listen live
ακούτε τώρα: 14:00-16:00

Derby (Μανώλης Θέμελης)

listen live
ακούτε τώρα: 14:00-16:00

Derby (Μανώλης Θέμελης)

ακολουθεί: 16:00-17:00

ΑΝΤί (Σπύρος Αλεξάκης)

e-radio logo

Μια ζωή μπροστά μας οι μικροί

Ο ΟΦΗ δεν είναι Ολυμπιακός,ούτε Παναθηναϊκός.Δεν είναι όμως ούτε και Απόλλων,Λαμία,Αστέρας Τρίπολης,Αιγάλεω,Κέρκυρα ή Βόλος.Κι όμως μια ζωή αυτούς τους μικρούς βλέπουμε να μας πετάνε εκτός στόχων.Θα φταίει μάλλον που εμείς «είμαστε η ομάδα του κατεστημένου». Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο blog του στο athleticradio 104,2

Η ομάδα ανήκει στο λαό της,λέει το γνωστό σύνθημα,και όχι στον…homosexual τον πρόεδρο της,συνεχίζει ο λαϊκός ποιητής της κερκίδας.
Έλα μου όμως που στην Ελλάδα αυτό το σύνθημα αφορά μια 10αριά ομάδες,το πολύ.
Για τις υπόλοιπες ο πρόεδρος είναι η ίδια η ομάδα. Ο πρόεδρος,οι φίλοι του και οι αγαπημένες των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στο παιχνίδι,αφού κάθε Κυριακή η μπάλα παίζεται μεταξύ συγγενών και φίλων. Κι όμως…

Αυτές οι «υπόλοιπες» ομάδες ήταν ανέκαθεν το εμπόδιο για τον ΟΦΗ. Όχι οι ομάδες του επιπέδου του ή οι μεγαλύτερες σε δυναμική.
Ο ΟΦΗ ένα σωματείο που μπορεί και γεμίζει το γήπεδο του για πλάκα,που έχει γεμίσει και το Παγκρήτιο στο παρελθόν,όπως και το Στάδιο Χανίων και γενικά ό,τι γήπεδο υπάρχει στην Κρήτη,μια ομάδα δηλαδή με μια δυναμική σοβαρή για τα ελληνικά δεδομένα,βρίσκεται συνέχεια να ανταγωνίζεται -και να χάνει πολλές φορές- τους στόχους της από ομάδες πολύ,έως πάρα πολύ,χαμηλότερου βεληνεκούς και ειδικού βάρους.

Δε θα πάμε πολύ πίσω στις εποχές των μπαράζ της Β’Εθνικής τη δεκαετία του ’60,με κάτι Βέροιες,Βύζαντες Μεγάρων και Πανελευσινιακούς.
Ας πάρουμε απλά την τελευταία 25ετία.
Όταν και έχασε την Ευρώπη από ομάδες όπως ο ανύπαρκτος Αθηναϊκός του Καλογιάννη,ο Απόλλων Ριζούπολης (τώρα Σμύρνης και καλά) του Αλαμάνου,ο Πανιώνιος των 300 πιστών,του Τσακίρη και του Μπέου,η Τρίπολη του πλούσιου προέδρου,ο Ιωνικός του Κανελάκη,το Αιγάλεω του Κοκκαλιάρη,η Χαλκηδόνα του Σπανού,που μετά έγινε Ατρόμητος, η Ξάνθη του Πανόπουλου,που πρέπει να μπει η φάτσα του στη θέση του Δημόκριτου στο σήμα της ομάδας…
Αν ξέχασα κανέναν,συγχωρέστε με,ήταν πολλοί οι πρόεδροι που με ομάδες χωρίς οπαδούς μας έμπαιναν εμπόδιο.

Η ίδια ιστορία συνεχίζεται φυσικά και όταν έχουμε διαφορετικούς στόχους,όπως τη σωτηρία για παράδειγμα ή την άνοδο από μικρότερη κατηγορία σε μεγαλύτερη. Τη μια ο Λεβαδειακός του Κομπότη,την άλλη ο Βόλος του Μπέου ή η Κέρκυρα του Καλογιάννη,ο ΠΑΣ του Χριστοβασίλη και ο Παναιτωλικός του Κωστούλα.
Κάτι Τριγλίες,κάτι Φωστήρες καταφέραμε και τους περάσαμε με το ζόρι πέρυσι,ενώ φέτος το πρόβλημα μας δεν ήταν τελικά ο μεγάλος Άρης αλλά κάτι Λαμίες και Ελαφρές Ταξιαρχίες.

Μήπως τελικά το ποδόσφαιρο είναι ο πρόεδρος και όλα τα υπόλοιπα είναι η γαρνιτούρα;
Κόσμος,δυναμική,Ιστορία και τα σχετικά.

Τον Σπύρο Αλεξάκη τον ακούτε από Δευτέρα έως Παρασκευή,4 με 5,στον Athletic Radio 104,2