listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

Από το large Ηράκλειο,στο Ηράκλειο του δίφραγκου

Δεν χρειάζεται να διαβάζεις μακροοικονομία και χρηματιστηριακούς δείκτες.Αρκεί να κοιτάξεις γύρω σου και να δεις συμπεριφορές για να καταλάβεις προς τα πού πάει η κατάσταση και στο Ηράκλειο. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο Athletic and the City

[Photo: Έξω από τα κλαμπ,κάποτε]

Το τοπικό αφήγημα λέει ότι το Ηράκλειο δεν έχει πληγεί από την κρίση.
Είναι ένας μύθος.
Προφανώς γίνεται το λάθος να συγκρίνεται η σημερινή κατάσταση στις άλλες πόλεις και κυρίως στην Αθήνα με εκείνη του Ηρακλείου και να βγαίνει το συμπέρασμα ότι «το Ηράκλειο ακόμη κρατάει».

Δεν είναι έτσι όμως.Μακάρι να ήταν.
Μπορεί να μοιάζει ότι «κρατάει» γιατί η πόλη είχε ένα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης,τουλάχιστον από τις υπόλοιπες μεγάλες ελληνικές πόλεις,οπότε και συνεχίζει σε σχέση με αυτές να είναι σε καλύτερη μοίρα.
Σε σχέση με αυτά τα 5-6 μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα της Ελλάδας,μπορεί και να είναι καλύτερη η κατάσταση,όχι όμως σε σχέση με το Ηράκλειο που ξέραμε.

Σε σχέση λοιπόν με την Αθήνα,τον Πειραιά,τη Θεσσαλονίκη,τη Λάρισα και την Πάτρα, το Ηράκλειο μπορεί να είναι σε κάπως καλύτερη μοίρα.Μπορεί.Κανείς όμως δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος σε σχέση με το πώς ήταν η πόλη αυτή μέχρι πριν από κάποια χρόνια.

Το Ηράκλειο και οι άλλοι

Η πρωτεύουσα της Κρήτης όντως έχει πολύ τουρισμό,ισχυρή αγροτική οικονομία,ένα σημαντικό Πανεπιστημιακό και ερευνητικό πόλο,ένα μεγάλο λιμάνι και ένα μεγάλο αεροδρόμιο.
Την ίδια στιγμή που,ας πούμε,η Λάρισα έχει βασικά την αγροτική της οικονομία και δεν έχει στον ίδιο βαθμό ή και καθόλου τα υπόλοιπα,ενώ η Πάτρα έχει το Πανεπιστήμιο και το λιμάνι ενώ δεν είχε πχ τον τουρισμό,την αγροτική οικονομία ή το αεροδρόμιο.

Το Ηράκλειο τα είχε όλα αυτά και γιαυτό είχε και έχει έναν καλύτερο μέσο όρο διαβίωσης απ’ότι οι υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της χώρας.Στο μόνο που μπορεί να πει κανείς ότι υστερούσε (κάπως) ήταν η βιομηχανία αλλά η βιομηχανία έτσι κι αλλιώς έχει συρρικνωθεί στην Ελλάδα μετά την είσοδο της χώρας στην (τότε) ΕΟΚ το ’81,προφανώς γιατί μπήκε στο «κλαμπ» για να της πουλούν προϊόντα και όχι για να πουλάει η ίδια.

Αυτό το Ηράκλειο λοιπόν που ξέραμε,το Ηράκλειο των «νοικοκυραίων»,το πραγματικά «large»Ηράκλειο, έχει τελειώσει προ πολλού.Το ξέρω ότι δεν είναι πιασάρικο να το γράφω σε ένα τοπικό site και ότι σε πολλούς δε θα αρέσει αλλά και οι ίδιοι το ξέρουν πολύ καλά κι ας μην το παραδέχονται,για λόγους κλασικής καστρινής «δηθενιάς»,που πάει ασορτί με τη δηθενιά των υπόλοιπων Ελλήνων αλλά επειδή εδώ είμαστε νότος όλα (θετικά κι αρνητικά) είναι σε υπερθετικό βαθμό,μαζί τους και η…τζάμπα μούρη.

Έτσι είμαστε αισίως στο 2018 πια και εκτός από αυτά που βλέπεις στους δρόμους της πόλης,που παλιά τα έβλεπες μόνο σε ταινίες,έχουμε και συμπεριφορές που μυρίζουν κακομοιριά από χιλιόμετρα.Κακομοιριά που στο Ηράκλειο δεν υπήρχε ποτέ,ξαναλέμε.Και συμπεριφορές που από Κρητικό πολύ δύσκολα θα τις συναντούσες πριν 20 χρόνια.
Από το κλέψιμο του ευρώ στα ρέστα στο ψιλικατζίδικο ή το σούπερ μάρκετ, μέχρι το «πέσιμο» για λεφτά στον δρόμο ή τις φιλίες και τις σχέσεις «για να την βγάλουμε» και άλλα όλα αυτά τα σκηνικά,άγνωστα ή σπάνια μέχρι πριν από κάποια χρόνια,που τώρα πια είναι κανόνας και αν τα βάλεις στη σειρά,φτιάξεις το παζλ και δεις τη συνολική εικόνα, σίγουρα δε θα σε γεμίσει αισιοδοξία.

Γιατί το μόνο που έχει απομείνει ακόμα για να δούμε στην πόλη μας είναι το να σε κλέβουν στη μέση του δρόμου ενώ περπατάς.Όπως συμβαίνει σε κάτι λατινοαμερικάνικες πόλεις και ακούμε στις ειδήσεις.
Αυτό λείπει από το Ηράκλειο,είν’η αλήθεια.Θα το δούμε όμως κι αυτό σύντομα,έτσι όπως πάει η κατάσταση.
Να μην έχετε καμιά αμφιβολία.

Photo: Agelos Karagiannakos