listen live
ακούτε τώρα: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- Σύνδεση με Real fm (Καμπουράκης - Λυριτζής)

listen live
ακούτε τώρα: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- Σύνδεση με Real fm (Καμπουράκης - Λυριτζής)

ακολουθεί: 10:00-12:00

Σύνδεση με Real fm - (Νίκος Χατζηνικολάου)

e-radio logo

(Ποινική) ευθύνη,να ‘σαι Κρητικός; [video]

Σκηνές Φαρ Ουέστ σε κάποιο σημείο της Ελλάδας.Τη μια στο Μεσολόγγι,την άλλη στο Αγρίνιο,σήμερα στην Άρτα.Για την Αθήνα δεν κάνουμε λόγο,είναι το ίδιο το Σικάγο της Ελλάδας.Κατά τ’άλλα είναι κι αυτή η Κρήτη με την…εγκληματικότητα της. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο Athletic and the City

«Ευθύνη να ‘σαι Κρητικός» κατά το Νίκο Καζαντζάκη αλλά και για το σύγχρονο ελληνικό κράτος και τους διανοούμενους του,που με μια μικρή μετατροπή της ρήσης του μεγάλου μας συγγραφέα έχουν αλλάξει όλο το νόημα:
«Ποινική ευθύνη να ‘σαι Κρητικός».

Αποκεφαλίζονται παιδάκια σε τροχαίο στην Εθνική οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης,τότε που οι δρόμοι στην ηπειρωτική Ελλάδα ήταν επιπέδου …ΒΟΑΚ και τα θανατηφόρα ήταν καθημερινότητα,φωνάζουν οι δημοσιογράφοι για τους κακούς δρόμους που σκοτώνουν αθώους πολίτες.
Σκοτώνεται κάποιος σε αυτοκινητιστικό στην Κρήτη,πλακώνονται οι Τατιάνες και οι Ιαβέρηδες στα talk shows,για να μας πουν το πόσο πίσω είμαστε εμείς οι Κρητικοί,το πόσο απολίτιστοι και το πόσο άθλια οδηγούμε.Το ότι οι δρόμοι μας είναι αυτοί που είναι,ούτε λόγος φυσικά.

Ακόμη όμως και να γίνει λόγος,έτσι όπως το παρουσιάζουν είναι σαν να φταίμε όντως εμείς για ό,τι το άσχημο μας συμβαίνει στην Κρήτη.
Γιατί;
Γιατί κάνουν το κλασικό λάθος να παρουσιάζουν τα στοιχεία με βάση τους ανθρώπους που φαίνεται να ζουν στην Κρήτη,βάσει της απογραφής.
Κάτι που φυσικά δεν είναι σωστό.
Γιατί στην περιφέρεια Κρήτης ζουν χιλιάδες άνθρωποι από άλλα μέρη,που είτε δεν απογράφονται,είτε απογράφονται στις πατρίδες τους.
Ζουν επίσης εποχιακά πάρα πολλοί που δουλεύουν στον τουρισμό ή στις αγροτικές εργασίες,όπως και ένα πολύ μεγάλο νούμερο τουριστών που περνάει από το νησί,έστω και για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά και ατυχήματα στους δρόμους μας προκαλεί και άλλες δυσάρεστες ιστορίες του αστυνομικού δελτίου.Από μεθύσια και ξυλοδαρμούς μέχρι και πιο σοβαρές και αξιόποινες πράξεις,που όμως τις φορτώνεται επικοινωνιακά ο κρητικός λαός.

«Δολοφονία γιατρού στην Κρήτη»,»ξυλοδαρμός φοιτητή στο Ρέθυμνο»…
Το ότι ο δολοφόνος του Κρητικού γιατρού ήταν Βούλγαρος ή οι τύποι που έδειραν άσχημα τον φοιτητή στο Ρέθυμνο ήταν  Γάλλοι,μοιάζει να μην ενδιαφέρει κανέναν.
Αφού είτε έτσι,είτε αλλιώς οι Κρητικοί φταίνε (βλ Βίντεο ΣΚΑΪ) κι ας ήταν όπως γράψαμε τελικά Γάλλοι,γιατί στην Κρήτη δε ζουν μόνο Κρητικοί.

Καταλαβαίνω ότι για τους περισσότερους Greeks που το χωριό τους αποτελείται από συγγενείς μέχρι τρίτου βαθμού,είναι λίγο δύσκολο να καταλάβουν ότι η Κρήτη είναι ένα πολύ μεγάλο νησί της Μεσογείου,όπου κατοικούν πολλοί και διάφοροι και ότι σε κοινωνικό επίπεδο υπάρχουν μεγάλες διαφορές ακόμη και ανάμεσα στους ντόπιους,αφού έχει αστικές κοινωνίες,αγροτικές,τουριστικές,βουνά,κάμπους και θάλασσες.

Όλα αυτά για το μέσο Έλληνα διανοούμενο,δημοσιογράφο,πολιτικό,συγγραφέα,καλλιτέχνη είναι δυσνόητα και γι’αυτό αναρωτιέται «γιατί δεν πάνε οι Κρητικοί να συλλάβουν τους φονιάδες του Βαγγέλη» (σσ του Γιακουμάκη),λες και εγώ ή ο κολλητός μου έχουμε καμιά δικαιοδοσία να προβαίνουμε σε συλλήψεις,να στήνουμε δίκες και -άμα λάχει-να επιβάλουμε και ποινές!

Λέγεται ότι οι Έλληνες είμαστε ένας λαός με πάθος.
Λάθος διατύπωση:
Εμπάθεια έχουμε,όχι πάθος.

Περιμένουμε λοιπόν το επόμενο αρνητικό γεγονός που θα συμβεί στην Κρήτη -θα συμβεί σίγουρα κάποια στιγμή- και θα γίνει πάλι τοκ σόου στην τηλεόραση,πρωτοσέλιδο εφημερίδας ή άρθρο κάποιου βλαχοαθηναίου διανοούμενου,που τη Μεγαλόνησο την έχει δει μόνο σε καρτ-ποστάλ (και αν).
Την ίδια στιγμή σε καθημερινή βάση θα γίνεται της …εκδιδομένης γυναικός σε όλη την επικράτεια,με δολοφονίες παιδιών,γυναικών,βιασμούς,ληστείες,τρομοκρατικές επιθέσεις,νταβατζιλίκια και δε συμμαζεύεται αλλά φυσικά για όλα αυτά δε θα ευθύνονται οι τοπικές κοινωνίες αλλά εκείνα τα άτομα που τα διέπραξαν.Και αυτό είναι το σωστό.
Η συλλογική ευθύνη,σαν έννοια,έχει πεθάνει από το ’45 και μετά.
Εκτός κι αν μιλάμε για τους Κρητικούς.