listen live
ακούτε τώρα: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- (Καμπουράκης - Λυριτζής)

listen live
ακούτε τώρα: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- (Καμπουράκης - Λυριτζής)

ακολουθεί: 10:00-12:00

Σύνδεση με Real fm - (Νίκος Χατζηνικολάου)

e-radio logo

Πέκοβιτς: Στην Ελλάδα ζουν το μπάσκετ

Ο Νίκολα Πέκοβιτς όπως όλα δείχνουν αποτελεί το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού. Για την ολοκλήρωση της μετακίνησης του Μαυροβούνιου άσου απομένουν μόνο τα τυπικά και ο ίδιος φρόντισε να γίνει ευρύτερα γνωστός στους Έλληνες φιλάθλους παραχωρώντας συνέντευξη στην εφημερίδα «SportDay». Αρχικά ο Πέκοβιτς τόνισε «Γεννήθηκα στο Μπιέγιο Πόγιε του Μαυροβουνίου. Ο πατέρας μου Τοντόρ ήταν

Ο Νίκολα Πέκοβιτς όπως όλα δείχνουν αποτελεί το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού. Για την ολοκλήρωση της μετακίνησης του Μαυροβούνιου άσου απομένουν μόνο τα τυπικά και ο ίδιος φρόντισε να γίνει ευρύτερα γνωστός στους Έλληνες φιλάθλους παραχωρώντας συνέντευξη στην εφημερίδα «SportDay». Αρχικά ο Πέκοβιτς τόνισε «Γεννήθηκα στο Μπιέγιο Πόγιε του Μαυροβουνίου. Ο πατέρας μου Τοντόρ ήταν δημοσιογράφος και τώρα είναι συνταξιούχος. Μέχρι πρότινος ωστόσο, εργαζόταν στο κρατικό κανάλι ως υπεύθυνος των έκτακτων ειδήσεων, αλλά και όλων των ειδησεογραφικών εκπομπών, προτού μετακομίσει στην πρωινή ζώνη, ενώ έκλεισε την καριέρα του με την εκπομπή «Chronic of Podgorica», που επί της ουσίας ήταν το δελτίο ειδήσεων. Η μητέρα μου λέγεται Βέσνα, ενώ έχω και μια αδελφή τη Γενέλα». Για τα ενδιαφέροντά του αλλά και το πώς ασχολήθηκε με το μπάσκετ ο πρώην άσος της Παρτιζάν δήλωσε «Το ψάρεμα ήταν τα πάντα για μένα όταν ήμουν 9-10 χρόνων. Τα χρήματα που μου έδιναν οι γονείς μου για να φάω κάτι στο σχολείο, τα ξόδευα για εξοπλισμό, περιοδικά και βιβλία σχετικά με το ψάρεμα. Ήθελα να πληροφορούμαι για οτιδήποτε νέο γύρω από το ψάρεμα Από τα 14 στα 15 πήρα 12 πόντους. Έως τότε ήμουν φυσιολογικός. Για το Μαυροβούνιο αυτό το ύψος είναι φυσιολογικό. Η απότομη ανάπτυξη μου δημιούργησε προβλήματα υγείας. Οι γιατροί μού είπαν πως πρέπει να κάνω κάποιο σπορ. Με το ύψος που είχα πια το ποδόσφαιρο δεν ήταν οψιόν. Έτσι στράφηκα στο μπάσκετ. Να σημειώσω πως τότε δεν σκεφτόμουν το μπάσκετ ως επάγγελμα. Αυτό συνέβη έπειτα από κάποια χρόνια. Τότε που διαπίστωσα πως ήμουν ικανός να γίνω καλός. Έκτοτε το μπάσκετ έγινε σοβαρή υπόθεση για μένα». Πάντως επεσήμανε πως δεν παραμελούσε τα μαθήματα για το μπάσκετ «Ούτε καν σκέφτηκα να κάνω κοπάνα. Ήμουν πολύ καλός μαθητής. Και ήθελα να γίνω οδοντίατρος. Γι’ αυτό επέλεξα το τεχνικό λύκειο και την τέχνη του οδοντοτεχνίτη, που θα μου επέτρεπε στη συνέχεια να πάω στο Πανεπιστήμιο». Ερωτηθείς για το αν είχε κάποιον παίκτη ως ίνδαλμα υπογράμμισε «Ποτέ. Ουδέποτε σκέφτηκα πως πρέπει να γίνω καλύτερος από κάποιον. Πάντα προτιμούσα να κάνω αυτό που είχα να κάνω με τον δικό μου τρόπο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να έχω τα καλύτερα αποτελέσματα». Αναφερόμενος στους προπονητές με τους οποίους έχει συνεργαστεί και κυρίως από ποιόν έμαθε τα περισσότερα δήλωσε «Εκτός της Παρτίζαν την τελευταία διετία, τα περισσότερα τα έμαθα υπό τις οδηγίες του Βουτσούροβιτς. Ήμουν μικρός και είχε την υπομονή να ασχοληθεί μαζί μου και να δείξει πράγματα. Ένας Θεός ξέρει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα 16χρονο παιδί που μετακομίζει από μικρή πόλη στο Βελιγράδι, χωρίς να ξέρει κανέναν και τίποτα. Έπρεπε να μάθω την πόλη, την ομάδα, να βρω νέους φίλους. Να φροντίσω από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Αυτό που πρέπει να καταλάβεις είναι πως μέχρι τότε το μπάσκετ ήταν παιχνίδι για μένα. Σε μία ημέρα έγινε ζωή. Η καθημερινότητά μου ήταν προπόνηση, σπίτι, αγώνας και πάλι από την αρχή. Ο πρώτος χρόνος ήταν πραγματικά πολύ δύσκολος». Επίσης τόνισε πως τον ενδιαφέρει περισσότερο η ομαδική διάκριση από την προσωπική επιτυχία «Θέλαμε να φτάσουμε όσο πιο μακριά γινόταν. Η ενότητα είναι το κύριο προσόν της Παρτίζαν! Δεν είμαστε ομάδα που πάει στα αποδυτήρια, μετά για προπόνηση και έπειτα ο καθένας τραβά τον δρόμο του. Είμαστε φίλοι με εξαιρετικές σχέσεις, συν τους προπονητές που διαθέτουμε κάνουμε ότι κάνουμε φέτος. Καθ’ οδόν ωστόσο, ήλθαν οι προσωπικοί τίτλοι. Δεν τους περίμενα, είναι η αλήθεια. Είμαι μέλος μιας ομάδας, ενός συνόλου. Όλα για όσα έχω δουλέψει αφορούν την επιτυχία της παρέας μου. Εννοείται, βέβαια, πως οι ατομικές διακρίσεις είναι ωραίες, με κάνουν χαρούμενο. Πρόκειται για το στέμμα μιας καλής σεζόν. Την ίδια ώρα, όμως, αποτελούν και το μεγαλύτερο κίνητρο για να συνεχίσω τα επόμενα χρόνια την ίδια σκληρή δουλειά που έκανα με την Παρτίζαν». Ερωτηθείς για το τι γνωρίζει για τη Ελλάδα δήλωσε χαρακτηριστικά «Γνωρίζω πάρα πολλά για το μπάσκετ. Όχι μόνο για την τωρινή Εθνική, την πρωταθλήτρια του 2005 που έχει παίκτες του επιπέδου των Διαμαντίδη και Παπαλουκά και κόουτς τον Γιαννάκη. Ξέρω και πράγματα για το παρελθόν. Πολλοί Σέρβοι και Μαυροβούνιοι μπασκετμπολίστες έχουν παίξει στην ελληνική λίγκα. Εχω ακούσει πράγματα και για παιχνίδια του ’80. Έχω δει και κάποια ματς από εκείνη την περίοδο. Πρόκειται για μπασκετική χώρα σαν και τη δική μας. Οι Έλληνες καταλαβαίνουν το παιχνίδι. Πέραν τούτου, όμως, μετά τις επισκέψεις μου με την Παρτίζαν που ο χρόνος ήταν περιορισμένος, χαίρομαι ιδιαίτερα διότι θα έχω τον καιρό να δω τα πάντα, όλα όσα αφορούν την ιστορία. Διότι έχετε πολύ μεγάλη ιστορία. Και εκπληκτικούς ανθρώπους». Αναφερόμενος στο ΝΒΑ ο 22χρονος άσος τόνισε «Θέλω να διευκρινίσω πως ουδέποτε είπα ότι δεν το γουστάρω. Αυτή τη στιγμή, όμως, δεν με απασχολεί. Δεν θα τρέξω στο ΝΒΑ. Δεν είναι κάτι που μου παίρνει το μυαλό. Τη συγκέντρωση. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον. Το βέβαιο είναι πως δεν είμαι κάποιος που θα πει… ουάου στο ΝΒΑ». Μιλώντας για τους στόχους που έχει θέσει στη καριέρα του επεσήμανε «Υπό φυσιολογικές συνθήκες, όταν πας σε μια μεγάλη ομάδα, το κύριο μέλημα είναι να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου. Εύλογα θα προσπαθήσω να γίνω μέλος μιας νικήτριας ομάδας. Έχω αυτοπεποίθηση και είμαι σίγουρος πως μπορώ να συνεισφέρω στην επιτυχία. Δεν με νοιάζει αν θα παίζω 10 ή 40 λεπτά. Αρκεί να νικά η ομάδα, να βελτιώνεται και να είμαστε όλοι χαρούμενοι». Κλείνοντας, ερωτηθείς για το ποιος είναι καλύτερος στη θέση που αγωνίζεται απάντησε ο Μπατίστ και ο Παπαδόπουλος γιατί «Είναι αυτοί που με δυσκόλεψαν περισσότερο απ’ όλους».