listen live
ακούτε τώρα: 00:00-08:00

Athletic Music (Athletic Radio 104,2)

listen live
ακούτε τώρα: 00:00-08:00

Athletic Music (Athletic Radio 104,2)

ακολουθεί: 08:00-10:00

Σύνδεση με Real fm- (Καμπουράκης - Λυριτζής)

e-radio logo

Του Δουκός Μποφώρ (το κάγκελο)

Γίνονται έργα στην πόλη αλλά εσείς γκρινιάζετε. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης στο Athletic and the City

-François de Vendôme Duc de Beaufort
-Ποιος;
-Ένας Γάλλος,δεν τον ξέρεις.


https://en.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7ois_de_Vend%C3%B4me,_Duc_de_Beaufort 

Ήτανε μια φορά κι έναν καιρό μια πόλη,το τελευταίο χριστιανικό κάστρο της ανατολικής Μεσογείου,την οποία υπερασπίστηκαν για δυο δεκαετίες όσο και κράτησε η επίθεση που δέχτηκε από τους Οθωμανούς,χιλιάδες χριστιανοί πολεμιστές από διάφορα μέρη της Ευρώπης.
Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και το σώμα των 6 χιλιάδων στρατιωτών,που έφτασε στις 19 Ιουνίου του 1669 και ήταν η βοήθεια του Λουδοβίκου του 14ου προς τους Ενετούς (και τελευταία ελπίδα) για την υπεράσπιση της πόλης.
Ναύαρχος αυτής της αποστολής ήταν ο Φρανσουά ντε Βαντόμ,Δούκας του Μποφώρ,ξάδερφος του Λουδοβίκου.

Η άφιξη των Γάλλων δεν άλλαξε δυστυχώς το αποτέλεσμα της σύγκρουσης,ενώ ο Δούκας του Μποφώρ υπήρξε ο τελευταίος ήρωας του «Μεγάλου Κρητικού Πολέμου» (1645-1669) ή «πέμπτου Ενετοτουρκικού»,του πολέμου δηλαδή,που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάληψη της Κρήτης (1648) και του Ηρακλείου-Candia (1669) από τους Οθωμανούς,στη μεγαλύτερη σε διάρκεια πολιορκία πόλης (21 χρόνια),που έχει καταγραφεί στην ανθρώπινη ιστορία.

Εξάλλου εξαιτίας αυτής της πολιορκίας το Ηράκλειο (Candia) πήρε και το προσωνύμιο «Νέα Τροία» (TroiaNova) – Σημ: Υπάρχει και βρετανικό φολκ συγκρότημα που παίζει κρητική και μεσογειακή μουσική με αυτό το όνομα.
Το προσωνύμιο δηλαδή είναι ακόμη γνωστό,τουλάχιστον σε όσους ασχολούνται με τη μεσαιωνική ιστορία.



Το τέλος του Δούκα 

Ο Φρανσουά ντε Βαντόμ εξαφανίζεται σε μια αποτυχημένη επίθεση των Γάλλων εναντίον των Οθωμανών από τα ανατολικά των τειχών του Ηρακλείου,προς την πλευρά δηλαδή που βλέπει κάποιος σήμερα περπατώντας στον δρόμο με το όνομα του.
Η σωρός του (παρότι η Wikipedia λέει το αντίθετο) δεν βρέθηκε ποτέ και ενώ το πιο πιθανό είναι να σκοτώθηκε μαζί με τους στρατιώτες του από τους Τούρκους,ο μύθος λέει ότι πιάστηκε αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Πόλη ή ότι το έσκασε στη μάχη και επέστρεψε με άλλη ταυτότητα στη Γαλλία,όπου και πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του φυλακισμένος.
Κατά μία άλλη (πιο τραβηγμένη) εκδοχή ήταν ο «άνθρωπος με το σιδηρούν προσωπείο»,από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά.


«Θάνατος του δούκα του Μποφώρ (1669)». (Πηγή: CandiaNews)

Ο δήμος Ηρακλείου βάζει κάγκελο

Ερχόμαστε τώρα στο σήμερα.
Τι έχει απομείνει από εκείνη την εποχή και τα σημαντικά γεγονότα που επηρέασαν την ιστορία της πόλης και όχι μόνο;
Έχει μείνει μια αναθηματική πλάκα που έστησαν οι Γάλλοι το 1913 και βρίσκεται στον κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου και ο ομώνυμος δρόμος που περνάει απ’έξω και οι περισσότεροι Ηρακλειώτες αποκαλούν «Δούκος Μποφώρ» (ούτε «Δούκα»,ούτε «Δουκός» αλλά κάτι ανάμεσα σε δημοτική και καθαρεύουσα).
Το σημαντικό όμως δεν είναι αυτό,το σημαντικό είναι ότι δεν γνωρίζουν καν ποιος ήταν αυτός ο Μποφώρ.

Όπως και το ότι γνωρίζουν ελάχιστα για τον Μεγάλο Κρητικό Πόλεμο,για τον οποίο θα έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχει ένα μουσείο στο Ηράκλειο με τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο ναυάγιο του «La Therese» και βρίσκονται στον…Πειραιά.

Αλλά όλα αυτά είναι λεπτομέρειες.
Εδώ μόλις εγκαινιάσαμε το κάγκελο πάνω στο τείχος.
Το Ενετικό τοίχος,που έχω ακούσει με τα αφτιά μου κακεντρεχείς να το αποκαλούν και «εμετικό τοίχος»,ίσως λόγω του τρόπου που το συντηρούμε και το έχουμε(;) αξιοποιήσει σήμερα.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε με την ελπίδα ότι θα ξηλωθεί αυτό το έκτρωμα και θα μπει στη θέση του κάτι πιο καλαίσθητο,που δε θα χαλάει τη θέα προς τα ανατολικά και το λιμάνι.