listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Παλιά στις παρελάσεις

Όταν λέμε παλιά,δεν εννοούμε τόσο παλιά όσο στη φωτογραφία…Λιγότερο παλιά.Δυο-τρεις δεκαετίες πίσω. Σπ.Αλεξ.

Τότε που η παρέλαση ήταν ένα γεγονός.Ένα event.
Έκανες πρόβες καιρό πριν με τον γυμναστή.
Δηλαδή έχανες ώρες από το μάθημα.
Ένα το θετικό.

Δύο το ότι έκανες γνωριμίες.
Παρήλαυνες μαζί με όλα τα τμήματα και όχι μόνο με το δικό σου.
Άρα άτομα που δεν είχες την ευκαιρία να τα γνωρίσεις καλύτερα,μπορούσες να το κάνεις ενώ κάνατε τις πρόβες και ήσασταν δίπλα-δίπλα.

Στη συνέχεια τη μέρα της παρέλασης ένιωθες ότι έπαιζες σε σόου.
Κόσμος,φασαρία,καζούρα.Αγωνία για το πώς «πέρασε» το σχολείο μας.

Και όταν τελείωνε όλο αυτό χαλαρά για βόλτες στο κέντρο της πόλης όπου άνοιγαν μαγαζιά μόνο για την πιτσιρικαρία με ωράριο ημερήσιο.Μαγαζιά που το πιο πιθανό είναι να τα έβλεπες για πρώτη σου φορά.

Σήμερα οι παρελάσεις μοιάζουν περισσότερο με πασαρέλα.
Ντυσίματα διαφόρων τύπων,κάποια και λίγο εκτός τόπου για να πούμε την αλήθεια.
Καθηγήτριες και δασκάλες που μέσα τους ήθελαν να ακολουθήσουν τον δρόμο της πασαρέλας αλλά προτίμησαν τη σιγουριά του Δημοσίου.
Παιδιά που κάνουν «μαγκιές»στους επίσημους και παρατράγουδα από αγανακτισμένους πολίτες που στις παλιότερες εποχές δεν υπήρχαν,αφού η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχαν και πολλά τότε που έκαναν το μέσο άνθρωπο να αγανακτεί.

Εμείς κρατάμε τις δικές μας αναμνήσεις από τις παρελάσεις,θεωρώντας ότι «τότε ήταν αλλιώς…» και τώρα «μαύρο χάλι».
Όπως κάνουν όλοι οι ώριμοι άνθρωποι αυτού του κόσμου,που τους ακούς και νομίζεις ότι τότε στην εποχή τους ήταν όλα ρόδινα …

(Φωτό: Σχολείο της Κέρκυρας)