listen live
ακούτε τώρα: 17:00-19:00

Σύνδεση με Real fm - (Γιώργος Γεωργίου)

listen live
ακούτε τώρα: 17:00-19:00

Σύνδεση με Real fm - (Γιώργος Γεωργίου)

ακολουθεί: 19:00-20:00

"Κορίτσια για Μπάλα" - Αντζελίνα Μαυράκη και Ειρήνη Άγα

e-radio logo

Το τελευταίο Μνημόνιο (μέχρι το επόμενο)

Μνημόνιο Νο.4 με 5 δις νέα μέτρα,που έρχονται να συμπληρώσουν τα μέτρα από τα προηγούμενα Μνημόνια,Μεσοπρόθεσμα και δε συμμαζεύεται.Όμως μαντέψτε ποια είναι η διαφορά:Αυτό το Μνημόνιο θα είναι το τελευταίο!Δεν το πιστεύετε; Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

«Η φοροδοτική ικανότητα των μισθωτών έχει εξαντληθεί» δήλωνε σε εκπομπή του συγχωρεμένου του Alter το 2011 ο αντιπρόεδρος της τότε κυβέρνησης,Θεόδωρος Πάγκαλος.
Με στιλ κατηγορηματικό,που έδινε ελπίδα σε σένα τον μισθωτό ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας έχει καταλάβει σε τι τούνελ σε έχει βάλει και είναι πρόθυμο να κάνει τα πάντα για να σε βγάλει πάλι έξω στο φως.

Τελικά από την εξέλιξη των πραγμάτων καμιά ελπίδα δεν υπήρχε να δεις τον ήλιο ξανά.Ούτε το 2011,ούτε το ’12.το ’13,το ’14,ούτε το Γενάρη του ’15 παρότι η ελπίδα ερχόταν αγκαζέ με το ΣΥΡΙΖΑ.
Φυσικά ούτε και τώρα με το νέο ορόσημο του 2021.
Για πολλά χρόνια ακόμη θα σου δείχνουν μια λάμπα αναμμένη και θα σου λένε ότι είναι το φως της εξόδου από το τούνελ.
Καμία ελπίδα δεν υπάρχει.Και γιατί να υπάρχει δηλαδή;
Αν ήταν να σε βάλουν στα Μνημόνια και στην αιματηρή λιτότητα για να σε βγάλουν τον επόμενο χρόνο,δε θα σε έβαζαν καθόλου.
Η λακκούβα που έπεσε το Σύστημα στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα είναι τόσο μεγάλη,που για να βγει χρειάζεται πολύ αίμα.
«Λίπασμα για να ανθίσει το λουλουδάκι του Καπιταλισμού»,που λέμε και στην εκπομπή κάθε απόγευμα στον Athletic Radio 104,2 και δεν το λέμε για αστείο.

 

Ο Καπιταλισμός έχει σαν σύστημα θετικά σημεία αλλά έχει και κάποια αρνητικά.
Το κυριότερο είναι ότι βασίζεται πάνω στην αέναη κερδοφορία.
Κέρδος πάνω στο κέρδος.
Η απόδοση του κεφαλαίου πρέπει πάντα να αυξάνει και όταν πέφτει (η απόδοση, η κερδοφορία),τότε έχουμε μείωση επενδύσεων και κεφάλαια που «κάθονται»,με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την οικονομία,τις θέσεις εργασίας και την κοινωνία συνολικότερα.

Αέναη Κερδοφορία

Είναι δυνατόν όμως να έχουμε για πάντα αυξανόμενο κέρδος;
Όπως λέει η κοινή λογική και τα απλά μαθηματικά,όχι.
Δεν μπορεί κάτι να αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο στην αιωνιότητα.
Κέρδος πάνω στο κέρδος δεν μπορεί να υπάρξει επ’άπειρον.
Φτάνει η στιγμή που η απόδοση πέφτει.Τότε οι πολλοί και μικροί πρέπει να χάσουν κάτι προκειμένου να κερδίσουν οι λίγοι και μεγάλοι για να αυξηθεί η περίφημη κερδοφορία τους και να ξαναπάρει μπροστά  η μηχανή της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Θα μου πείτε τώρα είναι υποχρεωτικό να συμβεί αυτό;Και γιατί οι προηγούμενες κρίσεις του μεταπολεμικού Κόσμου δεν ήταν τόσο σκληρές,όπως αυτή εδώ που ζούμε σήμερα;
Γιατί απλά στο τέλος κάθε οικονομικού κύκλου, το σύστημα έβρισκε άλλον καινούργιο κύκλο κερδοφορίας.
Σαν ηλεκτρονικά παιχνίδια που τελειώνεις την πίστα και πας στην επόμενη.

Έδωσε βάρος μετά τον Πόλεμο στην πραγματική οικονομία.Έχτισε σπίτια,δρόμους,νοσοκομεία,σχολεία…Όταν έφτασε στο σημείο του κορεσμού (εκεί στα 70s-80s) πέρασε στο Χρηματιστήριο,σπρώχνοντας τα μεγάλα πακέτα εκεί.
Όταν μάζεψε το χαρτί που μπορούσε,πέρασε στην επόμενη «πίστα»,στον τραπεζικό (υπερ)δανεισμό.
Δάνεια παντού και στους πάντες.Αυγατίζοντας το χρήμα και την κερδοφορία για τους μεγάλους παίκτες του τραπεζικού κεφαλαίου.
Κάποια στιγμή όμως και αυτή η «πίστα» τέλειωσε,αφού πρώτα χάρις στα τρικ των χρηματοοικονομικών παραγώγων (swaps) είχαν πάρει δάνεια μέχρι και οι αφροαμερικάνοι άνεργοι,ενώ τα κράτη σε παγκόσμιο επίπεδο είχαν αποκτήσει τόσα χρέη όσα δεν είχαν ποτέ στην ιστορία τους.

Με τους πάντες υπερχρεωμένους και τη νέα τεχνολογία του ίντερνετ να μην είναι τελικά η λύση που θα έβγαζε την οικονομία στο ξέφωτο,η κρίση σκάει την πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα.
Οπότε πάμε στο επόμενο βήμα:
Τι γίνεται στις κρίσεις όταν δεν υπάρχει εναλλακτική πίστα κερδοφορίας;
Οι πολλοί και μικροί χάνουν μέρος της περιουσίας τους για να αυξηθεί η κερδοφορία των μεγάλων και να αρχίσει πάλι να δουλεύει η μηχανή.
Ποιοι ήταν οι μικροί και αδύναμοι στην Ευρώπη;
Οι Νότιοι.
Οι Ανατολικοί είχαν γίνει λίπασμα ήδη από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα,μετά το ’89-’90,όταν τους γνωρίσαμε και στην Ελλάδα ως πάμφτηνα εργατικά χέρια (και όχι μόνο χέρια).Τώρα είναι η δικιά μας σειρά να γίνουμε «Αλβανοί».

Φτηνοί εργαζόμενοι για τη Γερμανία και τη Βόρεια Ευρώπη.Για να πέσει ακόμη περισσότερο το κόστος της εργασίας εκεί,που είναι ήδη σχετικά χαμηλό αφού στη Γερμανία έχουν να πάρουν αύξηση οι εργαζόμενοι εδώ και δυο σχεδόν δεκαετίες.
Αλλά δεν είναι μόνο τα φτηνά χέρια  από το Νότο.
Είναι και οι τζάμπα ελληνικές Τράπεζες,οι φτηνές ελληνικές επιχειρήσεις,τα φτηνά αεροδρόμια και τα λιμάνια,η φτηνή ελληνική γη για να «επενδύσουν» οι ξένοι.Για να βρει δηλαδή έδαφος για κερδοφορία το διεθνές κεφάλαιο,που «κάθεται».Γιατί είναι άλλο το περιθώριο κερδοφορίας όταν παίρνεις μετοχές μιας ελληνικής τράπεζας σε τιμές προ κρίσης και άλλο σε τιμές 2016.Δηλαδή μπιρ -παρά

 

Η ανάπτυξη θα έρθει σίγουρα

Το κόψιμο των συντάξεων,η αύξηση των φόρων,η μείωση των μισθών και γενικά το προτσές της φτωχοποίησης δε θα αναστραφεί άμεσα με τα νέα «μέτρα»,όπως προπαγανδίζουν οι κυβερνητικοί (της εκάστοτε κυβέρνησης).
Μόνο όταν το σύστημα θα έχει πάρει ό,τι έχει και δεν έχει η χώρα αυτή,αλλά και οι υπόλοιπες του Ευρωπαϊκού Νότου και η παγκόσμια οικονομία θα έχει περάσει τη φάση της απορρύθμισης,τότε θα έρθει η «ανάπτυξη» και εδώ σε μας.Μέχρι τότε όμως οι αλλαγές που θα έχουν συμβεί σε κοινωνικό επίπεδο,θα είναι τέτοιες που η χώρα δε θα θυμίζει σε τίποτα την Ελλάδα που όλοι γνωρίσαμε.
Εξάλλου αυτό δεν ήθελαν εξαρχής;

Τον Σπύρο Αλεξάκη τον ακούτε καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή,4 με 5,στον Athletic Radio 104,2