γουστάρουν).
Με τον υπερκαταναλωτισμό προϊόντων και υπηρεσιών,που επειδή κάποια απ’αυτά δεν τα έχει νόμιμα η κοινωνία,αναγκαστικά αναλαμβάνουν κάποιοι παράνομοι να τα σπρώξουν στην αγορά.

«Από την Άκρη της Πόλης»

Ταινία του 1998 που περιγράφει την κατάσταση στο Μενίδι και την ευρύτερη περιοχή.
Ρωσοπόντιοι που πλακώνονται με τις άλλες «φυλές»,νταβατζιλίκι,ναρκωτικά,πορνεία.
Η ελληνική δημοσιογραφία ανακάλυψε το σκηνικό με καθυστέρηση 20 χρόνων.
Τον (μ)Πούλιτζερ,λοιπόν!

Τον Σπύρο Αλεξάκη τον ακούτε καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή,4 με 5,στον Athletic Radio 104,2