listen live
ακούτε τώρα: 14:00-16:00

Derby (Μανώλης Θέμελης)

listen live
ακούτε τώρα: 14:00-16:00

Derby (Μανώλης Θέμελης)

ακολουθεί: 16:00-17:00

ΑΝΤί (Σπύρος Αλεξάκης)

e-radio logo

Στο σταθμό του Μονάχου

«Έφυγε ο τάδε για το εξωτερικό.Θα παίρνει τρελά λεφτά».Ακούς πια όλο και πιο συχνά στις παρέες.Εσύ κοιτάς,δε μιλάς και αλλάζεις κουβέντα. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio.gr

Ανήκω στη γενιά που ένα μεγάλο μέρος της αναγκάστηκε να φύγει απ’την Ελλάδα για να σπουδάσει.Σχεδόν ένας στους δύο φίλους μου πήραν το καπελάκι τους και πήγαν σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού.Μετανάστες στα δεκαοχτώ,στα δεκαεννιά,στα είκοσι τους χρόνια.

Αργότερα,επί Αρσένη,το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση άλλαξε και όλοι μπορούσαν πια κάπου να τρυπώσουν.Αν όχι στην σχολή της πρώτης επιλογής τους,τουλάχιστον σε κάποια σχολή ΤΕΙ περνούσαν,οπότε εκεί στα τέλη των 90’s σχεδόν εκμηδενίστηκε το μεταναστευτικό ρεύμα των νέων της Ψωροκώσταινας,που έφευγαν έξω για σπουδές.

Μετά ήρθε η Κρίση και τα παιδιά που γλίτωσαν τη μετανάστευση στα είκοσι τους,πάνε τώρα να δουλέψουν έξω στα τριάντα-plus.
Σαν το γιατρό στο άρθρο του lifo,που δεν ξέρουμε αν είναι φανταστικό ή υπαρκτό πρόσωπο αλλά ελάχιστη σημασία έχει.Γιατί αυτά που λέει είναι 100% αληθινά.’Ενας που έχει ζήσει τη μισή του ζωή στις συνθήκες που περιγράφονται στο γράμμα του γιατρού,μπορεί ν’αναγνωρίσει αμέσως τον εαυτό του,χωρίς να χάσει ούτε λεπτό σε γελοία διλήμματα και ανούσιες συζητήσεις για το αν είναι αληθινή ή όχι η ταυτότητα του πρωταγωνιστή.


Ξέρω ότι ο μέσος Έλλην σοκάρεται όταν αντιλαμβάνεται ότι οι συμπατριώτες του στο εξωτερικό δεν έχουν αντιμετώπιση …μιλόρδου απ’τους εκεί ντόπιους πληθυσμούς.Είναι η νοοτροπία που μας καλλιεργούν και που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ενώ εμείς δεν πρέπει να θέλουμε κανέναν ξένο στην πατρίδα μας -εκτός κι αν είναι πλούσιος τουρίστας- όλοι οι άλλοι όταν βλέπουν εμάς στη δικιά τους, θα πρέπει να μας ρίχνουν κόκκινο χαλί,να μας ανοίγουν σαμπάνιες και να μας προσφέρουν αμέσως εργασία και γυναικεία συντροφιά.

Γκασταρμπάιτερ

 

Φυσικά η συμπεριφορά στον ‘Ελληνα-ξένο,διαφέρει από περιοχή σε περιοχή,από άνθρωπο σε άνθρωπο κι από εποχή σε εποχή.Επίσης διαφέρει και ο τρόπος που εκλαμβάνει ο ‘Ελληνας μετανάστης τις συμπεριφορές των άλλων,στη συγκεκριμένη περίπτωση το ρατσισμό.Δεν έχουν όλοι τον ίδιο βαθμό ευαισθησίας:
Ας πούμε υπάρχουν κι αυτοί,που τους φτύνεις και νομίζουν ότι βρέχει.

Προφανώς ο γιατρός του άρθρου δεν ανήκει σ’αυτή την κατηγορία.
Ανήκει -δυστυχώς για εκείνον- στην κατηγορία των άτυχων της εποχής της κρίσης,που έγιναν μετανάστες σε μεγάλη ηλικία και με ένα κοινωνικό στάτους,πίσω στην πατρίδα,αρκετά υψηλό.

Γιατί το φτύσιμο και το ρατσισμό μπορείς,όσο είσαι μικρότερος,να τον «μεταβολίσεις» καλύτερα.Στα τριάντα ο άλλος φεύγει ως γιατρός και με μια προσωπικότητα διαμορφωμένη,με την κοινωνία να τον αποδέχεται γι αυτό που είναι και πέφτει ουρανοκατέβατος κάπου που τον θεωρούν «Τούρκο»,»Ιρανό» ή στην καλύτερη «Βαλκάνιο» και που το «Έλληνας-γιατρός» βρίσκεται κάτω από το «Γερμανός-μπακάλης» στην κοινωνική ιεραρχία της νέας του πατρίδας.Θα του είναι εύκολο να προσαρμοστεί;

Τουλάχιστον η δικιά μου η φουρνιά ήταν τυχερή στην ατυχία της,αφού όσοι φύγαμε μικροί και μείναμε έξω,από ένα σημείο και μετά συνηθίσαμε το ρατσισμό και ξέραμε τα όρια μας στην ξένη κοινωνία.
Οι μετανάστες στα τριαντα-κάτι τους όμως,με τα πτυχία και τον τουπέ του πετυχημένου στην Ελλάδα,πώς θα πάνε να γίνουν «Αλβανοί»,πώς θα την παλέψουν;
Αυτή ήταν και η πρώτη μου σκέψη,όταν ξεκίνησε η κρίση και οι διάφοροι φωστήρες-πολιτικοί έβγαιναν στις τηλεοράσεις και πρότειναν στους νέους τη φυγή στο εξωτερικό.
Είναι η ίδια σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που ακούω για κάποιο φίλο ή γνωστό που έφυγε σε μεγάλη ηλικία για να πάει να δουλέψει σε μια άλλη χώρα.

Καλή τύχη και κουράγιο.

Τον Σπύρο Αλεξάκη τον ακούτε από Δευτέρα έως Παρασκευή,4 με 5,στον Athletic Radio 104,2 

Το γράμμα του γιατρού από τη Γερμανία:
http://www.lifo.gr/confessions/view/78107