listen live
ακούτε τώρα:

listen live
ακούτε τώρα:

ακολουθεί:

e-radio logo

No Smoking Day

Και σε όποιο μαγαζί να πας του Ηρακλείου (και όχι μόνο) δε θα δεις ούτε ένα θαμώνα να καπνίζει. Μιλάμε για σεβασμό. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο Athletic and the City

Παγκόσμια Ημέρα κατά του καπνίσματος σήμερα (31 Μάη) και όπως και τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να καπνίζει μέσα σε κλειστό δημόσιο χώρο.
Σε καφέ,σε εστιατόρια,σε εμπορικά μαγαζιά,σε δημόσιες υπηρεσίες,σε χώρους εργασίας…
Πουθενά.
Από τότε που πέρασε ο νόμος αυτός,ο κατάπτυστος νόμος θα έλεγα εγώ,που απαγόρευε το κάπνισμα στους κλειστούς δημόσιους χώρους όλοι οι συμπατριώτες μας συμμορφώθηκαν.
Από τον πρώτο πολίτη,μέχρι τον τελευταίο.

Στη φωτογραφία θαυμάζουμε κάποιους από τους πρώτους πολίτες της χώρας να σέβονται το νόμο και να καπνίζουν απλά ένα αθώο τσιγαράκι.Γιατί θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν ανάψει μαγκάλι και να έπαιρναν τζούρες αλλά δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι και σέβονται τον συνάνθρωπο.

Πέρα από την πλάκα τώρα το να καπνίζεις είναι δικό σου θέμα.
Δεν είναι όμως δικό σου θέμα να καπνίζει τον καπνό σου ο άλλος που δε σου φταίει σε τίποτα.
Και για όσους ίσως δεν το ξέρουν για κάποιον που δεν είναι καπνιστής ο καπνός του τσιγάρου με την πίσσα και τα υπόλοιπα συστατικά που εκλύονται από την καύση του,δημιουργούν αντίδραση στους πνεύμονες του μη καπνιστή και τον κάνουν να νιώθει όπως θα ένιωθες εσύ ο καπνιστής αν σου έβαζαν ένα  μαξιλάρι στα μούτρα.
Υπέροχη αίσθηση έτσι;

Φαντάσου τώρα να πηγαίνεις σε νοσοκομείο και να καπνίζουν δίπλα σου.
Να είσαι σε ουρά δημόσιας υπηρεσίας.
Να είσαι σε κάποιον εργασιακό χώρο και να είσαι αναγκασμένος όλη  μέρα να παίρνεις βαθιές αναπνοές προκειμένου να καταφέρεις να αναπνεύσεις.

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι μόνο οικονομικό,μακάρι να ήταν μόνο οικονομικό.
Έχει περισσότερο να κάνει με τις διαπροσωπικές σχέσεις των κατοίκων αυτής της περιοχής της Ευρώπης και του Κόσμου.
Αλλά τι μπορεί να περιμένει κάποιος από τον απλό πολίτη όταν βλέπει τους πολιτικούς του να μη δίνουν το σωστό παράδειγμα;